برنامه‌ریزی چالش تندرستی تابستانی

چطور یک چالش تندرستی تابستانی طراحی کنیم که افراد واقعاً در آن شرکت کنند

بی‌دلیل نیست که تابستان فرصت طلایی چالش‌های تندرستی است. روزها بلندترند. آدم‌ها از قبل به فکر بیرون رفتن، بهتر غذا خوردن و کنار گذاشتن رخوت زمستان افتاده‌اند. انگیزه طبیعی وجود دارد — فقط باید چیزی پیش رویشان بگذارید که ارزش شرکت کردن داشته باشد.

اما بیشتر شرکت‌ها همین‌جا اشتباه می‌کنند. تا ژوئن صبر می‌کنند، یک چالش قدم‌شماری سرهم می‌کنند، یک ایمیل همگانی می‌فرستند و بعد تعجب می‌کنند که چرا باز فقط همان ۱۵ نفر همیشگی ثبت‌نام کرده‌اند. مشکل از چالش نبود؛ از برنامه‌ریزی بود.

اگر یک چالش تندرستی تابستانی می‌خواهید که واقعاً افراد را در سراسر سازمان همراه کند — نه فقط کسانی را که از قبل فعال‌اند — باید همین حالا شروع کنید. در ادامه دقیقاً می‌گوییم چطور.

از آوریل برنامه‌ریزی کنید، نه ژوئن

شاید بزرگ‌ترین اشتباه در برنامه‌ریزی چالش تندرستی همین باشد: دیر شروع کردن. وقتی ژوئن از راه می‌رسد، افراد سفرهای تابستانی‌شان را رزرو کرده‌اند، برنامه‌ها در حال تغییرند و حواس‌ها از قبل جای دیگری است. اگر هفته اول ژوئن چالش را اعلام می‌کنید و انتظار دارید تا هفته دوم ثبت‌نام کنند، همین حالا بخشی از مخاطبان بالقوه‌تان را از دست داده‌اید.

بهترین زمان‌بندی این است که در آوریل برنامه‌ریزی را شروع کنید، در مه کم‌کم اطلاع‌رسانی کنید و اوایل ژوئن چالش را آغاز کنید. این‌طوری هشت هفته فرصت دارید تا چالش را طراحی کنید، در سازمان شور و اشتیاق ایجاد کنید، حمایت مدیران را بگیرید و از آماده بودن فناوری مطمئن شوید. کارکنان هم فرصت پیدا می‌کنند از نظر ذهنی با برنامه همراه شوند، نه اینکه با یک طرح تازه دیگر از طرف شرکت غافلگیر شوند.

راهنمای BambooHR برای اجرای چالش‌های تندرستی موضوع را ساده بیان می‌کند: بهترین چالش، زمان‌بندی روشنی دارد که برای شکل‌گیری عادت‌ها به‌اندازه کافی طولانی و برای حفظ هیجان به‌اندازه کافی کوتاه باشد. برای بیشتر چالش‌های تابستانی، چهار تا شش هفته بهترین بازه است.

موضوعی فراتر از قدم‌شماری انتخاب کنید

چالش‌های قدم‌شماری خوب‌اند. آشنا هستند، پیگیری‌شان آسان است و تقریباً همه می‌توانند در آن‌ها شرکت کنند. اما قابل پیش‌بینی هم هستند — و اگر سه‌ماهه گذشته یکی برگزار کرده باشید، این بار احتمالاً استقبال کمتری می‌بینید.

تابستان بهانه خوبی برای خلاقیت است. این چند دسته موضوع، معمولاً مشارکت بیشتر و گسترده‌تری ایجاد می‌کنند:

ماجراجویی در فضای باز. از فصل استفاده کنید. جلسه‌های همراه با پیاده‌روی، دور زدن در پارک وقت ناهار، ثبت کوه‌پیمایی آخر هفته، رفتن به محل کار با دوچرخه. هدف یک شاخص مشخص نیست — هدف این است که افراد بیرون بروند و هر طور که برایشان مناسب است تحرک داشته باشند. ایده‌های بیشتر را در ایده‌های مشارکت تابستانی، از دفتر کار تا فضای باز ببینید.

