Svona meturðu raunverulega arðsemi vellíðunaráætlunar á vinnustað (án þess að blekkja sjálfan þig)

Allir sem hafa reynt að verja fjárveitingu til heilsueflingar á stjórnarfundi þekkja vandræðaganginn sem fylgir samtalinu. Fjármáladeildin spyr um arðsemi fjárfestingarinnar. Mannauðsdeildin vísar í dollaratölu úr glærukynningu frá McKinsey. Fjármáladeildin spyr hvaðan talan komi. Mannauðsdeildin yppir öxlum afsakandi. Fjárveitingin heldur velli, en aðeins vegna þess að fyrirtækið er þegar sannfært um að heilsuefling sé rétt skref — ekki vegna þess að tölurnar á skjánum gangi í raun upp.

Þessi grein er fyrir þau sem sitja föst í þessu samtali. Hún býður upp á hagnýtan og heiðarlegan ramma til að meta hvort heilsueflingarverkefni fyrirtækis sé kostnaðarins virði. Útgangspunkturinn er sá að flestar birtar arðsemistölur á þessu sviði séu annaðhvort of bjartsýnar, ekki nægilega vel skilgreindar eða hvort tveggja. Þegar rétt er að verki staðið er útreikningurinn áhugaverðari en markaðsútgáfan og niðurstöðurnar yfirleitt bæði hóflegri og auðveldari að verja. YuMuuv býður líka upp á arðsemisreiknivél sem þú getur notað til að yfirfara þínar eigin tölur.

Af hverju fræga þrefalda ávöxtunin er villandi

Í um áratug hefur heilsueflingargeirinn byggt á þeirri hugmynd að hver dollar sem varið er til heilsueflingar skili þremur til sex dollurum í lægri heilbrigðiskostnaði og aukinni framleiðni. Sú tala kemur úr fáeinum rannsóknum, flestum frá upphafi síðasta áratugar, sem byggðu að mestu á sjálfsmati og fjölluðu aðallega um verkefni sem voru vandlega skipulögð og rekin af miklum krafti. Þetta er ekki tala sem stenst þegar rannsóknirnar eru endurteknar af nákvæmni.

Nýrri og vandaðri rannsóknir, einkum slembirannsóknin hjá BJ's Wholesale Club (Song og Baicker, JAMA, 2019) og Illinois Workplace Wellness Study, hafa almennt sýnt að heilsueflingarverkefni hafa raunveruleg en hófleg áhrif á hegðun (meiri hreyfingu, örlítið betra mataræði og lítillega betri heilsu samkvæmt sjálfsmati). Áhrifin eru veikari, og stundum ekki tölfræðilega marktæk, á þær áþreifanlegu niðurstöður sem þjónustuaðilar vitna gjarnan í, svo sem fjarvistir, tryggingakröfur vegna heilbrigðisþjónustu og framleiðni. Tölurnar 3,27 $ og 2,73 $ fyrir hvern dollar, sem oft er vitnað í, koma úr eldri samantekt á rannsóknum sem voru að mestu án slembivals (Baicker, Cutler og Song, 2010).

Heiðarlega niðurstaðan er ekki sú að heilsueflingarverkefni virki ekki. Hún er sú að þau virka á afmarkaðri hátt en markaðsefnið gefur til kynna og að fyrirtæki sem mæla vandlega fá jafnan lægri tölur, sem auðveldara er að verja, en fyrirtæki sem vitna í rannsóknir úr greininni. Ef þú lest þetta sem kaupandi skaltu búa þig undir svar sem er minna stórbrotið en þú hafðir kannski vonast til, en gagnlegra.

Skilgreindu hverju verkefnið á að breyta

Fyrstu mistökin í flestum arðsemisútreikningum eru að blanda saman ólíkum árangri. Heilsueflingarverkefni bætir ekki allt í einu og það gerir útreikningana merkingarlausa að láta sem svo sé. Áður en þú mælir nokkuð skaltu velja einn eða tvo meginþætti sem verkefnið á raunverulega að hafa áhrif á næstu tólf mánuði. Raunhæfir kostir eru:

Helgun starfsfólks og starfsmannahald. Heilsueflingarverkefni sýna með áreiðanlegum hætti fylgni við mýkri mælikvarða — innra NPS, einkunnir á glassdoor og starfsmannahald meðal þeirra sem taka þátt í verkefninu. Þessi áhrif eru ekki gríðarleg en þau eru raunveruleg og haldast nokkuð vel.

