အလုပ်ခွင်မှာ အလေ့အကျင့်တွေ ဆင့်ပွားတည်ဆောက်ခြင်း — ရက် ၃၀ စိန်ခေါ်မှုကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အလေ့အကျင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲနည်း

ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ဝန်ထမ်းကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အစီအစဉ်အများစုက ပုံစံတူတူပါပဲ။ ပထမပတ်မှာ အားတက်သရော ပါဝင်ကြတယ်။ ဒုတိယပတ်မှာ အဆင့်သတ်မှတ်ဇယားကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ တတိယပတ်မှာတော့ အသာလေး နောက်ဆုတ်သွားကြတယ်။ စတုတ္ထပတ်အဆုံးမှာ စိန်ခေါ်မှုလည်း ပြီးသွားပြီ၊ အနိုင်ရသူတွေက ကော်ဖီခွက်တစ်ခွက်စီ ရသွားကြပြီ၊ အားလုံးလည်း အရင်က နေထိုင်မှုပုံစံအတိုင်း အတိအကျ ပြန်ဖြစ်သွားကြပြီ။ စတင်မိတ်ဆက်ချိန် တင်ပြချက်ထဲက ကိန်းဂဏန်းတွေကတော့ သိပ်လှပါတယ်။ ခြောက်လကြာပြီးနောက် ကိန်းဂဏန်းတွေကို ကြည့်ရင်တော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပါပဲ။

ဒါက ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး စိန်ခေါ်မှုတွေရဲ့ လူသိမခံချင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါ။ အများစုဟာ လေးပတ်တာအတွင်း အမူအကျင့်ကောင်းတွေ ရစေပေမယ့် ရေရှည်ပြောင်းလဲမှုကတော့ သုညပါပဲ။ ဝန်ထမ်းတွေ ပျင်းလို့လည်း မဟုတ်သလို၊ စိန်ခေါ်မှုကို စီစဉ်ပုံမကောင်းလို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အလေ့အကျင့်တစ်ခုတည်းကို အာရုံစိုက်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေဟာ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း အကောင်အထည်ဖော်ထားပါစေ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရှိပြီးသား နေ့စဉ်ဘဝပုံစံကို ယှဉ်ပြိုင်ပြောင်းလဲဖို့ ခက်ခဲနေလို့ပါ။ စိန်ခေါ်မှု ပြီးသွားတာနဲ့ လုပ်ဖို့သတိပေးတဲ့ အချက်လည်း ပျောက်သွားပြီး အမူအကျင့်အသစ်က တစ်ပတ်အတွင်း ပျောက်သွားပါတယ်။

James Clear ရဲ့ Atomic Habits စာအုပ်ကြောင့် လူသိများလာပေမယ့် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ လေ့လာခဲ့တဲ့ အပြုအမူစိတ်ပညာမှာ အခြေခံထားတဲ့ အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်ခြင်းဟာ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်ုပ်တို့သိထားသမျှထဲမှာ အယုံကြည်ရဆုံး နည်းလမ်းပါ။ အဆင်ပြေတဲ့ အချက်ကတော့ ကုမ္ပဏီ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးပလက်ဖောင်းတွေ လက်ရှိလုပ်ဆောင်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့လည်း အတော်ကိုက်ညီနေတာပါပဲ။ ဒီဆောင်းပါးက အဲဒီနည်းလမ်းကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာ ပြောပြမှာပါ။ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်ဦးချင်းအဆင့်မှာ သုံးနိုင်သလို၊ အသင်းတစ်သင်းအတွက် ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးကို တာဝန်ယူနေတယ်ဆိုရင် အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးအဆင့်မှာလည်း သုံးနိုင်ပါတယ်။

အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာ

အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာ အမူအကျင့်အသစ်တစ်ခုအတွက် နေ့စဉ်အချိန်ဇယားထဲမှာ အချိန်သီးသန့်ရှာမယ့်အစား ရှိပြီးသား အမူအကျင့်တစ်ခုနဲ့ တွဲချိတ်လိုက်တာပါ။ ပုံစံက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရိုးရှင်းပါတယ်။ “X လုပ်ပြီးရင် Y လုပ်မယ်။” မနက်ကော်ဖီ ခွက်ထဲလောင်းပြီးရင် ထိုင်ထဆယ်ကြိမ် လုပ်မယ်။ အလုပ်ဆင်းချိန် လက်ပ်တော့ပိတ်ပြီးရင် ဆယ့်ငါးမိနစ် လမ်းလျှောက်မယ်။ သွားတိုက်ပြီးရင် ကျေးဇူးတင်မိတဲ့ အရာသုံးခုကို ချရေးမယ်။

အဓိကအချက်က ရှိပြီးသားအလေ့အကျင့်တွေဖြစ်တဲ့ ကော်ဖီသောက်တာ၊ လက်ပ်တော့ပိတ်တာ၊ သွားတိုက်တာတွေကို အလိုလို လုပ်နေပြီးသား ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒါတွေကို လုပ်ဖို့ သတိတရ ကြိုးစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ အမူအကျင့်အသစ်တစ်ခုကို အဲဒီအလေ့အကျင့်နဲ့ ချိတ်လိုက်တဲ့အခါ ရှိပြီးသား လှုံ့ဆော်ချက်ကို ယူသုံးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အမူအကျင့်အသစ်ကို လုပ်ဖို့လည်း သတိတရ ကြိုးစားစရာမလိုတော့ဘူး။ အဟောင်းကပဲ သတိပေးသွားမှာပါ။

အပြုအမူသိပ္ပံပညာရှင်တွေက ဒါကို “အကောင်အထည်ဖော်မယ့် အစီအစဉ်ကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ခြင်း” လို့ ခေါ်ပြီး၊ လေ့လာမှု ၉၄ ခုကို ပေါင်းစပ်သုံးသပ်ထားတဲ့ သုတေသနအရ ဒီနည်းလမ်းဟာ ရည်ရွယ်ထားတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာကို သိသိသာသာ တိုးစေပါတယ် (Gollwitzer နှင့် Sheeran၊ ၂၀၀၆)။ “လေ့ကျင့်ခန်း ပိုလုပ်မယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်သူက “မနက်ကော်ဖီသောက်ပြီးရင် ထိုင်ထဆယ်ကြိမ် လုပ်မယ်” လို့ ဆုံးဖြတ်သူထက် လုပ်ဖြစ်တာ အများကြီးနည်းပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက မျှော်လင့်ချက်ပါ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ စနစ်တစ်ခုပါ။

ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အစီအစဉ်တွေအတွက်တော့ ဒါဟာ အရေးပါတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ ပလက်ဖောင်းရဲ့ တာဝန်က “ကျန်းမာဖို့ လူတွေကို သတိပေးခြင်း” သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ “သူတို့ရဲ့ ရှိပြီးသား နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်မယ့် ရေရှည်တည်မြဲသော အမူအကျင့်တွေကို ရှာဖွေတည်ဆောက်ဖို့ ကူညီခြင်း” ဖြစ်လာပါတယ်။ စိန်ခေါ်မှုဟာ အလေ့အကျင့်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမယ့်အစား အလေ့အကျင့်တည်ဆောက်ဖို့ အထောက်အကူပြုတဲ့ မူဘောင်ဖြစ်လာပါတယ်။

