Οι πιο πολυάσχολοι άνθρωποι στην εταιρεία σου: Προκλήσεις ευεξίας που ταιριάζουν στους εργαζόμενους γονείς

Κάθε πρόγραμμα ευεξίας χάνει αθόρυβα μια ομάδα ανθρώπων και, στις περισσότερες εταιρείες, αυτή η ομάδα είναι οι εργαζόμενοι γονείς. Όχι επειδή οι γονείς δεν νοιάζονται για την υγεία τους — ρώτησε οποιονδήποτε γονιό μικρού παιδιού τι θα έδινε για μια νύχτα αδιάκοπου ύπνου — αλλά επειδή ο συνηθισμένος σχεδιασμός των προκλήσεων προϋποθέτει κάτι που οι γονείς δεν έχουν: ένα κενό μέσα στη μέρα. Το ομαδικό τρέξιμο στις 18:00 συμπίπτει με την ώρα παραλαβής των παιδιών. Το μεσημεριανό μάθημα πέφτει πάνω στο μοναδικό ελεύθερο μισάωρο που θα μπορούσε να αφιερωθεί σε ένα τηλεφώνημα στον παιδίατρο. Η πεζοπορία του Σαββατοκύριακου συμπίπτει με το πάρτι γενεθλίων, τον αγώνα ποδοσφαίρου και τα ψώνια που εξασφαλίζουν ότι όλη η οικογένεια θα έχει να φάει.

Έτσι, οι γονείς βλέπουν την ανακοίνωση της πρόκλησης, κάνουν τους υπολογισμούς σε περίπου τέσσερα δευτερόλεπτα και δεν δηλώνουν συμμετοχή. Σπάνια παραπονιούνται. Απλώς δεν συμμετέχουν, αθόρυβα, και τα στοιχεία συμμετοχής του προγράμματος εμφανίζουν ένα κενό ακριβώς εκεί όπου βρίσκονται οι άνθρωποι που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη για ξεκούραση, κίνηση και μια στιγμή στην οποία θα νιώσουν ξανά ο εαυτός τους. Τα καλά νέα είναι ότι η λύση βρίσκεται κυρίως στον σχεδιασμό, και υπάρχει μια κατάλληλη στιγμή μέσα στη χρονιά για να την εφαρμόσεις. Θα φτάσουμε και σε αυτό.

Μια μέρα χωρίς κενά

Ξεκίνα λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη την καθημερινότητα του γονιού ως περιορισμό στον σχεδιασμό. Μια τυπική οικογένεια με δύο εργαζόμενους γονείς και παιδιά σχολικής ηλικίας λειτουργεί με πρόγραμμα που έχει τα περιθώρια απόκλισης μιας αεροπορικής εταιρείας: ξύπνημα, πρωινό, ντύσιμο, ετοιμασία κολατσιού, διαδρομή για το σχολείο, δουλειά, παραλαβή παιδιών ή οργάνωση απογευματινών δραστηριοτήτων, βραδινό, διάβασμα, μπάνιο, διαπραγματεύσεις για τον ύπνο και, στο τέλος, ό,τι απομένει από το βράδυ, με επιλογές ανάμεσα στα άπλυτα, τα email, τον ή τη σύντροφο και τον ύπνο ξερού. Δεν υπάρχει σε αυτή τη μέρα κάποιο διάστημα με την ένδειξη «ευεξία». Δεν υπήρχε καν ελεύθερο διάστημα για οτιδήποτε. Κάθε πρόκληση που απαιτεί ένα νέο κομμάτι χρόνου ζητά από τον γονιό να το πάρει από κάπου αλλού — και δεν υπάρχει αυτό το «κάπου αλλού».

Γι’ αυτό οι καλοπροαίρετες συμβουλές ευεξίας πέφτουν τόσο συχνά στο κενό όταν απευθύνονται σε γονείς. Το «αφιέρωσε απλώς τριάντα λεπτά στον εαυτό σου» δεν είναι συμβουλή· είναι ένας λογαριασμός που δεν βγαίνει. Η λύση στον σχεδιασμό δεν είναι να εξοικονομήσεις νέο χρόνο. Είναι να συνδέσεις την ευεξία με τον χρόνο που ήδη υπάρχει. Οι επιστήμονες της συμπεριφοράς το αποκαλούν σύνδεση συνηθειών.

