Wellness para sa mga Empleyadong Hindi Naka-desk: Disenyo para sa mga Laging Nakatayo sa Trabaho

Isipin ang karaniwang wellness program ng isang kumpanya. Yoga tuwing tanghalian sa conference room sa ikatlong palapag. Paalala sa laptop mo na tumayo at mag-stretch. Standing desk na may subsidiya. Step challenge para mas kumilos ang mga tao. Ngayon, tingnan ang programang iyon mula sa pananaw ng isang tagakuha ng order sa bodega na naglalakad nang labing-isang milya bawat shift, isang nurse na hindi pa nakakaupo mula alas-siyete kaninang umaga, o isang delivery driver na may labinlimang minuto lang para mananghalian sa parking lot na dalawang daang milya ang layo sa anumang conference room.

Hindi lang basta walang saysay sa kanila ang programa. Nakakainsulto rin ito, kahit hindi sinasadya. Sinasabi nito sa isang taong sampung oras na nakatayo araw-araw na ang malaking ideya ng kumpanya para sa kalusugan ay mas kumilos pa siya. At ipinaparating ang ideyang iyon sa mga paraang — email ng kumpanya, mga desktop portal, mga event sa tanghali sa punong tanggapan — hindi nila ma-access kahit gustuhin nila. May problema sa disenyo ang corporate wellness: ginawa ito ng mga office worker, para sa mga office worker, saka na lang ipinatupad sa lahat ng iba pa na parang pahabol.

Mas mahalaga ito kaysa sa inaakala ng karamihan sa mga HR team, dahil minorya ang mga office worker. Karamihan sa mga manggagawa sa mundo ay hindi naka-desk — tinataya ng Emergence Capital na nasa 2.7 bilyong tao, o humigit-kumulang 80% ng pandaigdigang lakas-paggawa, na nagtatrabaho sa pagmamanupaktura, logistics, retail, pangangalagang pangkalusugan, konstruksiyon, hospitality, at serbisyo sa field. Sa US pa lang, sampu-sampung milyong tao na ang nagtatrabaho sa mga bodega, sa mga tindahan at pagawaan, sa pagmamaneho, at sa tabi ng mga pasyente. Mas mataas ang antas ng pisikal na pagkapuwersa sa kanila, mas naaabala ang kanilang tulog, at mas kaunti ang kontrol nila sa iskedyul kaysa sa mga kasamahan nila sa opisina. Ibig sabihin, sila ang pinakanangangailangan ng suporta sa wellness, pero sila rin ang pinakahindi natutugunan ng karaniwang disenyo ng mga wellness program. Kung may mga frontline worker ang kumpanya mo at karamihan sa sumasali sa wellness program ay mula sa punong tanggapan, ito ang dahilan.

Baligtarin ang Pananaw ng Opisina

Ang pangunahing palagay sa wellness sa opisina ay nakaupo ang mga tao sa buong araw ng trabaho, kaya ang solusyon ay pagkilos. Para sa mga hindi naka-desk, pagkilos na mismo ang buong araw ng trabaho — madalas ay paulit-ulit, may binubuhat, at mabigat sa katawan — kaya ang talagang nakakatulong ay ang pagbawi ng lakas.

Isipin kung ano ang nauubos sa isang tao dahil sa mabigat na pisikal na trabaho. Hindi hakbang ang kulang sa kanila. Ang nababawasan ay tulog, dahil ang mga maagang shift, pabago-bagong shift, at night shift ay sumisira sa natural na siklo ng tulog at gising sa paraang hindi nararanasan sa trabahong alas-nuwebe hanggang alas-singko. Nauubos din ang tubig sa katawan, dahil ang pagpapawis sa walong oras na shift sa bodega o sa pagkakabit ng bubong sa tag-init ay nagdudulot ng kakulangan sa tubig na hindi nararanasan ng isang naka-desk. Naaapektuhan din ang kalusugan ng mga kasukasuan at malalambot na tisyu ng katawan, dahil ang paulit-ulit na pagbubuhat, pag-abot, pagpilipit, at pagtayo sa kongkreto ay nagdudulot ng pagkapuwersa at maliliit na pinsala. Kalaunan, nagiging problema sa likod at balikat ang mga ito na dahilan ng pagliban ng mga frontline worker at paghahain ng mga claim sa benepisyo para sa kapansanan. Sa Europe, humigit-kumulang tatlo sa bawat limang manggagawa ang nag-uulat ng mga problema sa kalamnan at buto, ang pinakakaraniwang problemang pangkalusugan na kaugnay ng trabaho. May epekto rin ito sa isip na madaling hindi mapansin mula sa opisina: mas kaunting kalayaang magpasya, mas matinding pagod sa pag-uwi habang may mga responsibilidad pa sa pamilya, at — para sa maraming frontline worker — tunay na problemang pinansyal na dagdag sa lahat ng iyon.