အလေ့အကျင့်ဖြစ်ဖို့ တကယ်ဘယ်လောက်ကြာသလဲ

မှတ်ထားသင့်တဲ့ အသုံးဝင်သော သုတေသနရလဒ်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ လက်တွေ့ဘဝမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ လေ့လာမှုတစ်ခုအရ အလေ့အကျင့်အသစ်တစ်ခု အလိုအလျောက်လုပ်ဖြစ်လာဖို့ ကြာချိန်ရဲ့ အလယ်ကိန်းက ၆၆ ရက် ဖြစ်ပါတယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ အလေ့အကျင့်တွေအတွက် ၁၈ ရက်ကနေ ပိုခက်တဲ့ အလေ့အကျင့်တွေအတွက် ရက် ၂၅၀ ကျော်အထိ ကြာနိုင်ပါတယ် (Lally နှင့် အဖွဲ့၊ ၂၀၁၀)။ လေးပတ်ကြာ စိန်ခေါ်မှုတွေက ဒီကာလအပိုင်းအခြားထဲမှာ အံမဝင်ဖြစ်နေပါတယ်။ အသစ်အဆန်းလို့ ခံစားရလောက်အောင် ကြာပေမယ့် အလေ့အကျင့်အများစု အမြစ်တွယ်ဖို့တော့ တိုတောင်းလွန်းပါတယ်။ သိပ္ပံဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်တွေကို အသစ်ပြန်စခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ထပ်ဖတ်နိုင်ပါတယ်။

ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အစီအစဉ်တွေကနေ အကျိုးအများဆုံးရနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေဟာ လေးပတ်တာ အရှိန်မြှင့်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် စဉ်းစားတာကို ရပ်ပြီး ဆယ့်နှစ်ပတ်တာ ခရီးစဉ်အဖြစ် စဉ်းစားလာကြသူတွေပါ။ စိန်ခေါ်မှုကို အစပြုရာအဖြစ် သုံးပြီး၊ ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်ထားတဲ့ အလေ့အကျင့်တွေကိုတော့ အဆင့်သတ်မှတ်ဇယား ပိတ်သွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ အမူအကျင့်ကို ဆက်ထိန်းပေးတဲ့ အင်ဂျင်အဖြစ် သုံးကြပါတယ်။

ခရီးစဉ်ပုံစံက ဒီလိုပါ။ ပထမပတ်မှ စတုတ္ထပတ်အထိက စိန်ခေါ်မှုကာလ။ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ အဆင့်သတ်မှတ်ဇယားတွေ၊ အချင်းချင်း အားပေးတွန်းအားနဲ့ ဆုတွေ ပါမယ်။ ပဉ္စမပတ်မှ အဋ္ဌမပတ်အထိက အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တဲ့ကာလ။ စိန်ခေါ်မှု ပြီးသွားပြီဖြစ်ပေမယ့် ပါဝင်သူတွေက စိန်ခေါ်မှုထဲက အမူအကျင့်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ တိကျသော အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုကို ဆက်လုပ်ဖို့ ကတိပြုကြမယ်။ နဝမပတ်မှ ဒွါဒသမပတ်အထိက ခိုင်မာအောင် ထိန်းသိမ်းတဲ့ကာလ။ အမူအကျင့်က လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဖြစ်နေပြီမို့ ပလက်ဖောင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက တက်တက်ကြွကြွ သတိပေးတာကနေ နောက်ကွယ်မှာ အသာအယာ ခြေရာခံပေးတာအဖြစ် ပြောင်းသွားပါမယ်။

ဆယ့်နှစ်ပတ်အဆုံးမှာ အမူအကျင့်က အလိုအလျောက်ဖြစ်လာဖို့ လိုတဲ့ အလယ်ကိန်းကြာချိန်နီးပါးကို ဖြတ်သန်းပြီး ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့် လေးပတ်တာ အရှိန်မြှင့်လုပ်တာထက် ခြောက်လကြာတဲ့အထိ ဆက်ရှိနေဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီးပိုကောင်းပါတယ်။ လေးပတ်ကြာ စိန်ခေါ်မှုတွေချည်းပဲ လုပ်နေတဲ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး တာဝန်ခံတိုင်းက ဒီခရီးစဉ်ကို ပိုရှည်အောင်လုပ်ဖို့ အလေးအနက် စဉ်းစားသင့်ပါတယ်။

