ကားမသုံးတဲ့ စက်တင်ဘာ — သင့်အဖွဲ့ မျှော်လင့်မထားဘဲ သဘောကျမယ့် အလုပ်အသွားအပြန် စိန်ခေါ်မှု

တချို့စိန်ခေါ်မှုပုံစံတွေက သင့်ရဲ့ ခြေလှမ်းစိန်ခေါ်မှုကို ဘယ်တော့မှ အစားထိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခြေလှမ်းစိန်ခေါ်မှုကို သုံးကြိမ်လောက် လုပ်ဖူးပြီးသား တက်တက်ကြွကြွပါဝင်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကိုတော့ ပြန်လည်စိတ်အားထက်သန်လာစေပါတယ် (အကြိမ် ၁၀၀ ဒိုက်ထိုးကလပ် က အဲဒီလိုစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပါ)။ ကားမသုံးတဲ့ စက်တင်ဘာကလည်း နောက်ထပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေး စိန်ခေါ်မှုလို့တောင် မထင်ရပါဘူး။ လုပ်ရမှာက ကားမသုံးဘဲ အလုပ်သွားဖို့ပါပဲ။

ဒီအချိန်ကို ရွေးထားတာက အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာ့ကားမသုံးရေးနေ့က စက်တင်ဘာ ၂၂ ရက်မှာ ကျရောက်တာကြောင့် စိန်ခေါ်မှုအတွက် အဓိကထားရမယ့် ရက်တစ်ရက် အသင့်ရှိနေပါတယ်။ စက်တင်ဘာလကိုယ်တိုင်ကလည်း အမေရိကန်နဲ့ ဥရောပဒေသအများစုမှာ တစ်နှစ်တာအတွင်း အလုပ်အသွားအပြန်အတွက် အဆင်အပြေဆုံးလလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အပူရှိန်လည်း လျော့သွားပြီ၊ ရေခဲဖုံးချိန်လည်း မရောက်သေးဘူး၊ မနက်ခင်းတွေမှာ လမ်းလျှောက်ဖို့ လုံလောက်အောင် လင်းနေပြီး ကျောင်းပြန်ဖွင့်တဲ့ ကာလနဲ့အတူ လူတိုင်းလည်း ပုံမှန်အချိန်ဇယားထဲ ပြန်ဝင်လာကြပါတယ်။ ရုံးကို စက်ဘီးစီးသွားဖို့ ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းကြည့်ချင်လာမယ့်လတစ်လ ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီလပါပဲ။ ဥရောပ သွားလာလှုပ်ရှားရေးရက်သတ္တပတ်ကိုလည်း နှစ်စဉ် စက်တင်ဘာ ၁၆ ရက်ကနေ ၂၂ ရက်အထိ ကျင်းပပြီး ကားမသုံးရေးနေ့မှာ အဆုံးသတ်ပါတယ်။ စက်တင်ဘာလ ကျော်သွားပြီဆိုရင် မေလ (အမေရိကန်ရဲ့ အမျိုးသားစက်ဘီးလ) ဒါမှမဟုတ် နွေဦးအစ ရာသီဥတုသာယာတဲ့ ရက်သတ္တပတ်တွေမှာလည်း လုပ်လို့အဆင်ပြေပါတယ်။

ဒါကို ဘယ်လိုမိတ်ဆက်မလဲဆိုတာနဲ့ ဆိုင်တာကြောင့် အစကတည်းက ရှင်းရှင်းပြောထားချင်ပါတယ်။ ဒီစိန်ခေါ်မှုက စိတ်ဝင်စားသူတွေ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပါဝင်ဖို့ သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားတာဖြစ်ပြီး လူအများပါဝင်လာဖို့ လုပ်တဲ့အစီအစဉ် မဟုတ်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံး ပါဝင်လာဖို့ဆိုရင်တော့ ဘယ်နေရာကမဆို လူတိုင်းပါဝင်နိုင်တဲ့ ခြေလှမ်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းမိနစ်နဲ့ အကွာအဝေးစိန်ခေါ်မှုတွေက အဓိကဖြစ်နေဆဲပါ။ ကားမသုံးတဲ့ စက်တင်ဘာက အလုပ်အသွားအပြန်ပုံစံကို တကယ်ပြောင်းနိုင်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေအတွက်ဖြစ်ပြီး အခြားသူတွေကိုတော့ ဘာမှလုပ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကအစီအစဉ်တွေအစား မဟုတ်ဘဲ အဲဒီအစီအစဉ်တွေနဲ့ တွဲပြီး လုပ်ဆောင်ပါ။