Kaya baligtarin ang pananaw. Kung sinasabi ng programa sa opisina na "mas kumilos," dapat sabihin ng programa para sa frontline na "mas makabawi ng lakas." Mga sleep challenge sa halip na mga step challenge. Pag-inom ng sapat na tubig habang nasa shift. Mga routine ng stretching at mobility na nakatuon sa partikular na paulit-ulit na pagkapuwersa sa trabaho. Mga gawain sa mindfulness o pasasalamat na limang minuto lang sa break room. Hindi mas magaan o mas mababa ang halaga ng mga ito kaysa sa isang fitness initiative. Para sa grupong ito, ito mismo ang fitness initiative — ang talagang nakapagpapabago sa pakiramdam ng katawan nila sa dulo ng isang linggo.

May isang paglilinaw na dapat banggitin. Hindi walang silbi ang step challenge para sa isang warehouse team — iba lang ang naitutulong nito kaysa sa inaakala mo. Ang tagakuha ng order na naglalakad na ng 20,000 hakbang, halos tatlong beses ng sa karaniwang gumagamit ng YuMuuv, ay hindi maglalakad nang mas marami dahil sa isang challenge; ginagantimpalaan mo ang trabahong ginagawa na niya, hindi binabago ang isang gawi. Maaari pa rin itong maging kapaki-pakinabang, sa mga dahilang tatalakayin natin, pero mahalagang malinaw ito. Kung pagkilala at pagmamalaki ang layunin, bilangin ang mga hakbang. Kung ang layunin ay tunay na pagbabago sa gawi para sa kalusugan, magpatakbo ng sleep challenge.

Ano ang Epektibo sa Aktuwal

Magsimula sa access, dahil walang gagana kung wala ito. Karaniwang walang email o laptop ng kumpanya ang mga empleyadong hindi naka-desk, at wala rin silang desk na malalagyan ng poster sa tabi. Ang halos palagi nilang mayroon ay sariling smartphone. Ang wellness program sa isang magaan na app sa teleponong iyon ay kayang maabot nang pareho ang isang distribution warehouse sa Ohio at isang tindahan sa Manchester. Napakahalaga rito ng mga challenge na mano-manong nilalagyan ng datos: sa pagtatala ng mga baso ng tubig, oras ng tulog, minuto ng stretching, o mindfulness session, wala nang kailangan kundi ang teleponong nasa bulsa na nila. Walang wearable device, walang desktop, walang request sa IT. Maaaring ikonekta ng mga may relo o fitness tracker ang kanilang device, pero hindi dapat ipagpalagay ng programa na mayroon ang lahat. Sa maraming grupo ng frontline worker, hindi lahat ay may wearable, at ang paghingi sa mga tao na bumili ng device para makasali ay isa ring tahimik na paraan ng pagbubukod.

Pag-isipan ding mabuti ang paggamit ng sariling device. Hinihiling mong maglagay ang mga tao ng app na may kaugnayan sa trabaho sa personal nilang telepono, at madalas — nang may makatwirang dahilan — ay nag-iingat ang mga frontline worker sa anumang mukhang pagsubaybay. Linawin kung ano ang nakikita at hindi nakikita ng app, tiyaking malinaw na boluntaryo ang pagsali, at mag-alok ng mga format na hindi itinatampok ang indibidwal na numero ng sinuman, gaya ng sama-samang layunin o average ng team. Tiwala ang pinakamahalaga para sa grupong ito, at nakukuha iyon sa maliliit na detalye.

Pagkatapos, idisenyo ang mga challenge ayon sa aktuwal na pagkakaayos ng mga frontline team: ayon sa lokasyon at shift. Ang challenge sa pagitan ng day shift at night shift, o ng mga bodega sa Memphis at Rotterdam, ay nakaayon sa pagkakakilanlan ng mga tao at sa masayang kompetisyong nakasanayan na nila. Gumamit ng average sa pagmamarka ng team sa halip na kabuuang bilang, para patas na makalaban ang labinlimang tao sa night shift sa apatnapung tao sa day shift, at ang isang maliit na depot sa isang malaki. Nagpaparating din ng tamang mensahe sa kultura ng kumpanya ang paggamit ng average: nakakaambag sa marka ng team ang pagsali ng bawat isa, hindi lang ng mga atleta.

Kailangan ding baguhin ang paraan ng komunikasyon. Walang email para sa buong kumpanya na nakakarating sa lahat ng nasa frontline. Ang mga epektibong paraan ay ang mga ginagamit na sa araw-araw na operasyon: ang maikling pulong ng shift, ang screen sa break room, ang supervisor na bumabanggit sa challenge sa simula ng araw. Unahing isali ang mga shift lead — kapag sumali sila, susunod ang kanilang mga team. At iwasan ang anumang may takdang oras. Klase tuwing tanghalian, sabayang paglalakad nang alas-singko ng hapon, live webinar: bawat event na may tiyak na oras ay hindi maisasali ang sinumang naka-duty sa oras na iyon, at sa operasyong 24/7, palaging may ganoong tao. Ang mga challenge na naiipon ang puntos kailanman gawin ng tao ang gawain — pareho ang bilang ng isang baso ng tubig nang alas-tres ng madaling-araw at ng isa sa tanghali — ang tanging format na patas sa lahat ng shift.

Panghuli, huwag maliitin ang pakikisalamuha. Madalas na magkakahiwalay ang mga frontline team sa iba't ibang lokasyon at shift at hindi nagkikita-kita. Ang pinagsasaluhang challenge chat — ang sabayang stretching ng night crew, ang paglalakad ng mga driver sa rest stop, ang hanay ng mga bote ng tubig ng shift tuwing Martes — ay nag-uugnay sa mga taong iisa ang uniporme pero hindi pa kailanman nagkikita. Para sa mga organisasyong may frontline worker sa iba't ibang lugar, ang pagkakataong makita ang isa't isa ay halos kasinghalaga ng mga gawaing pangkalusugan mismo.

Ang Halaga ng Pagmamalaki

Ito ang bahaging lubusang hindi napapansin ng wellness na nakasentro sa opisina. Kapag nagpatakbo ang kumpanya ng step challenge at nadiskubre ng warehouse team na tatlong beses ang dami ng kilos nila kumpara sa punong tanggapan, may nangyayaring hindi nasusukat ng anumang engagement survey. Ang mga taong hindi karaniwang nakikita ang pisikal na pagsisikap sa mga corporate dashboard ay biglang may numero, at sinasabi ng numerong iyon na sila ang bumubuhat sa kumpanya gamit ang sarili nilang mga paa. Nagbibiro tungkol dito ang punong tanggapan sa chat. Ipinapaskil ng warehouse team ang naka-print na leaderboard sa break room.

Iyan ang kuwentong magandang maging bahagi ng kultura ng kumpanya, at iyan ang dahilan kung bakit may dalawang panig ang naunang paglilinaw tungkol sa mga step challenge. Hindi, hindi mababago ng step challenge ang gawi ng isang tagakuha ng order. Pero ang movement challenge sa buong kumpanya kung saan malinaw na nangunguna ang mga frontline team ay isang pagkakataon ng pagkilala — isang pambihirang sandali kung kailan nababaligtad ang hirarkiya at nangunguna ang mga nasa frontline kaysa sa mga nasa matataas na opisina. Gawin ito isang beses sa isang taon para mismo sa dahilang iyon, at magpatakbo ng mga recovery challenge sa natitirang bahagi ng taon para sa mga benepisyong pangkalusugan.

Ilunsad Pagkatapos ng Peak, Hindi Habang Abala

Mas mahalaga ang tamang panahon sa mga operasyong may shifting kaysa sa mga opisina. Magulo ang tag-init (pagsalo sa mga naka-bakasyon, pagkuha ng pansamantalang tauhan, mataas na volume sa logistics at hospitality), at sa mga linggo bago ang kapaskuhan, dumarating ang peak sa pagtatapos ng taon, kung kailan masyadong abala ang mga bodega at tindahan para sa anumang bago. Anumang programang ilunsad sa gitna ng kaguluhang iyon ay hindi mapapansin. Ang epektibong panahon ay ang mga kalmadong linggo pagkatapos ng peak: Setyembre, kapag matatag na ulit ang mga iskedyul at ang parehong mga crew ay pumapasok na muli sa parehong mga shift, at huling bahagi ng Enero o Pebrero, pagkatapos ng dagsa ng gawain sa kapaskuhan. Ang apat na linggong hydration o sleep challenge sa isa sa mga panahong iyon, na ipinapaalam sa mga pulong ng shift at nakatuon sa pagmamalaki sa sariling lokasyon laban sa iba, ay makakaabot sa mga tao kapag may panahon at lakas silang sumali.

Abutin ang Frontline gamit ang YuMuuv

Kung ganito ang mga empleyado mo, ang mga praktikal na kailangan ay ang mga nabanggit sa itaas, at sa mga iyon nakabatay ang pagkakagawa ng YuMuuv. Ang Pagtulog, Pag-inom ng tubig, at Mindfulness ay mga aktibidad sa listahan ng mga aktibidad sa challenge na mano-manong nilalagyan ng datos at hindi nangangailangan ng wearable, at maaaring isagawa ang mga stretching routine bilang Custom na aktibidad. Awtomatikong sini-sync ang mga hakbang para sa sinumang gustong gumamit nito. Maaaring gumamit ng average sa pagmamarka sa mga team leaderboard, para patas na makipagkompetensiya ang mga shift at lokasyong magkakaiba ang laki. At ang challenge chat, na may mga larawan at video, ay nakakarating mismo sa frontline sa halip na sa inbox.

Ganito na pinapatakbo ng mga kumpanya sa pagmamanupaktura at logistics ang kanilang mga challenge: tingnan kung paano ito ginawa ng DHL, at kung paano halos nadoble ng 3M Gulf ang bilang ng mga sumali kumpara sa nakaraang taon. Hindi maaayos ng platform ang isang programang idinisenyo para sa mga naka-desk, pero kung ididisenyo mo ito para sa mga laging nakatayo sa trabaho, ibibigay nito ang mga tool para maabot sila.

May mga frontline worker ba kayo? Mag-book ng demo ng YuMuuv at ipapakita namin kung paano mag-set up ng mga challenge sa pagitan ng mga lokasyon at shift.