တကယ်တည်မြဲမယ့် အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုများ

အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတိုင်းက တူတူမဟုတ်ပါဘူး။ ပထမလကို ကျော်ပြီး ဆက်တည်မြဲနေတဲ့ ချိတ်ဆက်မှုတွေနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ချိတ်ဆက်မှုတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲပေးနိုင်တဲ့ အရည်အသွေးသုံးခု ရှိပါတယ်။

ပထမက တိကျမှုပါ။ “မနက်ကော်ဖီသောက်ပြီးရင် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမယ်” ဆိုတာ ဝေဝါးလွန်းပါတယ်။ “မနက်ကော်ဖီသောက်ပြီးရင် မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ထိုင်ထဆယ်ကြိမ် လုပ်မယ်” ဆိုတာကတော့ အဲဒီအချိန်ရောက်မှ ဆုံးဖြတ်နေစရာ မလိုလောက်အောင် တိကျပါတယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနေရခြင်းက အလေ့အကျင့်တည်ဆောက်မှုရဲ့ ရန်သူပါ။ ရည်ရွယ်ချက်က လှုံ့ဆော်ချက်နဲ့ အမူအကျင့်ကြားမှာ ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်ရမယ့် အဆင့်အားလုံးကို ဖယ်ရှားဖို့ပါ။

ဒုတိယက နီးကပ်မှုပါ။ အလေ့အကျင့်အသစ်ဟာ အခြေခံအလေ့အကျင့်နဲ့ နေရာအရရော အချိန်အရပါ နီးကပ်နေသင့်ပါတယ်။ “အိပ်ရာထပြီးရင်” ဆိုတာနဲ့ ဆယ့်ငါးမိနစ် လမ်းလျှောက်တာကို ချိတ်ထားမယ်ဆိုရင် ဖိနပ်တွေ တံခါးနားမှာ အဆင်သင့်ရှိရင် အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖိနပ်က အပေါ်ထပ်ဗီရိုထဲမှာ၊ လမ်းလျှောက်ဝတ်စုံက အခြောက်ခံစက်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ကော်ဖီကိုလည်း အရင်ဖျော်ရဦးမယ်ဆိုရင်တော့ မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူး။ အခက်အခဲသေးသေးလေးတစ်ခုစီတိုင်းက အလေ့အကျင့် ပျောက်ပျက်သွားနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါပဲ။

တတိယက ပမာဏပါ။ ချိတ်ဆက်မယ့် အလေ့အကျင့်အသစ်ဟာ အဆိုးဆုံးရက်သတ္တပတ်ရဲ့ အဆိုးဆုံးနေ့မှာတောင် လုပ်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်ရပါမယ်။ ထိုင်ထဆယ်ကြိမ်။ အကြောဆန့်တာ နှစ်မိနစ်။ ရေတစ်ခွက်။ လူတွေဟာ ခက်ခဲတဲ့နေ့တစ်နေ့မှာ ကိုယ်ဘယ်လောက်လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာကို အမြဲလိုလို ပိုတွက်မိတတ်ကြပါတယ်။ ကြီးလွန်းတဲ့ အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတွေက စိတ်ဖိစီးရတဲ့နေ့ ရောက်တာနဲ့ ပျက်သွားတတ်ပါတယ်။ အလွန်သေးငယ်တဲ့ ပမာဏနဲ့ စပြီး နောက်မှ တိုးချဲ့ပါ။

အသုံးများတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေအတွက် ချိတ်ဆက်မှုနမူနာများ

ဒါကို လက်တွေ့မြင်သာအောင်လုပ်ဖို့ အလွယ်ဆုံးနည်းက ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးပလက်ဖောင်းတွေ လုပ်လေ့ရှိတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုစီအတွက် အတည်မြဲဆုံး အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတွေကို ရှာဖွေတာပါ။

