Mengapa Setiap Tempat Kerja Moden Patut Membantu Pekerja Mendapatkan Peranti Pemantauan Boleh Pakai

Sepuluh tahun lalu, peranti boleh pakai hanyalah sesuatu yang menarik perhatian, dipakai di pergelangan tangan atlet triatlon dan penggemar penjejakan data diri. Hari ini, ia boleh dikatakan teknologi paling peribadi yang dimiliki seseorang. Jam di pergelangan tangan, cincin di jari atau tampalan di dada tahu bila seseorang tidak tidur lena, bila kadar denyutan jantung rehat mereka meningkat ke tahap yang membayangkan masalah kesihatan, dan bila tekanan mereka sebenarnya belum reda selepas mesyuarat yang mencabar. Kesedaran sebegini mengubah tingkah laku — dan tingkah lakulah yang cuba dipengaruhi oleh majikan melalui belanjawan kesejahteraan sejak dua dekad lalu.

Hujah yang ingin kami sampaikan dalam artikel ini mudah sahaja. Jika syarikat sanggup membayar untuk mesin kopi mewah, kerusi ergonomik atau subsidi gim, syarikat juga patut sanggup menyediakan peranti boleh pakai untuk setiap pekerja yang mahukannya. Pulangannya bukan sekadar teori. Orang yang dapat melihat data diri mereka sendiri cenderung membuat keputusan yang lebih baik tentang tidur, pergerakan dan pemulihan. Hasilnya terlihat di tempat kerja melalui kurang cuti sakit, tenaga yang lebih stabil dan cara yang lebih sihat untuk menghadapi waktu kerja panjang yang kadangkala dituntut oleh kerja berasaskan pengetahuan.

Pemacu Produktiviti yang Sering Terlepas Pandang

Kebanyakan program kesejahteraan di tempat kerja masih berkisar tentang apa yang dilakukan di pejabat: meja berdiri, buah-buahan yang disediakan dan sesi yoga sekali-sekala. Semua itu baik, tetapi manfaatnya terhenti pada pukul lima petang. Peranti boleh pakai tidak begitu. Ia mengikut pekerja pulang ke rumah, menemani mereka ketika makan malam, tidur, hujung minggu, menghadapi tekanan keluarga dan menatal berita buruk hingga lewat malam. Di situlah sebenarnya faktor yang mempengaruhi kesejahteraan jangka panjang berada.

Apabila seseorang dapat melihat kadar denyutan jantung rehat mereka naik lima denyutan seminit selepas seminggu tidur lewat, atau kebolehubahan kadar denyutan jantung mereka semakin menurun sejak projek yang menekan bermula, data itu sendiri sudah cukup untuk meyakinkan mereka. Tiada poster HR, dorongan pengurus atau peringatan Slack yang sama meyakinkannya dengan carta tubuh sendiri yang menunjukkan keadaan sebenar. Gelung maklum balas itulah tujuan utamanya.

Bagi majikan, kiraannya mudah. Harga peranti boleh pakai kelas pertengahan lebih rendah daripada kos satu lawatan ke klinik swasta. Syarikat yang mensubsidi peranti itu — walaupun sebahagian sahaja atau sebagai manfaat sekali beri — memperoleh infrastruktur yang sentiasa berfungsi untuk membantu perubahan tingkah laku, pada kos yang jauh lebih rendah berbanding bimbingan, audit ergonomik atau ketidakhadiran pekerja.

Bentuk Subsidi Peranti yang Boleh Dilaksanakan

Tiada satu cara yang paling tepat untuk melakukannya. Syarikat yang mendapat manfaat paling besar daripada program peranti boleh pakai biasanya memilih satu daripada beberapa model yang mudah dan melaksanakannya secara konsisten.

Model pertama ialah pembelian terus. Syarikat membeli sejumlah peranti, mengagihkannya kepada sesiapa yang mahukannya dan menganggapnya seperti kelengkapan kerja yang lain. Cara ini sesuai untuk industri yang dikawal selia atau pasukan hibrid yang mementingkan keseragaman.