အလေ့အကျင့်သစ် ထည့်သွင်းဖို့ အကောင်းဆုံးက အလုပ်အသွားအပြန်

အလုပ်အသွားအပြန် စိန်ခေါ်မှုဆိုတာ ကျန်းမာရေးထက် ရေရှည်တည်တံ့ရေးအစီအစဉ်နဲ့ ပိုတူနေပေမယ့် ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး ပြက္ခဒိန်ထဲမှာ ဘာကြောင့် ထည့်သင့်တာလဲ။ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားနေဖို့ အကြံပေးချက်အများစု မအောင်မြင်ရတာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းကြောင့်ပါ။ အချိန်မအားလပ်တဲ့ နေ့တစ်နေ့ထဲမှာ အချိန်အသစ် ရှာခိုင်းနေလို့ပါပဲ။ အားကစားခန်းမသွားဖို့၊ နေ့လယ်နားချိန် လမ်းလျှောက်ဖို့၊ မနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းပုံမှန်လုပ်ဖို့ — ဒါတွေတစ်ခုချင်းစီက ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ ဘဝထဲက အခြားကိစ္စတွေနဲ့ အချိန်လုရတဲ့ အစီအစဉ်အသစ်တွေပါ။ အစီအစဉ်အသစ်တွေကပဲ အမြဲလက်လျှော့လိုက်ရပါတယ်။

အလုပ်အသွားအပြန်ကတော့ မတူပါဘူး။ ရှိပြီးသား အချိန်ကာလတစ်ခုပါ။ လုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်၊ တစ်ပတ်ငါးရက် သွားလာနေရတာပါ။ ကားထဲမှာထိုင်နေတဲ့ အချိန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် လမ်းလျှောက်တာ၊ စက်ဘီးစီးတာ ဒါမှမဟုတ် လမ်းလျှောက်ပြီး အများသုံးယာဉ်စီး၊ ပြီးရင် လမ်းထပ်လျှောက်တာအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ရင် နဂိုကတည်းက ဖယ်ထားပြီးသားအချိန်ထဲ လှုပ်ရှားမှုကို ထည့်သွင်းလိုက်နိုင်ပါပြီ။ ဒါက အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်ခြင်း ရဲ့ အရှင်းလင်းဆုံးပုံစံပါ။ အလုပ်အသွားအပြန်ကိုယ်တိုင်က သတိပေးချက်ဖြစ်နေလို့ အပြုအမူအသစ်အတွက် သတိပေးချက်အသစ်၊ စိတ်အားတင်းမှု ဒါမှမဟုတ် ပြက္ခဒိန်ထဲ အချိန်အသစ် ထပ်ထည့်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျန်းမာရေးအကျိုးကျေးဇူးကလည်း တကယ်ရှိပါတယ်။ အလုပ်အသွားအပြန် ခရီးသွားသူ ၂၆၀,၀၀၀ ကျော်ကို လေ့လာထားတဲ့ ယူကေသုတေသနတစ်ခုမှာ အလုပ်ကို စက်ဘီးစီးသွားသူတွေဟာ ကား ဒါမှမဟုတ် အများသုံးယာဉ်နဲ့ သွားသူတွေထက် ငါးနှစ်ခန့်အတွင်း မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို သေဆုံးနိုင်ခြေ ၄၁% ပိုနည်းခဲ့ပါတယ်။