Κοίτα ξανά τη μέρα ενός γονιού, αυτή τη φορά μετρώντας κίνηση αντί για λεπτά. Η διαδρομή με τα πόδια προς το σχολείο και πίσω — δύο φορές, γιατί υπάρχει και η παραλαβή — είναι μερικές χιλιάδες βήματα. Η ώρα στην παιδική χαρά περιλαμβάνει καθίσματα, προβολές, σπριντ πίσω από ένα πατίνι που ξέφυγε και σήκωμα του παιδιού στις μπάρες αναρρίχησης για τεσσαρακοστή φορά. Το να ανεβάζεις στις σκάλες ένα κοιμισμένο τετράχρονο στην αγκαλιά είναι μεταφορά βάρους που θα κέρδιζε επιδοκιμασία σε κάθε γυμναστήριο. Η βόλτα με τα ποδήλατα μαζί με τα παιδιά το Σάββατο είναι ποδηλασία. Όλα μετράνε, και τα περισσότερα παραμένουν αόρατα για προγράμματα χτισμένα πάνω στην ιδέα ότι η άσκηση είναι μια ξεχωριστή, προγραμματισμένη δραστηριότητα χωρίς παιδιά.

Η αλλαγή οπτικής που αξίζει να υιοθετήσουν τόσο το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού όσο και οι ίδιοι οι γονείς είναι ότι η κίνηση με όλη την οικογένεια δεν είναι ευεξία με έκπτωση. Είναι διπλό όφελος ευεξίας. Ο γονιός που πηγαίνει στο σχολείο με τα πόδια αντί με το αυτοκίνητο κερδίζει βήματα, ενώ το παιδί κερδίζει τη συνήθεια, τον καθαρό αέρα και δέκα λεπτά χαλαρής κουβέντας που η διαδρομή με το αυτοκίνητο δεν προσφέρει ποτέ. Μια πρόκληση που μετρά τη διαδρομή για το σχολείο δεν κατεβάζει τον πήχη. Μετρά την πραγματική συμπεριφορά που όντως βελτιώνει την υγεία και, παράλληλα, χτίζει αθόρυβα τις βάσεις για την επόμενη γενιά.

Το πρόβλημα των ενοχών

Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος, που συζητιέται λιγότερο, για τον οποίο οι γονείς αποφεύγουν τις προκλήσεις ευεξίας, και δεν αφορά την οργάνωση. Είναι οι ενοχές. Για έναν γονιό, ο «χρόνος για μένα» δεν είναι ποτέ δωρεάν — είναι χρόνος που καλύπτει κάποιος άλλος. Το τρέξιμο στις 18:00 σημαίνει ότι ο ή η σύντροφος αναλαμβάνει μόνος ή μόνη το βραδινό, ότι ένας παππούς ή μια γιαγιά διασχίζει την πόλη ή ότι τα παιδιά περνούν άλλη μία ώρα μπροστά σε οθόνη. Κάθε δραστηριότητα ευεξίας που παρουσιάζεται ως απόδραση από την οικογενειακή ζωή έχει ένα κόστος που πληρώνει η οικογένεια, και οι περισσότεροι γονείς, τις περισσότερες μέρες, αποφασίζουν ότι είναι πολύ υψηλό. Τα προγράμματα που στηρίζονται στη λογική «κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου» — το αξίζεις, βρες χρόνο για σένα — αυξάνουν άθελά τους αυτό το κόστος, κάνοντας τη δραστηριότητα να μοιάζει με προσωπική πολυτέλεια που χρειάζεται δικαιολόγηση.

Η λύση είναι η ίδια αλλαγή οπτικής, από την άλλη πλευρά. Οι δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τα παιδιά δεν δημιουργούν καμία ενοχή. Κανείς δεν νιώθει εγωιστής για μια οικογενειακή ποδηλατάδα, μια διαδρομή με τα πόδια για το σχολείο ή είκοσι λεπτά κυνηγώντας μια μπάλα στην αυλή. Αν η πρόκλησή σου επιβραβεύει αυτά τα πράγματα, δεν έχεις απλώς αφαιρέσει ένα εμπόδιο από το πρόγραμμα — έχεις αφαιρέσει και το συναισθηματικό εμπόδιο, που για πολλούς γονείς ήταν το μεγαλύτερο από τα δύο.