Model kedua ialah kredit kesejahteraan. Pekerja menerima elaun tahunan — katakan dua ratus hingga lima ratus euro — yang boleh digunakan untuk membeli peranti boleh pakai pilihan mereka serta barangan kesejahteraan lain. Ini mengambil kira hakikat bahawa seorang pekerja mahukan Garmin untuk larian denai, seorang lagi mahukan cincin Oura untuk tidur, manakala yang lain hanya mahukan kasut larian yang lebih baik. Kebebasan memilih itulah yang penting. (Semak peraturan tempatan: di banyak negara, subsidi peranti dan elaun kesejahteraan boleh dikira sebagai manfaat yang dikenakan cukai.)

Model ketiga ialah skim perkongsian kos. Syarikat membayar separuh, pekerja membayar separuh. Perkongsian kos ini sebenarnya meningkatkan penglibatan: orang yang membayar sebahagian daripada harga peranti lebih cenderung memakainya cukup lama sehingga menjadi kebiasaan.

Apa pun modelnya, prinsipnya tetap sama. Peranti itu milik pekerja, data itu milik pekerja, dan peranan syarikat adalah untuk memudahkan mereka bermula.

Penderia Penting — dan Maklumat yang Diberikannya

Peranti boleh pakai moden bukan sekadar satu peranti, tetapi himpunan penderia yang dimuatkan dalam bekas kecil. Setiap satunya memberikan gambaran berbeza tentang apa yang berlaku di dalam tubuh. Memahami apa yang diukurnya ialah langkah pertama untuk memahami mengapa teknologi ini lebih daripada sekadar pengira langkah — walaupun, seperti yang akan kita lihat, pengira langkah masih memainkan peranan yang sangat besar.

1. Metrik harian: langkah, jarak, kalori, minit aktif

Sebelum membincangkan penderia yang lebih canggih, metrik harian wajar diberi perhatian. Bilangan langkah, jarak perjalanan, kalori yang dibakar, minit aktif dan bilangan tingkat tangga yang dinaiki ialah ukuran asal peranti boleh pakai, dan bagi kebanyakan orang, ukuran ini masih yang paling berguna. Ia mudah difahami, tidak memerlukan jurulatih untuk mentafsirkannya dan sepadan dengan cara seseorang menilai hari mereka: adakah saya cukup bergerak?

Metrik ini dihasilkan oleh akselerometer yang sangat kecil dan, dalam peranti yang lebih baharu, altimeter barometrik kecil untuk mengukur pendakian tangga. Inilah asas kepada segala ciri yang lain. Program kesejahteraan yang hanya menggunakan data langkah dan minit aktif masih merupakan program yang sangat baik. Penderia lebih terperinci di bawah bukan pengganti; ia ialah lapisan tambahan yang menjadi berguna apabila tabiat asas untuk bergerak sudah terbentuk.

2. Penderia kadar denyutan jantung optik

Penderia LED hijau di bahagian belakang hampir setiap jam dan cincin mengukur nadi dengan mengesan pantulan cahaya daripada kapilari di bawah kulit. Daripada satu isyarat ini, peranti boleh pakai menentukan kadar denyutan jantung rehat, kadar denyutan jantung semasa bersenam dan, dari semasa ke semasa, gambaran berguna tentang kecergasan kardiovaskular. Kadar denyutan jantung rehat yang beransur-ansur meningkat selama beberapa minggu ialah antara petanda awal yang halus bagi latihan berlebihan, tidur yang kurang baik atau penyakit yang bakal menyerang.

3. Kebolehubahan kadar denyutan jantung (HRV)

HRV ialah variasi sela masa antara denyutan jantung berturutan. Bunyinya agak teknikal, tetapi inilah ukuran yang paling hampir dengan meter tekanan dalam peranti boleh pakai. HRV yang lebih tinggi secara umumnya bermaksud sistem saraf parasimpatetik berfungsi dengan baik dan tubuh telah pulih. HRV yang lebih rendah pula sering menunjukkan tekanan terkumpul, tidur yang kurang baik, pengambilan alkohol atau penyakit. Bagi pekerja berasaskan pengetahuan, memantau HRV selama beberapa minggu ialah antara cara paling jujur untuk menilai keseimbangan kerja dan kehidupan.