စိတ်ခံစားမှုအတွက်လည်း အကျိုးရှိပါတယ်။ ကားဘရိတ်မီးတွေကို မိနစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ကြည့်နေရမယ့်အစား မနက်ခင်းလေထုထဲ မိနစ်နှစ်ဆယ်ကြာ လှုပ်ရှားသွားလာဖူးသူတွေဆို မမေးဘဲနဲ့တောင် ပြောပြကြပါလိမ့်မယ်။ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို တစ်နေ့တာရဲ့ အချိန်ပိုင်းတစ်ခုချင်းစီမှာ သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကို အမှတ်ပေးခိုင်းခဲ့တဲ့ လူသိများတဲ့ သုတေသနတစ်ခုမှာ မနက်ခင်း အလုပ်သွားချိန်က ပျော်ရွှင်မှုအနည်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ တစ်ယောက်ကို အလုပ်အသွားအပြန် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကားစီးရာကနေ လမ်းလျှောက်တာ ဒါမှမဟုတ် စက်ဘီးစီးတာအဖြစ် ပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုက အလုပ်နေ့တစ်နေ့ စတင်ပုံကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါတယ်။

ပုံစံ — မိုင်အစား ရက်ကို ရေတွက်ပါ

လုပ်ပုံလုပ်နည်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထားထားပါတယ်။ ဒါက ကိုယ်တိုင်ဖြည့်သွင်းရတဲ့ စိန်ခေါ်မှုဖြစ်ပြီး ရေတွက်တဲ့ ယူနစ်က တစ်မျိုးတည်းပါ — ကားမသုံးတဲ့ရက်။ ကားကို တစ်ယောက်တည်းမောင်းပြီး မသွားဘဲ အလုပ်ရောက်တဲ့နေ့တိုင်း — ဒါမှမဟုတ် တစ်နေ့တာကို ဖြတ်သန်းတဲ့နေ့တိုင်း၊ ဒါကို အောက်မှာ ထပ်ရှင်းပြပါမယ် — မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပါ။ စက်ဘီးစီးလည်း ရတယ်။ လမ်းလျှောက်လည်း ရတယ်။ ဘတ်စ်ကား၊ ရထား၊ ဓာတ်ရထား၊ မြေအောက်ရထား၊ ကူးတို့ယာဉ် စီးလည်း ရပါတယ်။ ကားအတူစီးတာလည်း အကျုံးဝင်ပါတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်က ကားလုံးဝမသုံးဖို့ မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း ကားစီးသွားတဲ့ ခရီးတွေ လျှော့ချဖို့ပါ။ ကားရပ်ပြီး အများသုံးယာဉ်ပြောင်းစီးနိုင်တဲ့ နေရာအထိ ကားမောင်းသွားပြီး ကျန်ခရီးကို ရထားစီးတာမျိုးလည်း အကျုံးဝင်ပါတယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုကို မဟုတ်ဘဲ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်နေတာဖြစ်လို့ ဒေတာချိတ်ဆက်ဖို့လည်း မလိုသလို ဝတ်ဆင်သုံးစက်ပစ္စည်းလည်း မလိုပါဘူး။