Αρχές σχεδιασμού που χωρούν και τους γονείς

Από όλα αυτά προκύπτουν μερικές αρχές που αξίζει να εφαρμόζεις σε κάθε πρόκληση που διοργανώνεις, γιατί ένα πρόγραμμα που λειτουργεί για τους ανθρώπους με τον λιγότερο διαθέσιμο χρόνο στην εταιρεία λειτουργεί για όλους.

Πρώτα, ενσωμάτωσε την ευελιξία στη δομή. Ο μήνας ενός γονιού περιλαμβάνει πάντα την εβδομάδα με την ωτίτιδα, την εβδομάδα με τη σχολική παράσταση, την εβδομάδα που όλα πήγαν στραβά. Μια πρόκληση που απαιτεί τριάντα τέλειες μέρες τελειώνει για αυτόν τον γονιό την έκτη μέρα, και στην επόμενη δεν θα συμμετάσχει. Ένας στόχος συνέπειας — να πετύχεις τον ημερήσιο στόχο σου, για παράδειγμα, τις δεκαπέντε ή είκοσι από τις τριάντα μέρες — λέει στους συμμετέχοντες από την αρχή ότι και οι ατελείς μήνες μετράνε. Αυτή και μόνο η σχεδιαστική επιλογή κάνει περισσότερα για τη συμμετοχή των γονιών από οποιαδήποτε ενθαρρυντική επικοινωνία, γιατί ταιριάζει στην πραγματική μορφή της ζωής τους. Δεκαπέντε μέρες μιας αληθινής συνήθειας μέσα σε έναν χαοτικό μήνα δεν είναι χαμηλότερος πήχης· είναι θρίαμβος, και η δομή πρέπει να το αναγνωρίζει. (Περισσότερα για το γιατί αυτό λειτουργεί θα βρεις στην ψυχολογία των σερί.)

Δεύτερον, μην ορίζεις ποτέ συγκεκριμένες ώρες. Οι δραστηριότητες σε σταθερή ώρα — ομαδικά τρεξίματα, ζωντανά μαθήματα, οτιδήποτε στο μεσημεριανό διάλειμμα — αποκλείουν όποιον δεν μπορεί να είναι εκεί εκείνη την ώρα, και οι γονείς σχεδόν ποτέ δεν μπορούν. Οι προκλήσεις στις οποίες η δραστηριότητα μετρά όποτε κι αν γίνεται, σε όσα μικρά κομμάτια κι αν χωρίζεται, είναι η μόνη μορφή που ταιριάζει σε μια κατακερματισμένη μέρα. Δέκα λεπτά κίνησης στις 06:40, η διαδρομή για το σχολείο στις 08:15, η παιδική χαρά στις 17:30 — στο τέλος της μέρας όλα αθροίζονται, παρότι κανένα μεμονωμένο διάστημα δεν μοιάζει με προπόνηση.

Τρίτον, κράτα την απαιτούμενη προσπάθεια για συμμετοχή σχεδόν στο μηδέν. Οι γονείς θα δώσουν σε μια πρόκληση την προσοχή που δίνουν στα περισσότερα πράγματα εκτός οικογένειας: περίπου ενενήντα δευτερόλεπτα. Η αυτόματη καταγραφή από το τηλέφωνο στην τσέπη τους αναλαμβάνει τα βήματα και την απόσταση χωρίς καμία ενέργεια. Και για όλα τα υπόλοιπα, η χειροκίνητη καταχώριση είναι ο καλύτερος φίλος του γονιού — γιατί το έξυπνο ρολόι είναι εκείνο που δεν φορτίστηκε ποτέ και βρίσκεται στο κομοδίνο δίπλα στο βιβλίο της βιβλιοθήκης που δεν επιστράφηκε ποτέ. Μια πρόκληση που επιτρέπει σε κάποιον να καταγράψει από μνήμης τη χθεσινή οικογενειακή βόλτα ή τον ύπνο της προηγούμενης νύχτας, σε δέκα δευτερόλεπτα όσο βράζουν τα μακαρόνια, εμποδίζει τις εβδομάδες που όλα πάνε στραβά να γίνουν εβδομάδες εγκατάλειψης.

Μορφές που λειτουργούν στην πράξη

Μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα, όλα βασισμένα στις παραπάνω αρχές. Η πρόκληση βημάτων για τη διαδρομή του σχολείου: μια συνηθισμένη πρόκληση βημάτων, αλλά με την αρχική επικοινωνία να εστιάζει στη διαδρομή με τα πόδια προς το σχολείο — τα βήματα μετράνε όποτε κι αν γίνονται, απλώς η παρουσίαση λέει στους γονείς ότι η υπάρχουσα ρουτίνα τους είναι ήδη συμμετοχή. Αυτή η παρουσίαση δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα και κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο «άλλη μία πρόκληση που δεν μπορώ να κάνω» και στο «για στάσου, αυτό το κάνω ήδη». Η πρόσκληση για οικογενειακές φωτογραφίες του Σαββατοκύριακου: χρησιμοποίησε τη συνομιλία της πρόκλησης για να ζητήσεις φωτογραφίες από κίνηση μαζί με τα παιδιά — την ποδηλατάδα, την εξερεύνηση στους σωρούς με τα φύλλα, τη βόλτα με πλατσουρίσματα στις λακκούβες. Γονείς που δεν θα δημοσίευαν ποτέ μια σέλφι από το γυμναστήριο θα ανεβάσουν τον σωρό με τα φύλλα, και η συνομιλία θα γεμίσει με μια εκδοχή της εταιρικής κουλτούρας στην οποία οι γονείς πραγματικά αναγνωρίζουν τον εαυτό τους. Ο μήνας συνέπειας: οποιαδήποτε καθημερινή συνήθεια — νερό, ύπνος, χρόνος σε εξωτερικό χώρο, δέκα λεπτά κίνησης — με έναν ευέλικτο στόχο ημερών μέσα στον μήνα, που ξεκινά σε μια περίοδο αναδιοργάνωσης της ρουτίνας και προβάλλεται ξεκάθαρα ως φτιαγμένος για την πραγματικότητα των γονιών.

Και μία ακόμη επιλογή, που εύκολα παραβλέπεται: η ιδιωτική πρόκληση ως προσωπική επιλογή του γονιού. Ένας γονιός μπορεί να δημιουργήσει μια μικρή ιδιωτική πρόκληση για έως 10 άτομα, μόνο με την οικογένειά του ή μερικούς άλλους γονείς από το γραφείο, με όποιον στόχο ταιριάζει στην πραγματική του ζωή, παράλληλα με ό,τι διοργανώνει η εταιρεία. Μερικές φορές ο πίνακας κατάταξης όλης της εταιρείας είναι εντελώς ακατάλληλη κλίμακα για κάποιον που η νίκη του αυτόν τον μήνα είναι πέντε διαδρομές με τα πόδια προς το σχολείο την εβδομάδα, ενώ μια δική του πρόκληση με ανθρώπους που έχουν τους ίδιους περιορισμούς είναι η σωστή επιλογή. Ο οδηγός μας για την οικογενειακή πρόκληση άσκησης δείχνει πώς να τη δημιουργήσεις.

Πότε να ξεκινήσεις: Όταν αλλάζει η ρουτίνα

Η επιστροφή στο σχολείο είναι η μοναδική εποχή του χρόνου που η ρουτίνα κάθε γονιού διαλύεται και ξαναχτίζεται ολόκληρη. Νέες ώρες αφύπνισης, νέες μετακινήσεις, νέα οργάνωση για την παραλαβή των παιδιών: ολόκληρο το οικογενειακό πρόγραμμα μοιάζει με νωπό τσιμέντο για περίπου τρεις εβδομάδες. Η έρευνα για τις συνήθειες υποστηρίζει την αξιοποίηση αυτού του χρονικού περιθωρίου. Σε ένα πείραμα πεδίου με επικεφαλής ερευνητές του University of Bath, μια παρέμβαση για την αλλαγή της καθημερινής συμπεριφοράς λειτούργησε καλύτερα σε ανθρώπους που είχαν μετακομίσει μέσα στους προηγούμενους τρεις μήνες απ’ ό,τι σε ανθρώπους με παγιωμένες ρουτίνες, επειδή μια ανατροπή της ρουτίνας κάνει τις παλιές συνήθειες πιο δεκτικές στην αλλαγή. Μια σταθερή συνήθεια ευεξίας που εισάγεται όσο το τσιμέντο είναι ακόμη νωπό — η διαδρομή με τα πόδια για το σχολείο, τα δέκα λεπτά μετά την παράδοση των παιδιών, η νωρίτερη ώρα ύπνου που έτσι κι αλλιώς επιβάλλει η σχολική χρονιά — ενσωματώνεται στη ρουτίνα και παραμένει εκεί και τον Νοέμβριο. Η ίδια συνήθεια, αν εισαχθεί έναν μήνα αργότερα, παλεύει με ένα πρόγραμμα που έχει ήδη παγιωθεί. Αν έχασες τον Σεπτέμβριο, οι επόμενες ευκαιρίες αναδιοργάνωσης είναι η επιστροφή από τις χειμερινές διακοπές τον Ιανουάριο και η μετάβαση στο καλοκαιρινό πρόγραμμα, και το φαινόμενο της νέας αρχής λειτουργεί υπέρ σου σε καθεμία από αυτές.