ခြေလှမ်းစိန်ခေါ်မှုအတွက် အတည်မြဲဆုံး ချိတ်ဆက်မှုက “ခြေလှမ်းတစ်သောင်း လျှောက်မယ်” ဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ “မနက်ကော်ဖီသောက်ပြီး လက်ပ်တော့မဖွင့်ခင် ရပ်ကွက်တစ်ပတ် လမ်းလျှောက်မယ်” ဆိုတာပါ။ လမ်းလျှောက်ချိန်က တိုတယ်၊ အခြေခံအလေ့အကျင့်က နေ့တိုင်းလုပ်နေကျဖြစ်တယ်၊ လှုံ့ဆော်ချက်ကလည်း အလုပ်လုပ်တဲ့နေ့တိုင်း လုပ်နေပြီးသား အရာဖြစ်တယ်။ ဒီလိုချိတ်ဆက်လိုက်ရင် မနက်ခင်းလမ်းလျှောက်တာဟာ အလိုအလျောက်အလေ့အကျင့် ဖြစ်လာဖို့ တကယ်အခွင့်အလမ်းရှိပါတယ်။

အိပ်စက်မှုစိန်ခေါ်မှုအတွက် ရေရှည်တည်မြဲမယ့် ချိတ်ဆက်မှုက “ရှစ်နာရီ အိပ်မယ်” ဆိုတာ ဖြစ်ခဲပါတယ်။ “ညစာစားပြီးရင် မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဖုန်းကို အားသွင်းထားမယ်” ဆိုတာမျိုးပါ။ ဖုန်းကို အိပ်ခန်းအပြင်မှာ ထားတာက အိပ်စက်မှုအချက်အလက်ပြတဲ့ ဘယ်ဒက်ရှ်ဘုတ်ထက်မဆို အိပ်ရေးအတွက် ပိုအကျိုးရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒါဟာ နေ့စဉ်လုပ်နေကျ အခြေခံအလေ့အကျင့်တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ထားတဲ့ တိကျရိုးရှင်းသော အမူအကျင့်တစ်ခုပါ။

ရေသောက်စိန်ခေါ်မှုအတွက်ဆိုရင် “ကော်ဖီထပ်ဖြည့်တိုင်း ရေတစ်ခွက်လည်း သောက်မယ်” ဆိုတာမျိုးပါ။ ကော်ဖီထပ်ဖြည့်တာက ရှိပြီးသား လှုံ့ဆော်ချက်ဖြစ်ပြီး ရေကလည်း အဲဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတဲ့အတွက် ဒီနည်းက အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

သတိကပ်နေထိုင်မှုစိန်ခေါ်မှုအတွက် တည်မြဲလေ့ရှိတဲ့ ချိတ်ဆက်မှုက “မနက် အလုပ်စားပွဲမှာ ထိုင်ပြီးရင် အီးမေးလ်မဖွင့်ခင် အသက်ပြင်းပြင်း သုံးကြိမ်ရှူမယ်” ဆိုတာပါ။ အသက်သုံးကြိမ်ရှူရုံပါပဲ။ ဆယ်မိနစ် မဟုတ်ဘူး။ တရားထိုင်အက်ပ်တစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး။ အီးမေးလ်တွေကြောင့် တစ်နေ့တာ မကုန်သွားခင်၊ ထိုင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်နဲ့ ချိတ်ထားတဲ့ အသက်သုံးကြိမ်ရှူခြင်းပါပဲ။ ဒီချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုတည်းက သူတို့ရဲ့ မနက်ခင်းခံစားမှုကို ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲပေးနိုင်သလဲဆိုတာကို လူတွေ မကြာခဏ အံ့ဩကြရပါတယ်။