သင့်တော်တဲ့ ပန်းတိုင်က ရိုးရှင်းတဲ့ ရက်အရေအတွက်ဖြစ်ပြီး သတ်မှတ်သင့်တဲ့ အရေအတွက်ကလည်း ကိုယ့်စိတ်ထဲ ပထမဆုံးပေါ်လာတာထက် ပိုနည်းသင့်ပါတယ်။ အမေရိကန်ဝန်ထမ်းတွေအတွက် တစ်လအတွင်း ကားမသုံးတဲ့ရက် စုစုပေါင်း ရှစ်ရက်ဆိုတာ အသင့်တော်ဆုံးပါ။ တစ်ပတ်ကို နှစ်ရက်လောက်ဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြိုးစားရလောက်အောင် စိန်ခေါ်မှုရှိသလို မိုးရွာတဲ့တစ်ပတ် ဒါမှမဟုတ် ကလေးကျောင်းပို့ရတဲ့တစ်ရက်ကြောင့် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုလုံး လက်လျှော့ရတာမျိုး မဖြစ်လောက်အောင်လည်း အလျှော့အတင်းရှိပါတယ်။ အမ်စတာဒမ် ဒါမှမဟုတ် ကိုပင်ဟေဂင်ရုံးကသူတွေက ရှစ်ရက်ဆိုတာ လွယ်လွန်းတယ်လို့ ထင်ကြမှာဖြစ်ပြီး ဒါလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဥရောပမြို့ပြအဖွဲ့တွေက ဆယ့်ငါးရက် ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်ရှစ်ရက်ကို ရည်မှန်းနိုင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ဇယား ထည့်ပေးပြီး ဒန်ဗာရုံးနဲ့ ဘာလင်ရုံးကြား မလွဲမသွေဖြစ်လာမယ့် အပျော်သဘော စနောက်ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ခံစားနိုင်ပါတယ်။

ရုံးတက်နဲ့ အိမ်ကနေ အလှည့်ကျလုပ်သူတွေ၊ အဝေးကနေ အလုပ်လုပ်သူတွေအတွက် ဘယ်သူမှ ထပ်မေးစရာမလိုအောင် စိန်ခေါ်မှုဖော်ပြချက်ထဲမှာ ပြုပြင်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထည့်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ အလုပ်အသွားအပြန် မရှိတဲ့နေ့တွေမှာ နေ့စဉ်ကိစ္စတွေကို ကားမသုံးဘဲ သွားလုပ်ရင်လည်း အကျုံးဝင်ပါတယ်။ ကုန်စုံဆိုင်ကို လမ်းလျှောက်သွားတာ၊ ဆေးဆိုင်ကို စက်ဘီးစီးသွားတာ၊ ကလေးကို ကျောင်းကနေ ခြေလျင်သွားကြိုတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်နေ့လုံး ကားကို မသုံးဘဲ ရပ်ထားတာပဲဖြစ်ဖြစ် — မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပါ။ တည်ဆောက်ချင်တဲ့ အလေ့အကျင့်က “ဒီခရီးအတွက် ကားတကယ်လိုသလား စဉ်းစားကြည့်ဖို့” ပါ။ အဲဒီအလေ့အကျင့်က ရုံးတက်တဲ့ အင်္ဂါနေ့မှာလိုပဲ အိမ်ကနေ အလုပ်လုပ်တဲ့ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့မှာလည်း တန်ဖိုးတူတူရှိပါတယ်။

တစ်ရက်စမ်းကြည့်ခြင်းက အစပါ

ကားမသုံးဘဲ အလုပ်သွားတာနဲ့ပတ်သက်လို့ စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံးက လုပ်နေကျလူတွေအတွက် ဘာအကျိုးရှိသလဲဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းကြည့်သူတွေဆီမှာ ဘာပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုတာပါ။

စက်ဘီး ဒါမှမဟုတ် အများသုံးယာဉ်နဲ့ အလုပ်မသွားဖူးသူအများစုက လက်တွေ့ထက် အများကြီးပိုဆိုးတဲ့ ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲမှာ တွေးထားတတ်ကြပါတယ်။ ချွေးထွက်မယ်၊ မိုးစိုမယ်၊ အလုပ်ရှုပ်မယ်၊ အချိန်ကြာမယ်လို့ တွေးကြပြီး အဲဒီလို တွေးမိရုံနဲ့တင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကားပဲဆက်စီးနေဖို့ လုံလောက်သွားပါတယ်။ တစ်ခုခုက လှုံ့ဆော်ပေးလို့ တစ်ကြိမ်တည်း စမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့အများစုဆီက ပြန်ကြားရတာက ဆင်တူပါတယ်။ ထင်ထားသလောက် မဆိုးဘူး၊ တချို့အပိုင်းတွေဆို တကယ်ပျော်ဖို့တောင် ကောင်းတယ်ဆိုတာပါ။ ခရီးက မိနစ်လေးဆယ် မဟုတ်ဘဲ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲ ကြာခဲ့တယ်။ ရထားပေါ်မှာ စာဖတ်ချိန် မိနစ်သုံးဆယ် ရလိုက်တာဟာ ဆယ်နှစ်အတွင်း မရဖူးခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးပါ။ စိတ်တိုနေတာထက် လန်းလန်းဆန်းဆန်းနဲ့ ရုံးရောက်သွားကြပါတယ်။