4. SpO2 (ketepuan oksigen darah)

Penderia LED merah yang kini terdapat pada kebanyakan jam menganggarkan jumlah oksigen yang dibawa oleh darah. Bacaan pada waktu tertentu berguna ketika berada di altitud tinggi, tetapi kegunaan yang lebih menarik ialah pemantauan sepanjang malam. Penurunan berulang boleh membayangkan gangguan pernafasan seperti apnea tidur, iaitu keadaan yang lazim dan sering tidak didiagnosis. Peranti boleh pakai tidak boleh mendiagnosisnya, tetapi boleh menjadi dorongan untuk berjumpa doktor.

5. Peringkat tidur

Dengan menggabungkan kadar denyutan jantung, HRV, pergerakan dan kadangkala suhu kulit, peranti boleh pakai boleh menganggarkan tempoh tidur ringan, tidur nyenyak dan tidur REM. Angkanya tidak sempurna, tetapi coraknya tetap berguna. Orang yang tidak pernah memikirkan tidur mereka secara serius sering terkejut melihat betapa sedikitnya tidur nyenyak yang mereka dapat apabila minum alkohol, menatal telefon atau mengejar tarikh akhir. Kesedaran yang berulang setiap malam itulah yang mengubah "saya patut tidur lebih lama" menjadi tindakan sebenar.

6. Suhu kulit

Penjejakan suhu kulit secara berterusan secara senyap-senyap telah menjadi antara ciri peranti boleh pakai yang paling berguna. Peningkatan kecil tetapi berpanjangan boleh menjadi petanda awal bahawa tubuh sedang melawan sesuatu. Bagi wanita, perubahan suhu asas memberikan gambaran fasa kitaran haid yang lebih jelas berbanding penjejakan kalendar. Bagi semua orang, ia menambah satu lagi titik data yang membantu membezakan antara "saya rasa kurang sihat" dengan "memang ada sesuatu yang tidak kena."

7. Pemantauan glukosa berterusan

Tampalan CGM, yang dahulunya merupakan teknologi khusus untuk diabetes, kini boleh dibeli tanpa preskripsi di sesetengah pasaran. Ia menunjukkan bagaimana hidangan tertentu, tekanan dan tidur mempengaruhi gula dalam darah, hampir dalam masa nyata. Maklum balasnya jelas, namun bukti tentang manfaatnya bagi orang tanpa diabetes masih terhad. Jadi, ia lebih sesuai dianggap sebagai alat peribadi pilihan, bukan metrik untuk seluruh syarikat.

8. ECG dan pengesanan fibrilasi atrium

ECG atas permintaan bukan lagi sesuatu yang luar biasa. Beberapa jam moden boleh merekodkan ECG sadapan tunggal dan menandakan kemungkinan fibrilasi atrium, menggunakan ciri yang telah mendapat kelulusan pengawal selia di beberapa negara. Ia tidak menggantikan diagnosis perubatan, tetapi bagi tenaga kerja berusia empat puluhan dan lima puluhan, peringatan awal untuk berjumpa doktor boleh membawa perbezaan yang besar.

9. Skor tekanan dan pemulihan

Kebanyakan peranti boleh pakai kini menggabungkan HRV, kadar denyutan jantung, tidur dan pergerakan menjadi satu skor harian "kesediaan", "bateri badan" atau "pemulihan". Pengguna mahir mungkin merungut tentang cara skor ini dikira yang tidak telus, tetapi bagi pengguna biasa, tahap ringkasan ini sudah sesuai. Ia menukar timbunan data menjadi satu dorongan mudah: hari ini agak mencabar, jadi bertenang sedikit; hari ini anda ada tenaga lebih, jadi tingkatkan usaha.