Μια τελευταία σκέψη για το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού. Οι γονείς δεν θα σου πουν ότι το πρόγραμμα τους αποκλείει. Είναι η ομάδα με τις λιγότερες πιθανότητες να παραπονεθεί και τις περισσότερες να απουσιάζει απλώς από τα στοιχεία συμμετοχής σου — δεν τους περισσεύει ενέργεια για σχόλια και έχουν μια ολόκληρη ζωή εξάσκησης στο να προσαρμόζονται αθόρυβα σε πράγματα που δεν σχεδιάστηκαν γι’ αυτούς. Μην περιμένεις λοιπόν το παράπονο. Δες ποιοι συμμετέχουν στις προκλήσεις σου, εντόπισε το κενό και σχεδίασε ξανά με γνώμονα τους πιο πολυάσχολους ανθρώπους στην εταιρεία. Όταν το κάνεις, η συμμετοχή αυξάνεται ακριβώς στην ομάδα που έχανες σιωπηλά — και συχνά αυξάνεται και κάτι δυσκολότερο να μετρηθεί: η αίσθηση των γονιών ότι η εταιρεία βλέπει την πραγματική τους ζωή.

Προκλήσεις φιλικές προς τους γονείς στο YuMuuv

Όλα αυτά εφαρμόζονται εύκολα στο YuMuuv. Τα βήματα και η απόσταση συγχρονίζονται αυτόματα από το τηλέφωνο, οπότε δεν χρειάζεται φορετή συσκευή ούτε να θυμάσαι να τη φορτίζεις. Ο ύπνος, η κατανάλωση νερού, ο χρόνος σε εξωτερικό χώρο και άλλες συνήθειες που ταιριάζουν στην οικογενειακή ζωή είναι δραστηριότητες χειροκίνητης καταχώρισης στη λίστα δραστηριοτήτων προκλήσεων και καταγράφονται σε δευτερόλεπτα με το κουμπί +Ημερολόγιο. Όταν δημιουργείς μια πρόκληση, διάλεξε έναν ημερήσιο στόχο και όρισε στο μήνυμα έναρξης ως τελικό στόχο τις δεκαπέντε ή είκοσι από τις τριάντα μέρες· η συνομιλία της πρόκλησης φιλοξενεί τις οικογενειακές φωτογραφίες του Σαββατοκύριακου και οι ιδιωτικές προκλήσεις δίνουν στους γονείς μια δική τους επιλογή, στα μέτρα της οικογένειάς τους. Τίποτα από αυτά δεν μεγαλώνει τη μέρα ενός γονιού. Απλώς φροντίζει ώστε η ευεξία που ήδη υπάρχει στη ζωή του να μετρά επιτέλους.

Για περισσότερες ιδέες που λειτουργούν και έξω από το γυμναστήριο, δες τις προκλήσεις ευεξίας πέρα από την άσκηση και μάθε γιατί ο ύπνος έχει θέση στο πρόγραμμα ευεξίας σου.

Θέλεις ένα πρόγραμμα που να ταιριάζει στους πιο πολυάσχολους ανθρώπους σου; Κλείσε μια επίδειξη του YuMuuv και θα σε βοηθήσουμε να σχεδιάσεις προκλήσεις φιλικές προς τους γονείς.