လူတိုင်းတော့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ကြိမ်စမ်းကြည့်ပြီး ကိုယ့်ဘဝအတွက် ကားက ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တဲ့သူတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါလည်း အကောင်းဆုံးရလဒ်တစ်မျိုးပါပဲ။ လုပ်နေကျအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်တာမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တိုင်သိမြင်ပြီး ရွေးချယ်လိုက်တာဖြစ်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြောင်းလဲသွားသူတွေ အားလုံးနီးပါး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ တံခါးတစ်ခုတည်းကတော့ ဖိအားနည်းနည်းနဲ့ တစ်ကြိမ်စမ်းကြည့်ခြင်းပါ။ ဒီစိန်ခေါ်မှုရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ဒါပါပဲ။ “ကားမသုံးတဲ့ ရှစ်ရက်” ဆိုတာ တကယ့်အနှစ်သာရအရ ပန်းတိုင်မဟုတ်ပါဘူး။ သာယာတဲ့ စက်တင်ဘာမနက်ခင်းမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့အတူ၊ အဆင့်သတ်မှတ်ဇယားလည်း စောင့်နေတဲ့အချိန် တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းကြည့်ဖို့ အားလုံးက အားပေးလက်ခံထားတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပါ။ ဒီစိန်ခေါ်မှုက ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး အလုပ်အသွားအပြန် အလေ့အကျင့်တွေ တကယ်စပြောင်းလဲတာက အဲဒီပထမဆုံးအကြိမ်တွေမှာပါ။

ငွေကုန်သက်သာတာနဲ့ လေထုအကျိုးကျေးဇူးကိုလည်း ပြောသင့်ပေမယ့် အဓိကမဟုတ်ဘဲ ဖြည့်စွက်အချက်တွေအဖြစ်ပဲ ထားပါ။ လက်ရှိ အမေရိကန်ဆီဈေးနှုန်းအရ အသွားအပြန် မိုင်နှစ်ဆယ်ခရီးက ကားပါကင်ခ မပါသေးဘဲနဲ့တောင် နေ့တိုင်း ငွေအတော်ကုန်ပါတယ်။ ဥရောပမှာတော့ တစ်လီတာနှုန်းက ဒီထက် အများကြီးပိုများပါတယ်။ ကားမသုံးတဲ့ ရှစ်ရက်ကြောင့် လကုန်မှာ သိသိသာသာ ငွေသက်သာလာပါလိမ့်မယ်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကလည်း အမေရိကန်မှာ ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ အများဆုံးထုတ်လွှတ်တဲ့ ကဏ္ဍဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ကားနဲ့အလုပ်သွားတာက အဲဒီထဲမှာ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။ ဒါကြောင့်ပဲ ကမ္ဘာ့ကားမသုံးရေးနေ့ ဆိုတာ ရှိနေတာပါ။ အချက်နှစ်ခုလုံးက မှန်ပြီး အသုံးလည်းဝင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မနက် ၇ နာရီမှာ စက်ဘီးပေါ်တက်လာစေဖို့တော့ “ငါ့အဖွဲ့က ငါ့ကို အားကိုးနေတယ်၊ ဒါကို ငါလည်း သဘောကျမှန်း သိလာပြီ” ဆိုတဲ့ခံစားချက်လောက် နှစ်ခုလုံးက မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။ အတွေ့အကြုံကို ဦးစားပေးပါ။ ငွေသက်သာတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သက်ရောက်မှုလျော့တာကို အပိုဆုအဖြစ်ပဲ ထားပါ။

ကားလိုအပ်မှုကို ရိုးရိုးသားသား အသိအမှတ်ပြုပါ

အမေရိကန်က ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး မန်နေဂျာတိုင်း တွေးနေပြီးဖြစ်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ စတင်မိတ်ဆက်တဲ့စာမှာလည်း ဒါကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောထားသင့်ပါတယ်။ အမေရိကန်မှာ အလုပ်အသွားအပြန်ခရီး အများအပြားအတွက် တခြားရွေးစရာ မရှိပါဘူး။ ရုံးက အဝေးပြေးလမ်းအတိုင်း မိုင်သုံးဆယ် ကွာတယ်၊ ဒေသထဲမှာ သုံးလို့အဆင်ပြေတဲ့ အများသုံးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မရှိဘူး၊ အိမ်နဲ့ရုံးကြား လမ်းတွေကလည်း ယာဉ်မပါဘဲ သွားလာမယ့်လူအတွက် ဆောက်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဝန်ထမ်းတွေကို စက်ဘီးစီးပြီး အလုပ်သွားဖို့ ပြောတာက စိတ်အားတက်စေတာ မဟုတ်ဘဲ စော်ကားသလို ဖြစ်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီစိန်ခေါ်မှုကို ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံး မဖြစ်မနေလုပ်ဖို့ တိုက်တွန်းတာမဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝင်စားသူတွေ ရွေးချယ်ပါဝင်နိုင်တဲ့ သီးသန့်စိန်ခေါ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာပါ။ သူတို့ အဲဒီအလုပ်မဝင်ခင် ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက တည်ဆောက်ထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေတွေက သတ်မှတ်ပေးလိုက်တဲ့ သွားလာမှုပုံစံကြောင့် ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်ခံရသလို မခံစားသင့်ပါဘူး။

တစ်ဖက်မှာလည်း အလယ်အလတ်ရွေးချယ်စရာတွေကို ဖော်ပြပေးသင့်ပါတယ်။ “စိန်ခေါ်မှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်” ဆိုတဲ့ အမျိုးအစားကလည်း တကယ်ရှိလို့ပါ။ ကားပါကင်ရဲ့ အဝေးဆုံးဘက်မှာ ကားရပ်ပြီး နောက်ဆုံးဆယ်မိနစ်ကို လမ်းလျှောက်တာ။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အိမ်အထိ ကားမောင်းသွားပြီး ကျန်ခရီးကို ကားအတူစီးတာ။ အသွား ဒါမှမဟုတ် အပြန်တစ်ကြောင်းကို အများသုံးယာဉ်နဲ့ အစားထိုးတာ။ ရုံးကို ကားနဲ့သွားပေမယ့် အဲဒီတစ်ပတ်လုံး အခြားကိစ္စတွေအတွက် အပြင်ထွက်တိုင်း ကားကို မသုံးဘဲ ရပ်ထားတာ။ စိန်ခေါ်မှုမှာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အလေ့အထရှိမယ်ဆိုရင် လူတွေက ဒီလို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလုပ်ဆောင်မှုတွေကို ရိုးရိုးသားသား မှတ်တမ်းတင်ကြမယ်၊ ချတ်ထဲကလူတွေလည်း အားပေးကြမယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ အဓိကအလေ့အကျင့်ဖြစ်တဲ့ “သွားနေကျခရီးကို ဒီအတိုင်းသွားဖို့ တကယ်လိုသလား စဉ်းစားခြင်း” က တင်းကျပ်တဲ့ပုံစံနဲ့ဆို ဘယ်တော့မှ မပါဝင်နိုင်မယ့် လူတွေဆီအထိ ပျံ့နှံ့သွားပါလိမ့်မယ်။