Veikindadagar og skammtímafjarvistir. Hægt er að ná hóflegri fækkun með viðvarandi verkefnum, einkum þeim sem snúa að hreyfingu og svefni. Áhrifin eru yfirleitt á bilinu eins stafs prósentutölu, ekki tveggja stafa eins og þjónustuaðilar nefna gjarnan.

Vellíðan og streita samkvæmt sjálfsmati. Auðvelt er að mæla þetta með stuttum stöðukönnunum ársfjórðungslega og það fellur best að því sem heilsueflingarverkefnum er í raun ætlað að hafa áhrif á. Gildran er sú að svarbjögun ýkir þessar tölur. Líttu því á þær sem vísbendingu um þróun, ekki bókstaflegan sannleika.

Tryggingakröfur og heilbrigðiskostnaður. Aðeins þess virði að fylgjast með ef fyrirtækið er nógu stórt og ber sjálft nægilega mikla tryggingaáhættu til að marktækt mynstur komi fram. Hjá flestum meðalstórum fyrirtækjum með hóptryggingar er þessi mælikvarði að mestu suð.

Framleiðni. Forðastu að nota hana sem aðalmælikvarða. Alkunna er hversu erfitt er að mæla framleiðni í þekkingarstörfum og allar tölur sem þú setur fram verða dregnar í efa á grundvallarforsendum. Notaðu hana sem eigindlega viðbót, ekki aðalniðurstöðu. Úrval hagnýtra mælikvarða má finna í lykilmælikvörðum heilsueflingar sem vert er að fylgjast með.

Veldu einn meginárangursþátt og einn til viðbótar. Settu verkefnið af stað. Mældu báða. Standast þarf freistinguna að bæta við þriðja mælikvarðanum í miðju verkefni af því að fyrstu tveir þróast ekki eins og vonast var til.

Mældu upphafsstöðuna áður en þú byrjar

Önnur mistökin eru að mæla eftir á. Ef þú veist ekki hvernig veikindahlutfall, helgun eða starfsmannahald leit út sex mánuðina áður en verkefnið hófst geturðu ekki með heiðarlegum hætti fullyrt að verkefnið hafi breytt einhverju eftir það.

Notaðu mánuðinn fyrir upphaf verkefnisins til að safna grunntölum, jafnvel þótt þær séu grófar. Taktu saman gögn um veikindadaga fyrra árs. Leggðu fyrir stutta stöðukönnun með nákvæmlega sömu spurningum og þú munt nota aftur eftir sex og tólf mánuði. Skráðu núverandi helgunarstig, núverandi tölur um starfsmannahald fyrir viðkomandi starfsmannahóp og núverandi þátttöku í þeirri heilsueflingu sem þegar er í boði. Settu þessar tölur í eitt dagsett skjal og dreifðu því svo ekki sé hægt að semja um upphafsstöðuna eftir á.

Fyrirtæki sem sleppa þessu skrefi lenda í þeirri vandræðalegu stöðu að bera könnunarniðurstöður eftir verkefnið saman við tilfinningu. Fyrirtæki sem gera þetta hafa skýran samanburð sem þau geta varið á hvaða fundi sem er.

Heiðarlegt mat á kostnaðinum

Kostnaður er kerfisbundið vanmetinn í arðsemisútreikningum. Listinn hér að neðan sýnir heildarmyndina af því hvað heilsueflingarverkefni kostar í raun, ekki bara hugbúnaðarkostnaðinn.

Kerfisgjald. Gjaldið fyrir hugbúnaðinn eða kerfið er augljósi kostnaðurinn og yfirleitt sá minnsti. Áætlaðu hann nákvæmlega, þar á meðal verðþrep á hvern notanda sem þú færist yfir á eftir því sem fyrirtækið stækkar.