آب‌رسانی به بدن. ساده به نظر می‌رسد، چون واقعاً ساده است. ثبت میزان آب مصرفی روزانه در گرم‌ترین ماه‌ها آسان است، واقعاً برای افراد مفید است و رقابتی ایجاد می‌کند که به‌شکل غافلگیرکننده‌ای پرشور می‌شود. در شروع چالش بطری‌های آب با نشان شرکت بدهید تا یک یادآور همیشگی جلوی چشمشان باشد. آب‌رسانی به بدن در محل کار را ببینید و برای روزهای گرم، نکته‌های ما درباره حفظ ایمنی در فضای باز هنگام گرما را بخوانید.

تابستان ذهن‌آگاهانه. انرژی جسمی تابستان را با بخشی برای سلامت روان همراه کنید. دقایق روزانه ذهن‌آگاهی، نوشتن یادداشت‌های شکرگزاری، عصرهای بدون صفحه‌نمایش. این موضوع کارکنانی را جذب می‌کند که شاید در چالش تناسب اندام شرکت نکنند، اما به مدیریت استرس بسیار علاقه‌مندند.

ماجراجویی تیمی. یک هدف مشترک بگذارید — مثلاً کارکنان شرکت به‌اندازه یک سفر جاده‌ای از این سر کشور تا آن سرش پیاده‌روی کنند، یا مجموع دقایق حضورشان در فضای باز برای «صعود به کلیمانجارو» کافی باشد. هدف‌های مشارکتی از نظر میزان مشارکت کلی بهتر از رقابت فردی عمل می‌کنند، چون به‌جای مسابقه‌ای که بیشتر افراد می‌دانند در آن برنده نمی‌شوند، حس هدف مشترک ایجاد می‌کنند.

بهترین چالش‌های تابستانی دو یا سه مورد از این‌ها را ترکیب می‌کنند. مثلاً چالش «شروع تازه تابستانی» می‌تواند هم‌زمان قدم‌ها، آب مصرفی و دقایق ذهن‌آگاهی را ثبت کند — تا هر کارمند دست‌کم با یکی از بخش‌ها ارتباط بگیرد. برای قالب‌های آماده، چالش‌های تندرستی تابستانی برای محل کار و ایده‌های چالش قدم‌شماری تابستانی برای شرکت‌ها را ببینید.

تیمی بودن را پیش‌فرض بگذارید

طراحی مبتنی بر تعامل اجتماعی، تفاوتی قابل‌اندازه‌گیری ایجاد می‌کند. در کارآزمایی تصادفی STEP UP، اضافه کردن عناصر اجتماعی بازی به ثبت قدم‌ها، فعالیت را افزایش داد؛ گروه رقابتی روزانه حدود ۹۲۰ قدم بیشتر از گروه کنترل راه رفت (Patel و همکاران، JAMA Internal Medicine، ۲۰۱۹). مشتریان ما هم همین نتیجه را می‌بینند: Windrose در چالش تابستانی خود فقط به نتایج تیمی امتیاز داد، تیم‌هایی از بخش‌های مختلف ساخت و اعضا با هم به‌اندازه مسیر برلین تا توکیو پیاده‌روی کردند (مطالعه موردی را بخوانید).

چرا این روش جواب می‌دهد؟ چون حس مسئولیت از درونی («واقعاً باید این کار را انجام بدهم») به اجتماعی («تیمم روی من حساب کرده») تبدیل می‌شود. وقتی تیمتان پیشرفت شما را می‌بیند — و شما هم پیشرفت آن‌ها را می‌بینید — حضور و مشارکت به روال عادی تبدیل می‌شود، نه یک استثنا.