Pulangan Sebenar untuk Majikan

Manfaat yang paling mudah diukur — kurang cuti sakit, premium penjagaan kesihatan yang lebih rendah dan kembali bekerja lebih cepat selepas sakit — memang nyata, tetapi bukan itulah bahagian yang paling menarik. Bahagian yang menarik ialah budaya. Dalam organisasi yang membiasakan dan menyokong penggunaan peranti boleh pakai, perbualan tentang tidur, pemulihan dan mengatur rentak diri turut menjadi perkara biasa. Pengurus bertanya "tidur lena semalam?" sebagaimana mereka berbual tentang cuaca. Pekerja menjaga waktu malam mereka kerana ada data yang menunjukkan apa yang berlaku jika mereka tidak berbuat demikian. Rentak kerja secara keseluruhan menjadi lebih seimbang, dengan kesan pada pengekalan pekerja dan penglibatan yang terlihat jauh lebih awal daripada yang dapat direkodkan dalam hamparan data.

Perkara yang tidak patut dilakukan oleh majikan juga perlu dijelaskan. Data pada peranti ini milik pekerja. Program kesejahteraan yang membolehkan pengurus melihat skor tidur seseorang ialah program yang akan cepat gagal, dan memang sewajarnya begitu. Model yang betul menggunakan data agregat, tanpa nama dan penyertaan sukarela. Individu melihat data sendiri; organisasi hanya melihat apa yang dipilih oleh pekerja untuk dikongsi melalui cabaran yang disertai secara sukarela, purata pasukan atau matlamat seluruh syarikat. Di EU, data kesihatan ialah kategori khas data peribadi di bawah GDPR, satu lagi sebab untuk merahsiakan bacaan individu. Ketahui lebih lanjut tentang cara mencapai keseimbangan ini dalam adakah program kesejahteraan anda seiring dengan pekerja yang menjejak kesihatan mereka?

Berikan Sebab untuk Memakai Peranti

Membeli peranti boleh pakai itu mudah. Memakainya secara konsisten selama beberapa bulan sehingga tabiat sebenar terbentuk (sekitar 66 hari secara purata) lebih sukar. Di sinilah cabaran berstruktur — seperti yang menjadi asas YuMuuv — mengubah peranti daripada sekadar gajet menjadi rutin harian. Cabaran langkah memberi seseorang sebab untuk melihat jam mereka pada pagi Selasa. Cabaran tidur memberi mereka sebab untuk meletakkan telefon pada pukul sepuluh malam. Rentetan amalan kesedaran penuh memberi mereka sebab untuk menarik nafas di antara mesyuarat.

Peranti mengukur, cabaran memberi motivasi, dan syarikat menyokong pembiayaan kedua-duanya. Itulah kitaran lengkap, dan kebanyakan tempat kerja masih belum melengkapkannya. Melengkapkan kitaran ini — dengan membantu pekerja memiliki peranti yang sesuai, kemudian memberi mereka aktiviti menyeronokkan untuk dilakukan dengannya — ialah antara penggunaan belanjawan kesejahteraan yang paling berkesan.

YuMuuv disegerakkan dengan Apple Health, Health Connect pada Android, Garmin, Fitbit, Polar, Suunto, Coros, Huawei, Oura, Samsung, Withings dan Zepp/Amazfit, jadi apa jua peranti yang dipilih oleh pekerja boleh menyalurkan data terus ke dalam cabaran pasukan. Perlu diingat bahawa setiap peranti mengira secara berbeza: dalam data kami, purata langkah harian adalah antara kira-kira 6,100 dengan Apple Health hingga lebih 12,000 dengan Polar (lihat purata langkah sehari mengikut peranti). Lihat juga manfaat penjejak kecergasan dan data peranti boleh pakai bersama motivasi sosial.

Jika pasukan anda sudah menjalankan cabaran dan anda tertanya-tanya sama ada patut menambah subsidi peranti boleh pakai, jawapan jujurnya ialah: selalunya, ya. Peranti menjadikan cabaran lebih bermakna, cabaran menggalakkan penggunaan peranti secara berterusan, dan bersama-sama kedua-duanya membantu orang lebih cukup berehat, lebih aktif dan lebih memahami had diri sendiri. Mahu lihat cara ia berfungsi? Tempah demo YuMuuv.