လေ့ကျင့်ခန်းစိန်ခေါ်မှုအတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြောင်းလဲမှုဖြစ်စေတဲ့ ချိတ်ဆက်မှုက အလွန်အားထုတ်ရတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ခဲပါတယ်။ “တနင်္လာ၊ ဗုဒ္ဓဟူးနဲ့ သောကြာနေ့တွေမှာ နေ့လယ်စာစားဖို့ လက်ပ်တော့ပိတ်ပြီးရင် လက်ရှိရှိနေတဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ ဆယ့်ငါးမိနစ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မယ်” ဆိုတာမျိုးပါ။ နေ့လယ်စာချိန်နဲ့ ချိတ်ထားတယ်၊ အားကစားရုံကို သွားစရာမလိုဘူး၊ လိုအပ်တာထက်ပိုပြီး အဝတ်အစားလဲစရာလည်း မလိုဘူး။ လုပ်ဖို့လွယ်ပြီး မလုပ်ဘဲကျော်သွားဖို့ ခက်ပါတယ်။

ပလက်ဖောင်းတွေက ဘယ်လို တိုက်ရိုက်ပံ့ပိုးနိုင်သလဲ

ယနေ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးပလက်ဖောင်း အများစုကို အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတွေအတွက် မဟုတ်ဘဲ စိန်ခေါ်မှုတွေအတွက် တည်ဆောက်ထားတာပါ။ အသုံးပြုပုံက “ပလက်ဖောင်းက သတိပေးမယ်၊ သင်က လုပ်မယ်၊ မှတ်တမ်းတင်မယ်၊ အဆင့်သတ်မှတ်ဇယားမှာ ကိုယ့်တိုးတက်မှုကို ကြည့်မယ်” ဆိုတဲ့ ပုံစံပါ။ ဒီပုံစံက လေးပတ်တာ အရှိန်မြှင့်လုပ်ဆောင်မှုအတွက် ကောင်းပေမယ့် ရေရှည်အလေ့အကျင့်တည်ဆောက်ဖို့တော့ မကောင်းပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရှိပြီးသား နေ့စဉ်အခြေခံအလေ့အကျင့်အစား ပလက်ဖောင်းကို လှုံ့ဆော်ချက်ရဲ့ အဓိကနေရာမှာ ထားလိုက်လို့ပါ။

ပလက်ဖောင်းတွေ လုပ်နိုင်တဲ့ အပြောင်းအလဲက သဘောတရားအရ ရိုးရှင်းပေမယ့် လက်တွေ့မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်ပါတယ်။ “ဒီနေ့ လမ်းလျှောက်ပြီးပြီလား” လို့ သတိပေးမယ့်အစား “ဒီလမှာ မနက်ကော်ဖီသောက်တဲ့ အလေ့အကျင့်နဲ့ ဘယ်အလေ့အကျင့်ကို ချိတ်မလဲ” လို့ မေးနိုင်ပါတယ်။ ပလက်ဖောင်းရဲ့ တာဝန်က လှုံ့ဆော်ချက်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေရာကနေ အသုံးပြုသူကို ကိုယ်ပိုင်လှုံ့ဆော်ချက် ဖန်တီးတတ်အောင် ကူညီပေးတာအဖြစ် ပြောင်းသွားပါတယ်။ မှတ်တမ်းတင်ရတာလည်း ပိုပေါ့ပါးလာပါတယ်။ နေ့စဉ်သတိပေးချက်တွေအစား တစ်ပတ်တစ်ကြိမ်ပဲ အခြေအနေပြန်တင်ပြရပါမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နေ့စဉ်သတိပေးမယ့်အရာဟာ အသိပေးချက်တစ်ခုဆီက ငှားယူထားတာ မဟုတ်တော့ဘဲ အသုံးပြုသူရဲ့ ရှိပြီးသားဘဝထဲမှာ ပါဝင်နေပြီမို့ပါ။

ဒီလိုလုပ်ဆောင်တဲ့ အစီအစဉ်တွေဟာ စတင်ချိန်မှာ နည်းနည်းအထင်ကြီးစရာနည်းသွားပေမယ့် တစ်နှစ်တာအတွင်း ပိုတည်ငြိမ်တဲ့ တိုးတက်မှုကို ရလေ့ရှိပါတယ်။ အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှုတွေက အဆင့်သတ်မှတ်ဇယားမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ရလဒ်တွေ ချက်ချင်းမပေးပေမယ့် ဇယားပိတ်သွားပြီးနောက်မှာလည်း ဆက်ရှိနေပါတယ်။

