ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ: ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ

ਇੱਕ ਆਮ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ। ਤੀਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਕਾਨਫਰੰਸ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਯੋਗਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਲੈਪਟਾਪ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ। ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਡੈਸਕ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੁਰਨ-ਫਿਰਨ ਲਈ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ। ਹੁਣ ਉਸੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਆਰਡਰਾਂ ਲਈ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖੋ ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ਿਫਟ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਮੀਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਰਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਜੋ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਤੋਂ ਬੈਠੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਉਸ ਡਿਲਿਵਰੀ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਰੂਮ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਮੀਲ ਦੂਰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਮਤਲਬ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਸ ਘੰਟੇ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਵੱਡਾ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਹਿੱਲਣਾ-ਜੁੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਧਿਅਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਈਮੇਲ, ਡੈਸਕਟਾਪ ਪੋਰਟਲ, ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮਾਗਮ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਮੀ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਇਹ ਗੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ HR ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਡੈਸਕ ’ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ — Emergence Capital ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਮੁਤਾਬਕ ਲਗਭਗ 2.7 ਅਰਬ ਲੋਕ, ਯਾਨੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੁੱਲ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਰੀਬ 80%, ਨਿਰਮਾਣ, ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ, ਰਿਟੇਲ, ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਉਸਾਰੀ, ਮਹਿਮਾਨਨਿਵਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਸੇਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕੱਲੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕ ਵੇਅਰਹਾਊਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਅਤੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਦੇ ਫਲੋਰਾਂ ’ਤੇ, ਗੱਡੀਆਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਕੋਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਵੱਧ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਨੀਂਦ ਵੱਧ ਖ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘੱਟ ਕਾਬੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋੜ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ ਪਰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਇਹੀ ਹੈ।

ਦਫ਼ਤਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਲਟੋ

ਦਫ਼ਤਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਦਾ ਦਿਨ ਬੈਠਿਆਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਹਿੱਲਣਾ-ਜੁੱਲਣਾ ਹੈ। ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦਿਨ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਿਲਜੁਲ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦਾ ਹੈ — ਅਕਸਰ ਇੱਕੋ ਹਰਕਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਭਾਰ ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਿਆਂ — ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਲ ਮਦਦ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਉਭਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਸੋਚੋ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੀ ਨੌਕਰੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਕੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਮਸਲਾ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਨੀਂਦ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ, ਬਦਲਦੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨੀਂਦ-ਜਾਗਣ ਦੀ ਲੈਅ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਗਾੜਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਨੌਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਦੇ ਫਲੋਰ ’ਤੇ ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਜਾਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਤ ਪਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਪਸੀਨਾ ਵਗਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਰਲ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਡੈਸਕ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਜੋੜਾਂ ਅਤੇ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ, ਬਾਂਹਾਂ ਪਸਾਰਨ, ਸਰੀਰ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਕੰਕਰੀਟ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਖਿਚਾਅ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਇਹੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗ਼ੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਅਸਮਰੱਥਤਾ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਅਸਰ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ: ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਘੱਟ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਵੱਧ ਸਰੀਰਕ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣਾ, ਅਤੇ — ਕਈ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ — ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬਿਆ ਅਸਲ ਆਰਥਿਕ ਤਣਾਅ।

ਇਸ ਲਈ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਲਟੋ। ਜਿੱਥੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ "ਹੋਰ ਹਿੱਲੋ-ਜੁੱਲੋ," ਉੱਥੇ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ "ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਉਭਰੋ।" ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨੀਂਦ ਦੇ ਚੈਲੈਂਜ। ਸ਼ਿਫਟ ਦੌਰਾਨ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ। ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਾਸ ਹਰਕਤਾਂ ਦੇ ਖਿਚਾਅ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲਚਕ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਸਰਤਾਂ। ਬ੍ਰੇਕ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਸੁਚੇਤ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ। ਇਹ ਸਭ ਫਿਟਨੈੱਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨਾਲੋਂ ਹਲਕਾ ਜਾਂ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹੀ ਅਸਲ ਫਿਟਨੈੱਸ ਮੁਹਿੰਮ ਹੈ — ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਟੀਮ ਲਈ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਬਸ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਰਡਰਾਂ ਲਈ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 20,000 ਕਦਮ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਔਸਤ YuMuuv ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਨਾਲੋਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ, ਉਹ ਚੈਲੈਂਜ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਸਮਝੋ। ਜੇ ਮਕਸਦ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਮਾਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਦਮ ਗਿਣੋ। ਜੇ ਮਕਸਦ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਿਸੇ ਆਦਤ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੀਂਦ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਓ।

ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਾ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਈਮੇਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਲੈਪਟਾਪ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਡੈਸਕ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੋਸਟਰ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਫੋਨ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹਲਕੀ-ਫੁਲਕੀ ਐਪ ਵਿੱਚ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਓਹਾਇਓ ਦੇ ਡਿਸਟ੍ਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਅਤੇ ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਦੇ ਰਿਟੇਲ ਫਲੋਰ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਅੰਕੜੇ ਖ਼ੁਦ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੈਲੈਂਜ ਬਹੁਤ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ: ਪੀਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਲਾਸ, ਨੀਂਦ ਦੇ ਘੰਟੇ, ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਦੇ ਮਿੰਟ ਜਾਂ ਸੁਚੇਤ ਧਿਆਨ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਦਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਏ ਫੋਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਨਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਟ੍ਰੈਕਰ, ਨਾ ਡੈਸਕਟਾਪ, ਨਾ IT ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੜੀ ਜਾਂ ਫਿਟਨੈੱਸ ਟ੍ਰੈਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇਹ ਮੰਨ ਕੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਡਿਵਾਈਸ ਹੈ। ਕਈ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਿਵਾਈਸ ਖ਼ਰੀਦਣ ਲਈ ਕਹਿਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਨਿੱਜੀ ਡਿਵਾਈਸ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਫੋਨ ’ਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਐਪ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਕਸਰ — ਵਾਜਬ ਤੌਰ ’ਤੇ — ਅਜਿਹੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਪਵੇ। ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ ਕਿ ਐਪ ਕੀ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੱਖੋ ਕਿ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਦਿਓ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਨਾ ਬਣਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਂਝੇ ਟੀਚੇ ਜਾਂ ਟੀਮ ਦੀ ਔਸਤ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਕੇ ਕਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਚੈਲੈਂਜ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਓ ਜਿਵੇਂ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਦਾ ਕੰਮ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਫਟ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਾਂ ਮੈਮਫਿਸ ਅਤੇ ਰੌਟਰਡੈਮ ਦੇ ਵੇਅਰਹਾਊਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੈਲੈਂਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਟੀਮ-ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਲ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਔਸਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਟੀਮ ਦੇ ਅੰਕ ਗਿਣੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੰਦਰਾਂ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟੀਮ ਚਾਲੀ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਡਿਪੂ ਵੱਡੇ ਡਿਪੂ ਨਾਲ ਨਿਰਪੱਖ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਔਸਤ ਸਹੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਟੀਮ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦਾ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਹੀਂ।

ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਬਦਲਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਸਾਰੇ ਸਟਾਫ਼ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਕੋਈ ਈਮੇਲ ਕੰਮ ਦੇ ਫਲੋਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ। ਉਹੀ ਮਾਧਿਅਮ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਿਫਟ ਦੀ ਛੋਟੀ ਮੀਟਿੰਗ, ਬ੍ਰੇਕ ਰੂਮ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ, ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ’ਤੇ ਚੈਲੈਂਜ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ। ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਫਟ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ — ਜੇ ਉਹ ਜੁੜ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵੀ ਜੁੜ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਤੈਅ ਸਮੇਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਕਲਾਸ, ਸ਼ਾਮ 5 ਵਜੇ ਸਮੂਹਿਕ ਸੈਰ, ਲਾਈਵ ਵੈਬਿਨਾਰ: ਹਰ ਤੈਅ ਸਮੇਂ ਵਾਲਾ ਸਮਾਗਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਫਟ ’ਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ 24/7 ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਿਫਟ ’ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਚੈਲੈਂਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜੁੜ ਜਾਵੇ — ਸਵੇਰੇ 3 ਵਜੇ ਪੀਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਲਾਸ ਦੀ ਉਹੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਪੀਤੇ ਗਲਾਸ ਦੀ ਹੈ — ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਸੀ ਜੁੜਾਅ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਸਮਝੋ। ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਟੀਮਾਂ ਅਕਸਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸਾਂਝੇ ਚੈਲੈਂਜ ਦੀ ਚੈਟ — ਰਾਤ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਗੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਕਰਨਾ, ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਆਰਾਮ ਵਾਲੇ ਸਟਾਪ ’ਤੇ ਸੈਰ, ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋੜ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕੋ ਵਰਦੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਦੇ ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਣਾ ਲਗਭਗ ਓਨਾ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀਆਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਆਦਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਪੱਖ

ਇਹ ਉਹ ਪੱਖ ਹੈ ਜੋ ਦਫ਼ਤਰ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਟੀਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰਵੇਖਣ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਅੰਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਕੜਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਚੈਟ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਦੀ ਟੀਮ ਲੀਡਰਬੋਰਡ ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਬ੍ਰੇਕ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਚੈਲੈਂਜ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੀ ਗੱਲ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਹਨ। ਨਹੀਂ, ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇਗਾ। ਪਰ ਪੂਰੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਹਿਲਜੁਲ ਚੈਲੈਂਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਟੀਮਾਂ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅੱਗੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ — ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਪਲ ਜਦੋਂ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਉਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲੋਰ ਵੱਡੇ ਅਫ਼ਸਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਹ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਓ, ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਬਾਕੀ ਸਾਲ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਉਭਰਨ ਵਾਲੇ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਓ।

ਸਹੀ ਸਮਾਂ: ਰੁਝੇਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ

ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਭੱਜਦੌੜ ਦਾ ਮੌਸਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਛੁੱਟੀ ’ਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਣਾ, ਅਸਥਾਈ ਸਟਾਫ਼ ਰੱਖਣਾ, ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਨਿਵਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਦਾ ਸਿਖਰ), ਅਤੇ ਛੁੱਟੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਰੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਮੌਕੇ ਰੁਝੇਵੇਂ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸਮੇਂ ਹਨ: ਸਤੰਬਰ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀਆਂ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹੀ ਟੀਮਾਂ ਮੁੜ ਉਹੀ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ ਦਾ ਅਖ਼ੀਰ ਜਾਂ ਫਰਵਰੀ, ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਦਾ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਓ, ਸ਼ਿਫਟ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

YuMuuv ਨਾਲ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੋ

ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਮਲੀ ਲੋੜਾਂ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਉੱਪਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ YuMuuv ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੈਲੈਂਜ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ, ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਧਿਆਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਖ਼ੁਦ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੈਕਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਆਪਣੀ ਬਣਾਈ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਜੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਦਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਿੰਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਟੀਮ ਲੀਡਰਬੋਰਡ ਔਸਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਅੰਕ ਗਿਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰਪੱਖ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਵੇ। ਫੋਟੋਆਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓਆਂ ਵਾਲੀ ਚੈਲੈਂਜ ਚੈਟ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਇਨਬਾਕਸ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾ ਕੰਮ ਦੇ ਫਲੋਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਕੰਪਨੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਚੈਲੈਂਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ: ਦੇਖੋ ਕਿ DHL ਨੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 3M Gulf ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣੀ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਡੈਸਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਖ਼ਾਮੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੈਰਾਂ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਫਰੰਟਲਾਈਨ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ? YuMuuv ਡੈਮੋ ਬੁੱਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾਵਾਂਗੇ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਫਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੈਲੈਂਜ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ।