Pse gjumi duhet të jetë në qendër të programit të mirëqenies në punë

Shiko pothuajse çdo kalendar mirëqenieje në kompani dhe do të gjesh të njëjtin model: sfida hapash, klube vrapimi, renditje për çiklizmin, ndoshta edhe një muaj me ushtrimin plank. Gjithçka lidhet me atë që njerëzit bëjnë kur janë zgjuar. Gjumi, ai që përcakton sa mirë funksionon e gjithë kjo, rrallëherë zë vend në kalendar.

Kjo është një mungesë e çuditshme. Gjumi është ndër faktorët që ndikojnë më shumë në mënyrën si një person mendon, ndihet, vendos dhe rikuperohet, dhe provat vështirë se mund të kundërshtohen. Ai mbetet jashtë agjendës sepse duket si një çështje private dhe e sikletshme. Ky instinkt është pjesërisht i drejtë, dhe një program i mirë për gjumin në vendin e punës duhet të respektojë kufij të qartë. Por të arrish në përfundimin se gjumi nuk i përket aspak vendit të punës do të thotë të lësh pa trajtuar një nga temat më të vlefshme të mirëqenies.

Çfarë i kushton punës gjumi i pamjaftueshëm

Le të nisim nga baza: American Academy of Sleep Medicine dhe Sleep Research Society rekomandojnë që të rriturit të flenë rregullisht shtatë ose më shumë orë në natë. Nën këtë prag, aftësitë nga të cilat varet puna e sotme nisin të dobësohen. Vëmendja ngushtohet dhe shpërqendrohet, kujtesa e punës zvogëlohet, reagimet ngadalësohen dhe gjykimi dëmtohet. Po aq e rëndësishme është se njerëzit e lodhur nuk e vlerësojnë mirë sa u ka rënë performanca. Truri i lodhur nuk është thjesht më i ngadaltë; ai është më i ngadaltë, por tepër i sigurt në vetvete.

Ana emocionale ka më shumë rëndësi në punë sesa pranojnë shumica. Në një studim të vitit 2007 me imazheri të trurit, një natë pa gjumë e bëri amigdalën, qendrën e alarmit të trurit, rreth 60% më reaguese ndaj imazheve negative. Me fjalë të thjeshta, një koleg që ka fjetur pak e kalon të njëjtën të martë si të gjithë të tjerët, por pengesat i përjeton më rëndë dhe komentet i duken më të ashpra. Kur njerëzit e përshkruajnë një mjedis pune si të tensionuar ose ku acarimi shpërthen lehtë, pjesërisht mund të jenë duke përshkruar një ekip që vazhdimisht fle më pak seç duhet.

Pastaj është edhe trupi. Në një studim ku vullnetarët u ekspozuan ndaj një virusi të ftohjes, njerëzit që flinin më pak se gjashtë orë në natë kishin rreth katër herë më shumë gjasa të ftoheshin sesa ata që flinin më shumë se shtatë. Në shkallë ekonomie, RAND Europe vlerësoi se gjumi i pamjaftueshëm u kushton SHBA-ve deri në 411 miliardë $ në vit nga humbja e produktivitetit. Brenda një kompanie, asgjë nga kjo nuk shfaqet me emrin e gjumit. Shfaqet si ditë mungese për sëmundje, vendime të pakujdesshme, takime të acaruara dhe rraskapitje profesionale.

Tabuja që e mban gjumin jashtë agjendës

Nëse gjumi ka kaq shumë rëndësi, pse askush nuk flet për të në punë? Sepse shumë vende pune, pa e thënë hapur, janë organizuar në kundërshtim me të. Të vazhdosh punën me pak gjumë ende shihet si arsye për t'u mburrur. Kolegu që qëndroi zgjuar deri në dy për të përfunduar prezantimin po tregon përkushtim. Drejtuesi që "ka nevojë vetëm për pesë orë" po tregon qëndrueshmëri. Askush nuk mburret se ka fjetur tetë orë, edhe pse ai që fle tetë orë është pikërisht ai që vjen në punë me trurin më të kthjellët.