HR အဖွဲ့တွေအတွက် လက်တွေ့အသုံးချရမယ့် အချက်က စိန်ခေါ်မှုလုပ်ဆောင်ချက်တွေအပြင် အလေ့အကျင့်တည်ဆောက်မှုကိုပါ ပံ့ပိုးတဲ့ ပလက်ဖောင်းကို ရှာဖို့ပါ။ YuMuuv မှာဆိုရင် နေ့စဉ်ပန်းတိုင်စိန်ခေါ်မှုတွေ (စုစုပေါင်းပမာဏအကြီးကြီးအစား ပန်းတိုင်ပြည့်တဲ့ ရက်အရေအတွက်နဲ့ ရေတွက်တာ)၊ ရေသောက်ခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်းနဲ့ သတိကပ်နေထိုင်ခြင်းတို့အတွက် ကိုယ်တိုင်အမှတ်ခြစ်မှတ်တမ်းတင်နိုင်တာ၊ ရာသီတစ်ခုလုံး ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ ရေရှည်ဖိအားနည်း စိန်ခေါ်မှုတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ YuMuuv စိန်ခေါ်မှုစာရင်းအပြည့်အစုံနဲ့ ရက်ဆက်လုပ်ဆောင်မှုရဲ့ စိတ်ပညာကို ကြည့်ပါ။

အသင်းအဆင့် အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်ခြင်း

အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်ခြင်းကို တစ်ဦးချင်းလုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် ဖော်ပြလေ့ရှိပေမယ့် အသင်းအဆင့်မှာလည်း အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ပုံစံက အတူတူပါပဲ။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အမူအကျင့်တစ်ခုကို ရှိပြီးသား အသင်းရဲ့ ပုံမှန်လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ပါ။

လက်တွေ့မှာ ကောင်းကောင်းအလုပ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ နမူနာတချို့ ရှိပါတယ်။ တနင်္လာနေ့ အသင်းအစည်းအဝေးတိုင်းပြီးရင် အလုပ်စားပွဲတွေဆီ မပြန်ခင် အသင်းသားအားလုံး အပြင်မှာ ငါးမိနစ် လမ်းလျှောက်ကြတယ်။ သောကြာနေ့ လုပ်ငန်းကာလတို ပြန်လည်သုံးသပ်မှုတိုင်းပြီးရင် တစ်ပတ်တာကို အဆုံးသတ်ဖို့ အသင်းလိုက် နှစ်မိနစ် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ကြတယ်။ သုံးလတစ်ကြိမ် ဝန်ထမ်းအားလုံးပါဝင်တဲ့ အစည်းအဝေးပြီးတိုင်း အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက နောက်လအတွက် ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး ကတိကဝတ်အသေးတစ်ခုကို အကြံပြုတယ်။

အသင်းအဆင့် ချိတ်ဆက်မှုတွေမှာ တစ်ဦးချင်း ချိတ်ဆက်မှုတွေထက် သိသာတဲ့ အားသာချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အချင်းချင်းကြားက လှုံ့ဆော်ချက်ဟာ ပုံစံထဲမှာ ပါပြီးသားဖြစ်နေတာပါ။ တခြားသူအားလုံး လမ်းလျှောက်ကြလို့ ကိုယ်လည်း လမ်းလျှောက်ဖြစ်တယ်။ အစည်းအဝေး ဦးဆောင်သူက ဦးဆောင်ပေးလို့ အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဖြစ်တယ်။ တာဝန်ယူမှုဟာ တစ်ဦးချင်းအပေါ် မူတည်နေမယ့်အစား စနစ်ထဲမှာ ပါဝင်နေပါတယ်။ စနစ်က ဖန်တီးပေးတဲ့ တာဝန်ယူမှုဟာ စိတ်အားထက်သန်မှုထက် အမြဲပိုကြာကြာ ခံပါတယ်။

