ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ: ਇੱਕ-ਇੱਕ ਚੈਲੈਂਜ ਨਾਲ ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈਏ

ਮੈਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਵਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਕਰਵਾਈ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਤਿੰਨ ਤੱਕ, ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਚੰਗੀ ਰਹੀ। ਲੀਡਰਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਪੰਜ ਲੋਕ ਛਾਏ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਚੈਲੈਂਜ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਠੰਢੀ ਪੈ ਗਈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਕੁਝ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ — ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੌਖੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਮਾਪੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅੰਕੜੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਸੁਖਾਵੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਕਦਮ ਗਿਣਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਰਣਨੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਹੁਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕੋ ਪੱਖ ਵਾਲੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ

Gartner ਦੀ ਕੰਮਕਾਜੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬਕ, 87% ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਕੋਲ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ — ਪਰ ਸਿਰਫ਼ 23% ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਲ ਲੋੜਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਣੋਂ ਹਟ ਗਏ।

ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। Gallup ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਪੰਜ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ — ਕਰੀਅਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ, ਵਿੱਤੀ ਹਾਲਤ, ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਾ — ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੱਚੀ ਗੱਲ ਦਾ ਲਗਭਗ 20% ਹੀ ਹੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਹ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦਾ ਕੀ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਘੰਟੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਜੋ ਵਿੱਤੀ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਘਰੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਕਰਮਚਾਰੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਸਹਿਕਰਮੀ ਨਾਲ ਦਿਲੋਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂੰਹਦੀ। ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵੱਲ ਬਦਲਾਅ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ

ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। McKinsey ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 82% ਖਪਤਕਾਰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਾਂ ਅਹਿਮ ਤਰਜੀਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਰਮਚਾਰੀ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਉਮੀਦਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਪੱਖ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪੱਖ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ ਗਾਈਡ ਵੇਖੋ।

ਇਸ ਲਈ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵੱਲ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ — ਅਮਲੀ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਚੈਲੈਂਜ ਰਾਹੀਂ।

ਪਰਤਾਂ ਜੋੜੋ: ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਛੇ ਚੈਲੈਂਜ ਕਿਸਮਾਂ

ਆਪਣੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਥਾਂ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਕੇਕ ਸਮਝੋ। ਹਰ ਪਰਤ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਓ ਵੇਖੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈਏ।

1. ਸਰੀਰਕ ਸਰਗਰਮੀ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਕਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ, ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਮਿੰਟ, ਕਸਰਤ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ — ਇਹ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਜੋਸ਼ ਭਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ। ਹਰ ਕੋਈ 10,000 ਕਦਮ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਸਰਗਰਮੀ-ਆਧਾਰਿਤ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗ, ਤੈਰਾਕੀ, ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਜਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੈਰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇ। ਮਕਸਦ ਹਿੱਲਣਾ-ਜੁੱਲਣਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਮਾਪਦੰਡ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਟਨੈੱਸ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ।

2. ਸਚੇਤਨਤਾ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਅਸਲ ਘਾਟ ਇੱਥੇ ਹੈ। ਅੱਧੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਾਫ਼ੀ ਤਣਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ Gartner ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਿਰਫ਼ 23% ਲੋਕ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਰੁਕਾਵਟ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ — ਸਗੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਝਿਜਕ, ਔਖੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ।

ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦਤਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਬਣਾ ਕੇ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਲਗਾਤਾਰ 10 ਦਿਨ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣਾ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਲਿਖਣੀ। “ਰਾਤ 9 ਵਜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਸਕ੍ਰੀਨ ਨਹੀਂ” ਚੈਲੈਂਜ। ਇਹ ਥੈਰੇਪੀ ਨਹੀਂ — ਸਗੋਂ ਸੌਖੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਸਮੱਸਿਆ ਮੰਨਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਟੀਮ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਹਿਕਰਮੀ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਕਸਰਤ ਵਾਲੀ ਚੈਲੈਂਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਝਿਜਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

3. ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਸੌਖੀਆਂ, ਪਰ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਸਰਦਾਰ। ਇੱਕ ਮੈਟਾ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ 2% ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਧਿਆਨ, ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤਾਲਮੇਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (Wittbrodt ਅਤੇ Millard-Stafford, 2018)। ਰੋਜ਼ ਪੀਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਲੋੜੀਂਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਬਾਰੇ ਵੇਖੋ।

ਪੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ ਜਾਂ ਡਾਇਟ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ — ਜਿਵੇਂ “ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਫਲ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀ ਅਜ਼ਮਾਓ” ਜਾਂ “ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਘਰ ਖਾਣਾ ਬਣਾਓ।” ਮਕਸਦ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਬਦਲਾਅ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਉਲਟਾਉਣਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਮਿਲ-ਜੁਲ ਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੱਖੋ, ਲੋਕ ਜ਼ਰੂਰ ਜੁੜਨਗੇ।

4. ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਇਹ ਉਹ ਪੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅੱਜ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। CDC ਦੇ National Center for Chronic Disease Prevention ਮੁਤਾਬਕ, ਲਗਭਗ ਹਰ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਲਗ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪੂਰੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਨੀਂਦ ਦੀ ਘਾਟ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ — ਇਕਾਗਰਤਾ, ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ, ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ — ਫਿਰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਘੱਟ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨੀਂਦ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਦੇ ਘੰਟੇ ਦਰਜ ਕਰਨਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸੌਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰੁਟੀਨ ਅਪਣਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨੀਂਦ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਨੂੰ ਕਦਮਾਂ ਜਾਂ ਸਰਗਰਮੀ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਖ਼ੁਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਕਿ ਵਧੀਆ ਆਰਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਸੰਬੰਧ ਆਦਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਊ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

5. ਸਮਾਜਿਕ ਜੁੜਾਅ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਅਤੇ ਰਿਮੋਟ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਚੁਅਲ ਕੌਫੀ ਲਈ ਬੇਤਰਤੀਬ ਜੋੜੀਆਂ ਬਣਾਉਣਾ, ਟੀਮ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ “ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ” ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਸਾਂਝੇ ਟੀਮ ਟੀਚੇ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਾ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਜਿੱਤੇ।

ਖੋਜ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। Gallup ਸਮਾਜਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਟੀਮ-ਆਧਾਰਿਤ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁੜਾਅ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਨਤੀਜੇ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਤਜਰਬਾ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

6. ਵਿੱਤੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ

ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਚੈਲੈਂਜ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਲਈ ਇਹ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿੱਤੀ ਤਣਾਅ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਗ਼ੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਕਰਮਚਾਰੀ ਲਾਭਾਂ ਬਾਰੇ SHRM ਦੀ ਖੋਜ ਲਗਾਤਾਰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਤੀ ਤਣਾਅ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਆਪਣੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਤੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇੱਥੇ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਜਟ ਦੀ ਨਿਯਮਿਤ ਸਮੀਖਿਆ, ਬੱਚਤ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮੋਡੀਊਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ “ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਘਰੋਂ ਲਿਆਓ” ਚੈਲੈਂਜ ਵੀ ਵਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਜੋੜਦੀ ਹੈ — ਸਮੁੱਚੀ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਖ਼ੂਬੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।

7. YuMuuv ਵਿੱਚ ਛੇ ਪਰਤਾਂ

ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਵਜੋਂ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪੁਆਇੰਟਾਂ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ। YuMuuv ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੂਚੀ ਅਤੇ ਫਿਟਨੈੱਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਗਾਈਡ ਵੇਖੋ।

ਵਧਦਾ ਅਸਰ: ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਕਿਉਂ ਵਧਦੀ ਹੈ

ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ — ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਗੁਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਸਰਗਰਮ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਚੇਤਨਤਾ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਡੈਸਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫਿਟਨੈੱਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲੈਂਦਾ। ਨੀਂਦ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਊਰਜਾ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਚੈਲੈਂਜ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਮੋਟ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਇੰਨਾ ਜੁੜਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਗਲੀ ਸਰੀਰਕ ਚੈਲੈਂਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਵੀ ਇਹੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਪਸੰਦਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਬਣੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਜੁੜਾਅ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ (Harvard Business Review)।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ।

ਇਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਈਏ

ਸਿਧਾਂਤ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਦੂਜੀ। ਕੁਝ ਅਸੂਲ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਸਫ਼ਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਠੰਢੇ ਪੈ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬਦਲਦੇ ਰਹੋ, ਨਵਾਂ ਰੱਖੋ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕੋ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ ਨਾ ਚਲਾਓ। ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਤਾਬਕ ਕੁਝ ਮਿਲੇ। ਤਿਮਾਹੀ ਥੀਮ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਪਹਿਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਰਗਰਮੀ, ਦੂਜੀ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ, ਤੀਜੀ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਦਾ ਜੁੜਾਅ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਵਿੱਚ ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਨਿਚੋੜ। ਤਿਆਰ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਵਾਲੀ ਤਿਮਾਹੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ 12 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਚੈਲੈਂਜ ਕੈਲੰਡਰ ਵੇਖੋ।

ਇਸ ਨੂੰ ਟੀਮ-ਆਧਾਰਿਤ ਬਣਾਓ। ਨਿੱਜੀ ਆਦਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਠੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਟੀਮ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਸੌਖਾ ਰੱਖੋ। ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ — ਔਖੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਚੈਲੈਂਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਟੈਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਧੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਹਿਮ ਹੈ।

ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨਹੀਂ, ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਓ। ਸਿਰਫ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਾਹੋ। ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਚੇਤਨਤਾ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਝਲਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਜਿੱਥੇ ਹੋ, ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ

ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਛੇਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ — ਸ਼ਾਇਦ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ — ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਹਰ ਤਿਮਾਹੀ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੱਖ ਜੋੜੋ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਸਚੇਤਨਤਾ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ। ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਚੈਲੈਂਜ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਟੀਮ-ਆਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜਿਕ ਟੀਚਾ।

ਮਕਸਦ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮੁੱਚਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸਮਝਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ “ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ”, “ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ” ਅਤੇ “ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਹਤ” ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੰਡੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਸਮੁੱਚੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਚੈਲੈਂਜ ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪੱਖ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਗਲੀ ਚੈਲੈਂਜ ਦੀ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।

ਅਗਲੀ ਪਰਤ ਜੋੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ? YuMuuv ਦਾ ਡੈਮੋ ਬੁੱਕ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੋ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।