چند نکته کاربردی برای ساختار تیم‌ها:

  • بخش‌ها را با هم ترکیب کنید. تیم‌های متشکل از بخش‌های مختلف، ارتباط‌هایی ایجاد می‌کنند که در حالت عادی شکل نمی‌گیرند. چالش تابستانی ابزاری شگفت‌انگیز و مؤثر برای ارتباط‌سازی است.
  • تیم‌ها را کوچک نگه دارید. چهار تا شش نفر ایدئال است. آن‌قدر بزرگ که یکی دو روز کم‌تحرکی یک عضو را جبران کند و آن‌قدر کوچک که سهم همه دیده شود.
  • برای تیم‌ها کاپیتان تعیین کنید. نه مدیران — داوطلبان پرشور. وجود کسی در هر تیم که هر از گاهی پیامی تشویق‌کننده بفرستد، تأثیر بسیار بزرگی در حفظ مشارکت دارد.

اطلاع‌رسانی را درست انجام دهید

می‌توانید یک چالش بی‌نقص طراحی کنید، اما اگر کسی از آن خبر نداشته باشد — یا ایمیل معرفی‌اش شبیه ابلاغیه مقررات باشد — میزان مشارکت ناامیدکننده خواهد بود.

این برنامه زمانی برای اطلاع‌رسانی جواب می‌دهد:

شش هفته پیش از شروع (اواسط آوریل): یک پیش‌خبر داخلی بدهید. پیامی کوتاه از طرف مدیران یا تیم منابع انسانی که اشاره کند یک چالش تندرستی تابستانی در راه است. هنوز جزئیات را نگویید — فقط اشتیاق ایجاد کنید. «ژوئن یک برنامه جذاب در راه است. منتظر خبرهای بعدی باشید.»

چهار هفته قبل (اوایل مه): اعلام رسمی. موضوع، زمان‌بندی، نحوه کار تیم‌ها و مزایای شرکت در چالش را توضیح دهید. اطلاع‌رسانی را تصویری و پرانرژی نگه دارید. اگر پلتفرمی مثل YuMuuv دارید، از داشبورد چالش تصویر نشان دهید تا افراد بتوانند خودشان را در حال استفاده از آن تصور کنند.

دو هفته قبل (اواسط مه): ثبت‌نام آغاز می‌شود. کاری کنید ثبت‌نام کمتر از دو دقیقه طول بکشد. جدی می‌گوییم — هر مرحله اضافه در فرایند ثبت‌نام، تعدادی از شرکت‌کننده‌ها را از شما می‌گیرد. اگر لازم است افراد اپلیکیشنی دانلود کنند، لینک دانلود را تنها محتوای ایمیل قرار دهید.

یک هفته قبل: معرفی تیم‌ها و شمارش معکوس شروع. اینجاست که شور و هیجان بالا می‌رود. افراد می‌بینند با چه کسانی هم‌تیمی شده‌اند، گروه‌های گفت‌وگوی تیمی شکل می‌گیرند و ناگهان چالش واقعی به نظر می‌رسد.

در طول چالش: خبرهای هفتگی. تصویری از جدول رتبه‌بندی، آمار جالب («با هم به‌اندازه فاصله نیویورک تا شیکاگو راه رفته‌ایم»)، معرفی تیم‌ها یا افرادی که مشارکت خیلی خوبی دارند. نگذارید بعد از هفته اول، خبری از چالش شنیده نشود. اعلان‌های YuMuuv را می‌توان از قبل زمان‌بندی کرد؛ برای ایده‌های اطلاع‌رسانی هم داستان‌گویی درباره چالش تندرستی را ببینید.

مدت مناسب را انتخاب کنید

اگر خیلی کوتاه باشد، عادت‌ها شکل نمی‌گیرند. اگر خیلی طولانی باشد، افراد علاقه‌شان را از دست می‌دهند. بیشتر برگزارکنندگان می‌بینند که چهار تا شش هفته بهترین بازه برای مشارکت بدون خستگی است. (بعضی شرکت‌ها با فشار کمتر، مدت بیشتری ادامه می‌دهند: Shell Slovakia و Czechia هر سال یک چالش پیاده‌روی تابستانی ۹۰روزه برگزار می‌کنند؛ مطالعه موردی را بخوانید.)