ဒီနှစ်အစီအစဉ်မှာ ဘာပြောင်းလဲသင့်သလဲ

နှစ်ကုန်အထိ ကျန်တဲ့ကာလအတွက် ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ် ရေးဆွဲနေတယ်ဆိုရင် လုပ်နိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး တိုးတက်မှုတစ်ခုက စိန်ခေါ်မှုခရီးစဉ်ကို ချဲ့ပြီး အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်တဲ့ အဆင့်ကို တိတိကျကျ ထည့်သွင်းဖို့ပါ။ ကိုယ်အကြိုက်ဆုံး လေးပတ်ကြာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကို ရွေးပါ။ အလေ့အကျင့်ချိတ်ဆက်မှု ဒီဇိုင်းဆွဲခြင်းနဲ့ အခြေအနေပြန်တင်ပြခြင်းအတွက် လေးပတ် ထပ်ထည့်ပါ။ ဖိအားမပေးဘဲ အလေ့အကျင့်ခိုင်မာအောင် ထိန်းသိမ်းဖို့ နောက်ထပ်လေးပတ် ထည့်ပါ။ ခြောက်လအကြာ အမူအကျင့်ဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းတွေကို မနှစ်က ရလဒ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ကွာခြားချက်က နှစ်ကုန်အစီရင်ခံစာထဲမှာ အထင်ရှားဆုံးအရာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒီစာကို ဖတ်ရင်း ကိုယ့်ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအကြောင်း စဉ်းစားနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဆိုရင် မှတ်ယူစရာက ပိုရိုးရှင်းပါတယ်။ လိုချင်တဲ့ အမူအကျင့်အတွက် နေ့စဉ်အချိန်သစ်တစ်ခု ရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ရပ်ပါ။ မစဉ်းစားဘဲ လုပ်နေပြီးသား အခြေခံအလေ့အကျင့်တစ်ခုကို ရှာပြီး အမူအကျင့်အသစ်ကို အဲဒီအပေါ် ချိတ်လိုက်ပါ။ အလွန်သေးငယ်အောင် လုပ်ပါ။ ဆယ့်နှစ်ပတ်အတွင်း ဘာဖြစ်လာမလဲ စောင့်ကြည့်ပါ။

တကယ့်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေတဲ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ်တွေဟာ အခမ်းနားဆုံး ဖွင့်ပွဲတွေ၊ အကြီးဆုံးဆုတွေ ရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီထဲက လူတိုင်းကို သေးငယ်ပြီး တည်မြဲတဲ့၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆက်လုပ်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူမှ သတိတရ စဉ်းစားနေဖို့ မလိုတော့တဲ့ အလေ့အကျင့်တွဲတွေ တည်ဆောက်နိုင်အောင် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေပါ။ အဲဒါက YuMuuv ကို တည်ဆောက်ရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့ အခြေခံထားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သလို၊ ဘယ်ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ်ကိုမဆို ရေးဆွဲရာမှာ အခြေခံထိုက်တဲ့ ရည်မှန်းချက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

အသင်းအဆင့် အကြံဉာဏ်တွေအတွက် ပိုကျန်းမာတဲ့ အလုပ်စည်းချက်အတွက် HR လုပ်ဆောင်ချက် ၁၀ ခုကို ကြည့်ပါ။ အဆင်သင့်သုံးနိုင်တဲ့ တစ်နှစ်တာဖွဲ့စည်းပုံအတွက် သုံးလတစ်ကြိမ် စိန်ခေါ်မှုလေးခု အစီအစဉ်ကို ကြည့်ပါ။ ဆယ့်နှစ်ပတ်တာ ခရီးစဉ်ရေးဆွဲဖို့ အကူအညီလိုပါသလား။ YuMuuv သရုပ်ပြသမှုအတွက် ရက်ချိန်းယူပါ။