စတင်မိတ်ဆက်တဲ့စာတိုင်းမှာ ထည့်သင့်တဲ့ ဘေးကင်းရေးအချက်တစ်ခုကတော့ စက်ဘီးစီးသူတိုင်း ပထမဆုံးစစီးတဲ့ အပတ်လို သတိထားစီးဖို့ပါ။ လူအများအတွက် တကယ်လည်း ပထမဆုံးအပတ် ဖြစ်နေမှာပါ။ ဦးထုပ်ဆောင်းပါ၊ နေ့ခင်းဘက်မှာတောင် မီးဖွင့်ပါ၊ လမ်းပိုဝေးသွားရင်တောင် ကားတွေမြန်မြန်မောင်းတဲ့လမ်းထက် အေးအေးဆေးဆေးရှိတဲ့လမ်းကို ရွေးပါ။ တနင်္လာနေ့ ယာဉ်အသွားအလာထဲ မစီးခင် ပိတ်ရက်မှာ အဲဒီလမ်းကြောင်းကို အစမ်းစီးကြည့်ပါ။ စက်တင်ဘာရဲ့ လက်ဆောင်က ရာသီဥတုကောင်းတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းကင်း ရောက်ဖို့က အရေးကြီးနေဆဲပါ။

အဖွဲ့လိုက် စိန်ခေါ်မှုဖြစ်အောင် လုပ်ပါ

တစ်ဦးချင်းပန်းတိုင်က လူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ကိုယ်ပိုင်ပန်းဝင်မျဉ်း ပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပေါ်ကနေ စုပေါင်းပန်းတိုင်တစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်ရင် ဒီပုံစံက ပိုကောင်းလာပါတယ်။ ဥပမာ တစ်လအတွင်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံး ကားမသုံးတဲ့ရက်ပေါင်း ၂၀၀ ပြည့်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဝန်ထမ်းအရေအတွက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ပန်းတိုင်တစ်ခုခုပါ။ မှတ်တမ်းတင်လိုက်တဲ့ ရက်တိုင်းက စုပေါင်းအရေအတွက်ကို တိုးစေတာကြောင့် ကားမသုံးတဲ့ရက် သုံးရက်ပဲ လုပ်နိုင်သူကလည်း အဆင့်ဇယားအောက်နားမှာ ရပ်နေရမယ့်အစား ကိုယ့်ရဲ့ သုံးရက်ပါဝင်မှုကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နိုင်ပါတယ်။ စုပေါင်းပန်းတိုင်တွေက နဂိုကတည်းက ဘယ်သွားသွား စက်ဘီးပဲစီးတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကြား ပြိုင်ပွဲဖြစ်သွားတာမျိုး မဖြစ်စေဘဲ ဒီလိုသီးသန့်စိန်ခေါ်မှုတွေမှာ နွေးထွေးတဲ့ အားပေးမှုကို ထိန်းပေးပါတယ် (အဲဒီမျှတမှုအကြောင်းကို ရင်းနှီးဖော်ရွေတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက ဘာကြောင့် ထိရောက်သလဲ မှာ ပိုဖတ်နိုင်ပါတယ်)။

ဒီစိန်ခေါ်မှုက ချတ်ထဲမှာ မျှဝေစရာတွေ ပေါ်လာစေတဲ့နေရာမှာလည်း တခြားစိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ မတူပါဘူး။ ပထမဆုံးအကြိမ် ထူးထူးခြားခြား ပြည့်နေတဲ့ စက်ဘီးစင်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် ဒီလိုလမ်းလျှောက်လမ်းကြောင်းရှိမှန်း ဘယ်သူမှ မသိခဲ့တဲ့နေရာက နေထွက်ချိန်မြင်ကွင်း။ ရထားပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ဖတ်လို့ပြီးသွားတဲ့ စာအုပ်။ ကားအတူစီးအဖွဲ့ရဲ့ ကြည့်မကောင်းပေမယ့် ရယ်ရတဲ့ မနက်ခင်းဆယ်လ်ဖီ။ ခြေလှမ်းစိန်ခေါ်မှုက ကိန်းဂဏန်းတွေ ထွက်လာစေတယ်။ အလုပ်အသွားအပြန် စိန်ခေါ်မှုကတော့ လူတွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ နည်းနည်းစီ ပြောင်းလဲလာတဲ့ အထောက်အထားတွေ ထွက်လာစေပါတယ်။ အဲဒါကပဲ စိန်ခေါ်မှုချတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ချင်စရာ ဖြစ်နေစေတာပါ။