Mesazhet pa orar e përkeqësojnë situatën. Një mesazh i dërguar në orën 22:30 nuk ka nevojë të thotë "përgjigju tani" që të ndikojë: vetë mbërritja e tij u mëson njerëzve se dita e punës nuk ka një kufi të vërtetë. Një kompani mund të organizojë sa të dojë sfida hapash, por nëse zakonet e saj të komunikimit ua cenojnë netët njerëzve, është njësoj si të mbushë një kovë të shpuar.

Këtu qëndron paradoksi: një kompani që kujdeset për performancën duhet të kujdeset për gjumin më shumë se për pothuajse çdo temë tjetër të mirëqenies, megjithatë është pikërisht tema që shumica e kompanive shmangin. Sikleti është shenja se këtu ka një vlerë që askush nuk e ka shfrytëzuar ende.

Kufiri: çfarë mund dhe nuk mund të bëjë punëdhënësi

Ky siklet meriton një përgjigje serioze, sepse instinkti pas tij është i drejtë. Gjumi ndodh në orët më private të jetës së një personi dhe asnjë punëdhënës nuk ka të drejtë ta kontrollojë atë. Një nismë për gjumin e zbatuar keq, ku menaxherët shohin kush ka regjistruar pak orë gjumë, do të dëmtonte besimin dhe do ta meritonte reagimin kundërshtues.

Prandaj vendose kufirin qartë dhe thuaje hapur:

• Pjesëmarrja është vullnetare. Gjithmonë. Askush nuk nxitet me ngulm, nuk ndiqet nga pas dhe nuk pyetet pse nuk u bashkua.
• Orët regjistrohen nga vetë pjesëmarrësit. Secili shkruan orët e veta. Një shifër e rrumbullakosur si "7 orë" është gjithçka që i duhet një sfide.
• Askush nuk renditet dhe nuk vihet në shënjestër. Gjumi nuk është kurrë tregues performance dhe asnjë menaxher nuk diskuton shifrat e gjumit të askujt.
• Raportimi mbetet në nivel grupi. Ndaj sa veta u bashkuan dhe e përfunduan sfidën, asnjëherë kush fjeti sa orë.

Ajo që një punëdhënës mund të bëjë është të krijojë kushte që e ndihmojnë gjumin. Mund t'u japë njerëzve një arsye për t'u dhënë përparësi netëve të tyre për një muaj. Mund të përmirësojë zakonet e veta, si oraret e takimeve dhe rregullat e komunikimit, që ua cenojnë ato net. Dhe mund t'i nxisë drejtuesit të japin shembullin. Një drejtor që thotë "Po marr pjesë në sfidën e gjumit dhe po i ruaj mbrëmjet për veten" bën më shumë për t'i dhënë fund kulturës së mburrjes me pagjumësinë sesa çdo poster.

Si të organizosh një sfidë gjumi që respekton njerëzit

Këtu formati ka më shumë rëndësi se në çdo sfidë tjetër, ndaj planifikoje siç duhet. Gjumi funksionon më mirë si sfidë me regjistrim manual: çdo pjesëmarrës regjistron orët e veta, nga telefoni i vet, duke u mbështetur te sinqeriteti i tij. Nuk kërkohet asnjë pajisje dhe asnjë e dhënë nuk kalon nga pajisja inteligjente e dikujt në raportin e dikujt tjetër.

Vendos një objektiv ditor, jo një total. Një objektiv prej shtatë orësh në natë, me synimin e shprehur për ta arritur në shumicën e netëve (për shembull, 20 nga 30), shpërblen ritmin e qëndrueshëm që kërkon vërtet dhe lë hapësirë për jetën reale. Prindi me një fëmijë të sëmurë, inxhinieri në gatishmëri dhe personi që fluturon mes zonave kohore humbasin net për arsye që nuk i kontrollojnë; një objektiv ditor i përballon këto net pa ia ndërprerë askujt sfidën. Një objektiv me total orësh nxit sjelljen e gabuar: kompensimin, fryrjen e shifrave, trajtimin e gjumit si numër që duhet grumbulluar. Vazhdimësia është gjithashtu ajo që e kthen një muaj në zakon, siç shpjegojmë te psikologjia e ditëve radhazi.