برای چالش تابستانی، معمولاً یک چالش چهار‌هفته‌ای در ژوئن یا یک چالش شش‌هفته‌ای از ژوئن تا ژوئیه بهترین نتیجه را دارد. از برگزاری چالش در اواخر ژوئیه و اوت پرهیز کنید؛ برنامه‌های تعطیلات در این زمان به‌طور طبیعی مشارکت را ناپیوسته می‌کنند. اگر می‌خواهید کل تابستان را پوشش دهید، دو چالش کوتاه‌تر در نظر بگیرید — یکی در ژوئن و یکی در اوت — و ژوئیه را در این میان سبک‌تر بگیرید.

شروع را آسان کنید

مهم‌ترین چیزی که مشارکت در چالش تندرستی را از بین می‌برد، بی‌علاقگی نیست. دردسرهای مسیر است.

اگر برای پیوستن لازم باشد فرمی پر کنند، نرم‌افزاری دانلود کنند، در جلسه معارفه شرکت کنند و راهنمای قوانین پنج‌صفحه‌ای بخوانند، فقط باانگیزه‌ترین ۱۰٪ کارکنانتان شرکت می‌کنند. بقیه — همان افرادی که واقعاً می‌خواهید جذبشان کنید — قصد ثبت‌نام خواهند داشت، اما هیچ‌وقت فرصت انجامش را پیدا نمی‌کنند.

حالت ایدئال: یک لینک، یک لمس، و تمام؛ عضو شدید. پلتفرم چالش بقیه کارها را انجام می‌دهد.

این موضوع درباره مشارکت روزانه هم صدق می‌کند. اگر ثبت فعالیت به وارد کردن دستی اطلاعات در هر شب نیاز داشته باشد، تا هفته دوم میزان ادامه دادن به‌شدت افت می‌کند. چالش‌هایی بیشترین مشارکت پایدار را دارند که به‌طور خودکار با ابزارهای پوشیدنی یا اپلیکیشن‌های سلامت همگام می‌شوند، یا ثبت فعالیت را به‌اندازه زدن یک تیک ساده می‌کنند.

مشوق‌های واقعاً انگیزه‌بخش انتخاب کنید

مشوق‌ها مهم‌اند — اما نه آن‌طور که بیشتر شرکت‌ها فکر می‌کنند. بزرگ‌ترین انگیزه، جایزه آخر کار نیست. قدردانی در طول مسیر است.

تقدیر هفتگی از تیم‌هایی که بیشترین پیشرفت را داشته‌اند، نشان‌های رسیدن به هدف‌های میانی و تغییرات قابل‌مشاهده در جدول رتبه‌بندی، مرتب حس خوبی ایجاد می‌کنند و افراد را به ادامه دادن تشویق می‌کنند. جایزه پایان چالش، چاشنی کار است، نه اصل آن.

بااین‌حال، پاداش‌های تابستانی هم خوب جواب می‌دهند. چند ساعت مرخصی باحقوق بیشتر، ناهار تیمی برای گروه برنده، وسایل فعالیت در فضای باز، کارت‌های هدیه مرتبط با تندرستی، یا حتی کاری ساده مثل تقدیر در برابر همه کارکنان در جلسه عمومی بعدی شرکت. هدف این است که افراد احساس کنند مشارکتشان ارزشمند است، نه اینکه فقط ثبت می‌شود. ایده‌های بیشتر را در پاداش‌های چالش تندرستی ببینید.

چه چیزی جواب نمی‌دهد؟ جایزه‌های نقدی بالاتر از یک حد مشخص. این جوایز حتی ممکن است انگیزه درونی را تضعیف کنند، چون نگاه افراد را از «این کار را برای سلامتی‌ام انجام می‌دهم» به «این کار را برای پول انجام می‌دهم» تغییر می‌دهند. پاداش‌ها را معنادار اما متعادل نگه دارید.

از روز اول همه را در نظر بگیرید

این موضوع جای چشم‌پوشی ندارد. چالشی که فقط به سریع‌ترین و ورزشکارترین شرکت‌کنندگان پاداش بدهد، بیشتر کارکنانتان را دل‌زده می‌کند — و این درست برخلاف هدف اصلی است.