YuMuuv မှာ ကားမသုံးတဲ့ စက်တင်ဘာ လုပ်ဆောင်ခြင်း

ကားမသုံးတဲ့ရက်တွေက YuMuuv စိန်ခေါ်မှု လှုပ်ရှားမှုစာရင်းထဲက ကိုယ်တိုင်ဖြည့်သွင်းရတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်မျိုးပါ။ ပါဝင်သူတွေက သတ်မှတ်ချက်နဲ့ကိုက်ညီတဲ့ ရက်တစ်ရက်ချင်းစီကို +နေ့စဉ်မှတ်တမ်း ခလုတ်နဲ့ မှတ်တမ်းတင်နိုင်ပြီး ဝတ်ဆင်သုံးစက်ပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် အလိုအလျောက်ခြေရာခံခြင်း မလိုပါဘူး။ စိန်ခေါ်မှုဖန်တီးတဲ့အခါ —

• တစ်ဦးချင်းပန်းတိုင်: တစ်လအတွက် ကားမသုံးတဲ့ရက် ရှစ်ရက်ကို စုစုပေါင်းပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပါ။ စက်ဘီးအသုံးများတဲ့ မြို့တွေမှာတော့ ပိုသတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။
• ကုမ္ပဏီ စုစုပေါင်း: မှတ်တမ်းတင်လိုက်တဲ့ ရက်တိုင်းက စုစုပေါင်းကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတည်းကို တိုးစေဖို့ စုပေါင်းပန်းတိုင်ကို ဖွင့်ပါ။
• ရုံးအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှု: ရုံးအရွယ်အစားက ရလဒ်ကို မဆုံးဖြတ်စေဖို့ ပျမ်းမျှတန်ဖိုး (AVG) ကို သုံးပြီး အဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ဇယား ထည့်ပါ။
• ဆက်တင်များ: ကိုယ်တိုင်ဖြည့်သွင်းခွင့်ပြုပါ၊ လူတစ်ဦးလျှင် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်အထိ ကန့်သတ်ပါ၊ စက်ဘီးစင်ဓာတ်ပုံတွေ မျှဝေနိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်မှုချတ်ကို ဖွင့်ထားပါ။

ပြင်ဆင်သတ်မှတ်ဖို့ မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာပြီး စက်တင်ဘာ ၂၂ ရက်ကလည်း အဓိကထားနိုင်တဲ့ ရက်တစ်ရက်အဖြစ် အသင့်ရှိနေပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ခြေလှမ်းစိန်ခေါ်မှုက နောက်လမှာလည်း ရှိနေဦးမှာပါ။ ဒီတစ်လတော့ တက်တက်ကြွကြွပါဝင်တဲ့ သင့်အဖွဲ့ဝင်တွေကို မနက်ခင်းကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်ပါ။ ခြေလှမ်းရေတွက်တာထက် ကျော်လွန်တဲ့ နောက်ထပ်ပုံစံတွေအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးမဟုတ်တဲ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး စိန်ခေါ်မှုများကို ကြည့်ပါ။

အလုပ်အသွားအပြန် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု လုပ်ချင်ပါသလား။ YuMuuv သရုပ်ပြအစီအစဉ်ကို ကြိုတင်စာရင်းပေးပါ။ စီစဉ်သတ်မှတ်ဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ ကူညီပေးပါမယ်။