Vinnutími eigin starfsfólks er stærsti faldi kostnaðurinn. Mannauðsstarfsmaðurinn sem heldur utan um verkefnið, tengiliðir á starfsstöðvum, tími stjórnandans sem styður verkefnið, vinna við tæknilegar samþættingar — allt er þetta raunveruleg vinna sem á að koma fram í kostnaðarútreikningnum. Góð þumalputtaregla er að fyrir hverja evru sem varið er í kerfið megi búast við tveimur til þremur evrum í innri vinnukostnað yfir árið.

Tæki og styrkir, ef þú býður slíkt. Styrkur til kaupa á snjallúri eða endurgreiðsla líkamsræktarkostnaðar er raunverulegt útgjald sem þarf að koma fram í kostnaðarliðnum.

Verðlaun, kynningarvörur og viðburðakostnaður. Kostnaðurinn er lítill fyrir hvern viðburð en safnast upp, sérstaklega yfir heilt ár af áskorunum.

Fórnarkostnaður vegna tíma starfsfólks. Þetta er liðurinn sem flestir horfa fram hjá. Ef verkefnið krefst þess að starfsfólk verji þrjátíu mínútum á viku í að skoða efni, svara könnun eða skrá hreyfingu er það raunverulegur vinnutími sem hefur raunverulegan kostnað í för með sér. Þú þarft ekki að færa þetta á verkefnið með refsandi hætti, en vandaður arðsemisútreikningur tekur tillit til þess.

Leggðu þetta saman af heiðarleika. Heildarkostnaðurinn er nánast alltaf tvöfalt til fjórfalt kerfisgjaldið.

Heiðarlegt mat á ávinningnum

Nú kemur erfiðari hlutinn. Við hvern mögulegan ávinning þarf að tengja fjárhæð sem hægt er að rökstyðja. Svona má áætla helstu liðina án þess að búa til tölur.

Trúverðugasti útreikningurinn fyrir starfsmannahald er: (áætluð aukning starfsmannahalds í prósentustigum) × (fjöldi starfsfólks í þátttökuhópnum) × (kostnaður við að ráða í stað eins starfsmanns úr þeim hópi). Ef tvö hundruð starfsmenn taka virkan þátt í verkefninu og eldri gögn um starfsmannahald ásamt vísbendingum úr könnunum benda til eins til tveggja prósentustiga aukningar í starfsmannahaldi hjá þeim hópi þýðir það tvær til fjórar færri brottfarir á ári. Margfaldaðu með raunverulegum kostnaði við að ráða í stað hvers starfsmanns — yfirleitt fjörutíu til sextíu prósentum af árslaunum í þekkingarstörfum — og þá hefurðu ávinningsfjárhæð sem hægt er að verja. Nánar um raunverulegan kostnað starfsmannaveltu má lesa í hvernig heilsueflingarmenning fær fólk til að vera áfram.

Fyrir fjarvistir er útreikningurinn: (fækkun veikindadaga á hvern starfsmann) × (heildardagkostnaður starfsmanns að öllum launatengdum gjöldum meðtöldum) × (fjöldi virkra þátttakenda). Raunhæf fækkun í vel reknu verkefni er hálfur til einn og hálfur dagur á hvern virkan þátttakanda á ári. Allt umfram þrjá daga þarf að styðja sterkum gögnum.

Ekki reyna að setja verðmiða á helgun og menningu. Skráðu það sem eigindlegan ávinning og láttu könnunartölurnar fylgja. Ákvarðanatakendur sem láta sér annt um menningu munu meta það rétt án tilbúinnar fjárhæðar. Þeir sem láta sér ekki annt um hana sannfærast hvort sem er ekki af slíkri tölu.

Reyndu aðeins að meta ávinning vegna tryggingakrafna í heilbrigðisþjónustu ef þú hefur raunveruleg gögn um kröfur og fyrirtækið ber tryggingaáhættuna sjálft. Annars skaltu skilja reitinn eftir auðan og taka það fram.

1. Einfalt vinnublað

Hvernig lítur verjanleg tala út?

Þegar þessi útreikningur er gerður af heiðarleika fyrir meðalstórt evrópskt fyrirtæki með, segjum, þrjú hundruð starfsmenn og dæmigert heilsueflingarverkefni sem byggir á stafrænu kerfi, er raunhæfur árlegur fjárhagslegur ávinningur um eitt og hálft til þrefaldur kostnaður verkefnisins. Ekki sexfaldur. Ekki tífaldur. Ekki tölurnar úr sölukynningunni. Þetta er enn góð niðurstaða — flestir innri útgjaldaliðir skila ekki einu og hálfu sinni kostnaði sínum — en hún er mun auðveldari að verja.