چالشتان را طوری طراحی کنید که از کسی که تازه پدر یا مادر شده و وقت ناهار ۱۵ دقیقه پیاده‌روی می‌کند، در کنار دونده ماراتنی که ۲۰٬۰۰۰ قدم ثبت می‌کند تقدیر شود. چند دسته فعالیت ارائه دهید تا کسی که محدودیت جسمی دارد، بتواند به‌جای قدم‌شماری از طریق ثبت ذهن‌آگاهی، آب مصرفی یا تغذیه شرکت کند.

برای تیم‌های دورکار و بین‌المللی، تفاوت منطقه‌های زمانی و برنامه‌های کاری را در نظر بگیرید. چالشی که فرض می‌کند همه از ساعت ۹ تا ۱۷ در یک دفتر کار می‌کنند، باعث می‌شود بخش بزرگی از کارکنانتان احساس کنند کنار گذاشته شده‌اند.

بهترین شاخص برای بهبود، مجموع قدم‌ها یا دقیقه‌ها نیست — نرخ مشارکت است. چند نفر در سازمانتان فعالانه همراه‌اند؟ همین عدد نشان می‌دهد که چالشتان واقعاً در حال ساختن فرهنگ تندرستی است یا فقط کسانی را سرگرم می‌کند که از قبل به آن پایبند بوده‌اند.

چیزهای مهم را بسنجید و به اشتراک بگذارید

بعد از پایان چالش، دو کار انجام دهید.

اول، نرخ مشارکت، نرخ تکمیل و بازخوردهای کیفی را بسنجید. یک نظرسنجی کوتاه بفرستید — حداکثر سه تا پنج سؤال. افراد از چه چیزی لذت بردند؟ چه چیزی را تغییر می‌دادند؟ آیا دوباره شرکت می‌کنند؟ این داده‌ها برای برنامه‌ریزی چالش بعدی‌تان طلا هستند.

دوم، نتایج را با کل شرکت به اشتراک بگذارید. مجموع قدم‌ها، مسافت طی‌شده جمعی به مایل، تعداد شرکت‌کنندگان و رکوردهای جالب. این کار دو نتیجه دارد: تلاش همه شرکت‌کنندگان را به رسمیت می‌شناسد و در کسانی که شرکت نکرده‌اند حس از دست دادن یک فرصت ایجاد می‌کند — تا جذب شرکت‌کننده برای چالش بعدی آسان‌تر شود.

هدف واقعی

درباره چالش‌های تندرستی تابستانی نکته‌ای هست که میان جزئیات برنامه‌ریزی به‌راحتی فراموش می‌شود: هدف، خود چالش نیست. چالش یک وسیله است. هدف واقعی، ساختن عادت‌ها، ارتباط‌ها و فرهنگی است که در آن شرکت شما فعالانه از مراقبت افراد از خودشان حمایت می‌کند.

یک چالش تابستانی خوب اجراشده، تجربه‌ای مشترک به افراد می‌دهد. دیوارهای بین بخش‌ها را برمی‌دارد. به کارمند کم‌حرف حسابداری بهانه‌ای می‌دهد تا با کسی در بخش مهندسی گپ بزند. به تازه‌واردها نشان می‌دهد که این شرکت در زمینه تندرستی واقعاً به حرفش عمل می‌کند — آن هم با قدم‌های واقعی.

و وقتی سپتامبر برسد و چالش تمام شود، می‌بینید که این عادت‌ها برای تعداد قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان باقی مانده‌اند. پیاده‌روی‌های وقت ناهار ادامه دارند. بطری‌های آب روی میزها می‌مانند. ارتباط‌های تیمی حفظ می‌شوند.

این دیگر یک برنامه تندرستی نیست. یک تغییر فرهنگی است. و همه‌چیز از برنامه‌ای شروع شد که در آوریل ریختید.

آماده‌اید برای چالش تابستانی‌تان برنامه‌ریزی کنید؟ یک جلسه دموی YuMuuv رزرو کنید.