Pastaj hiqe konkurrencën. Të garosh për të fjetur më shumë se një koleg është absurde, dhe renditjet do t'i shtynin njerëzit t'i frynin orët e regjistruara ose të ndiheshin në turp për net që nuk i kishin në dorë. Në vend të kësaj, përqendroje te përfundimi: një objektiv i përbashkët që i gjithë grupi e plotëson së bashku, vlerësim i barabartë për këdo që e përfundon dhe një bisedë e sfidës plot rutina çlodhjeje para gjumit dhe arritje të vogla. Një sfidë gjumi duhet të krijojë ndjesinë se kolegët po i japin njëri-tjetrit leje për të pushuar.

Hapat që e bëjnë sfidën të besueshme

Një sfidë e vetme u kërkon punonjësve të ndryshojnë netët e tyre, ndërsa kompania nuk ndryshon asgjë. Shoqëroje me një ose dy ndryshime organizative dhe mesazhi do të pritet ndryshe:

• Shtyji më vonë takimet e para gjatë atij muaji, ose ruaj një a dy mëngjese pa takime në javë, që një orar i arsyeshëm gjumi të mos u kushtojë njerëzve të vetmen kohë të qetë të ditës për punë.
• Planifiko dërgimin e mesazheve të mbrëmjes për mëngjesin pasardhës, duke nisur nga drejtuesit.
• Organizo paralelisht një sfidë për mbrëmje pa telefon. Ekranet para gjumit janë një nga shkaqet më të zakonshme të humbjes së gjumit. Në një studim të udhëhequr nga Harvard, leximi në një lexues elektronik me ekran që lëshon dritë para gjumit bëri që pjesëmarrësit të vonoheshin më shumë për t'i zënë gjumi dhe të ndiheshin më pak të kthjellët mëngjesin tjetër, krahasuar me leximin e një libri të shtypur.

Asnjëra prej këtyre nuk kushton dhe të gjitha u tregojnë njerëzve se sfida është e sinqertë. Për ide çlodhjeje që mund t'i ndash në bisedën e sfidës, shih udhëzuesin tonë për ritualet para gjumit.

Kur ta nisësh: vjeshta është momenti

Vjeshta është periudha më e natyrshme. Ditët shkurtohen, zbehet drita e zgjatur që çrregullonte oraret e verës dhe trupi është gati për net që nisin më herët e zgjasin më shumë. Energjia e rikthimit në rutinë gjatë shtatorit është gjithashtu një nga shtysat më të mira të vitit për ndryshimin e zakoneve: njerëzit tashmë po i riorganizojnë oraret e tyre dhe një sfidë gjumi zë vend në atë riorganizim (më shumë për shfrytëzimin e fillimit të ri të vjeshtës). Gjumi më i mirë në prag të stinës së ftohjeve lidhet natyrshëm edhe me ruajtjen e shëndetit gjatë vjeshtës.

Krijimi i një sfide gjumi në YuMuuv

Gjumi është një nga aktivitetet me regjistrim manual në listën e aktiviteteve të sfidave në YuMuuv, kështu që pjesëmarrësit i regjistrojnë vetë orët me butonin +Ditari. Kur krijon sfidën:

• Zgjidh Gjumi me një objektiv ditor prej shtatë orësh.
• Aktivizo objektivin kolektiv, që vëmendja të jetë te totali i përbashkët dhe jo te renditja.
• Lejo regjistrimin manual dhe vendos një kufi ditor për përdorues (për shembull, 12 orë) për të kapur gabimet gjatë shkrimit.
• Mbaje aktive bisedën e sfidës dhe nise me një këshillë për çlodhjen para gjumit gjatë javës së parë.

Regjistrimet janë të dukshme brenda sfidës, si në çdo sfidë tjetër, ndaj bëje të qartë në mesazhin e nisjes se pjesëmarrja është me dëshirë. Shto një sfidë për kohë pa telefon gjatë orëve të mbrëmjes dhe do të kesh një program mirëqenieje që më në fund mbulon atë të tretën e jetës që shumica e programeve e shpërfillin. Për më shumë ide përtej hapave, shfleto sfidat tona të mirëqenies përtej aktivitetit fizik.

Dëshiron ta shtosh gjumin në kalendarin tënd të mirëqenies? Rezervo një demonstrim të YuMuuv dhe do të të tregojmë si të krijosh brenda pak minutash një sfidë gjumi me pjesëmarrje vullnetare.