Heiðarlegri framsetning samtalsins er ekki „heilsuefling borgar sig þrisvar sinnum“. Hún er „heilsuefling kostar minna en við verjum samtals í espressóvélarnar og starfsmannaferðirnar, skilar sanngjörnum fjárhagslegum ávinningi og hefur margvísleg eigindleg áhrif á menningu, starfsmannahald og ráðningar sem hafa sjálfstætt gildi“. Þessi röksemdafærsla stenst hjá fjármáladeildinni og hrynur ekki um leið og einhver les ritrýnda grein.

Algeng mistök sem grafa undan trúverðugleika

Nokkur vinnubrögð grafa nær örugglega undan fullyrðingum um arðsemi heilsueflingar. Eitt er að mæla aðeins þátttakendur — fólkið sem mætti — og bera þá saman við allt fyrirtækið. Þátttakendurnir voru að jafnaði þegar heilsuhraustari og sýndu meiri helgun; samanburðurinn er merkingarlaus. Miðaðu útreikningana annaðhvort við allan hópinn eða sambærilegan samanburðarhóp.

Að telja með allan ávinning sem tengist heilsueflingu með einhverjum hætti. Ef virku þátttakendurnir nota líka líkamsræktaraðstöðu fyrirtækisins tilheyrir sá ávinningur fjárveitingunni til hennar, ekki heilsueflingarverkefninu. Vandaðu hvernig þú eignar verkefninu árangur.

Að yfirfæra skammtímaniðurstöður á heilt ár. Sex vikna tilraunaverkefni sem skilaði eins prósents aukningu í helgun jafngildir ekki sex prósenta aukningu á ári. Standastu freistinguna.

Að vitna í rannsóknir úr greininni eins og þær séu eigin niðurstöður. Ákvarðanatakendur átta sig strax á því og þá verður hver önnur tala í kynningunni tortryggileg.

Mælikvarðinn sem skiptir mestu

Eftir mörg slík samtöl kemur í ljós að sú eina tala sem spáir best fyrir um hvort heilsueflingarverkefni sé fjárveitingarinnar virði er ekki meðal hefðbundinna inntaksstærða í arðsemisútreikningi. Það er viðvarandi þátttaka. Verkefni þar sem þrjátíu prósent starfsfólks taka enn þátt vikulega eftir sex mánuði er nær örugglega að skapa raunveruleg verðmæti. Verkefni þar sem þátttaka fellur niður í fimm prósent eftir að fyrstu áskorun lýkur skapar nánast engin verðmæti, óháð því hvernig tölurnar litu út í upphafi.

Gerðu viðvarandi þátttöku að leiðarljósinu við daglega stýringu verkefnisins. Allt annað — starfsmannahald, fjarvistir og menning — byggir á henni. Kerfi sem auðveldar viðvarandi þátttöku er meira virði en kerfi sem skilar glæsilegri byrjun og síðan sex mánaða þögn. Hugmyndir til að halda dampi: haltu heilsueflingarverkefninu á hreyfingu og leiðir til að efla þátttöku í heilsuáskorunum.

Þannig lítur heiðarlegt samtal um arðsemi heilsueflingar á endanum út. Hóflegar tölur sem hægt er að verja. Skýr rök um menningu. Rík áhersla á viðvarandi þátttöku. Og verkefni sem er ekki hannað til að slá í gegn fyrsta ársfjórðunginn heldur til að vera enn í gangi, með raunverulegri þátttöku, eftir tólf mánuði. Fyrirtæki sem kaupa á þeim forsendum eru yfirleitt þau sem eru enn með heilsueflingarverkefni í gangi fimm árum síðar — og þegar öllu er á botninn hvolft er það eina arðsemisspurningin sem skiptir máli.

Viltu reikna út þínar eigin tölur? Prófaðu arðsemisreiknivél YuMuuv eða bókaðu kynningu og við förum yfir þetta með þér.