فراتر از شمارش قدمها: چطور چالشبهچالش یک برنامه جامع تندرستی بسازیم
بگذارید حدس بزنم. شرکت شما سال گذشته یک چالش قدمشماری برگزار کرد. مشارکت در دو هفتهٔ اول، شاید هم سه هفته، بد نبود. همان پنج نفر همیشگی صدر جدول رتبهبندی را گرفته بودند. بعد هم چالش بیسروصدا از رونق افتاد و بیشتر کارکنان به روال قبلیشان برگشتند؛ انگار نه انگار اتفاقی افتاده بود.
آشناست؟ تنها نیستید. چالشهای قدمشماری هنوز یکی از محبوبترین نقطههای شروع برای برنامههای تندرستی سازمانی هستند؛ آن هم به دلایل خوب. سادهاند، قابلاندازهگیریاند و تقریباً همه میتوانند در آنها شرکت کنند. اما حقیقت ناخوشایندی که دادهها مدام تأیید میکنند این است: وقتی کل راهبرد تندرستی شما به قدمشماری خلاصه میشود، بخش بزرگی از کارکنانتان را نادیده میگیرید.
Table of Contents
مشکل تندرستی تکبعدی
طبق پژوهش Gartner دربارهٔ بهزیستی در محیط کار، ۸۷٪ کارکنان به خدمات سلامت روانی و عاطفی دسترسی دارند، اما فقط ۲۳٪ واقعاً از آنها استفاده میکنند. این شکاف چشمگیر است و دلیلش این نیست که افراد دیگر به سلامتی خود اهمیت نمیدهند. دلیلش این است که برنامهها دیگر با شرایط و نیازهای واقعی آنها همخوانی ندارند.
واقعیت این است که تندرستی فقط یک بُعد ندارد. پژوهش Gallup دربارهٔ بهزیستی، پنج مؤلفهٔ بههمپیوسته را مشخص میکند: شغلی، اجتماعی، مالی، جسمی و ارتباط با جامعه. این مؤلفهها در کنار هم تعیین میکنند افراد زندگی خود را چگونه تجربه میکنند. وقتی برنامهٔ تندرستی شما فقط به یکی از این ابعاد میپردازد، تقریباً فقط ۲۰٪ مسئله را حل میکنید. و افراد این کمبود را حس میکنند.
چالشهای قدمشماری به سلامت جسمی میپردازند. عالی است. اما کارمندی که شبها فقط پنج ساعت میخوابد چه؟ کسی که زیر فشار استرس مالی است؟ نیروی دورکاری که هفتههاست تعامل اجتماعی معناداری با همکارانش نداشته؟ تعداد قدمها هیچکدام از اینها را پوشش نمیدهد. و کارکنان روزبهروز بیشتر متوجه این موضوع میشوند.
حرکت بهسوی نگاه جامع آغاز شده است
خبر خوب این است که سازمانها دارند متوجه میشوند. پژوهش McKinsey دربارهٔ تندرستی نشان داد که ۸۲٪ مصرفکنندگان آمریکایی تندرستی را یکی از اولویتهای اصلی یا مهم زندگی خود میدانند و سلامت روان، خواب و تغذیه از حوزههایی هستند که توجه به آنها سریعتر از بقیه رشد میکند. کارکنان همین انتظارها را به محیط کار هم میآورند.
از نگاه کسبوکار، مسئله این است که چند نفر را میتوانید جذب کنید. برنامهٔ تکبعدی فقط به کسانی میرسد که به همان یک بُعد اهمیت میدهند. هر نوع چالش تازه، راه را برای گروه دیگری از کارکنان باز میکند. برای نگاهی واقعبینانه به اعداد، راهنمای بازگشت سرمایهٔ تندرستی سازمانی ما را ببینید.
پس سؤال این نیست که آیا باید رویکردی جامع داشته باشید یا نه. سؤال این است که چطور به آن برسید؛ بهشکلی عملی و چالشبهچالش.
ساختن لایهها: شش نوع چالش برای تندرستی همهجانبه
برنامهٔ تندرستی خود را مثل یک کیک چندلایه ببینید، نه یک مادهٔ اولیه. هر لایه هدف متفاوتی دارد، گروه متفاوتی از کارکنان را جذب میکند و ساختار کلی را قویتر میکند. بیایید ببینیم چطور میتوان آن را ساخت.
1. چالشهای فعالیت بدنی
از چیزی شروع کنید که میشناسید. چالش قدمشماری، دقایق فعالیت، ثبت تمرینها؛ اینها روشهای امتحانپسداده برای جلب مشارکتاند و راهاندازیشان از همه آسانتر است. با آنها برنامهٔ شما شروعی پرانرژی و ملموس خواهد داشت.
اما نکته اینجاست: آنها را فراگیر طراحی کنید. همه نمیتوانند یا نمیخواهند روزانه ۱۰٬۰۰۰ قدم بردارند. چالشهایی بر پایهٔ فعالیت در نظر بگیرید که در آنها یوگا، شنا، دوچرخهسواری یا حتی پیادهروی وقت ناهار، همگی به یک اندازه به حساب بیایند. هدف تحرک است، نه رسیدن به یک عدد مشخص. وقتی فشارِ یک معیار واحد را برمیدارید، راه را برای کارکنانی باز میکنید که قبلاً احساس میکردند در برنامههای متمرکز بر آمادگی جسمانی جایی ندارند.
2. چالشهای ذهنآگاهی و سلامت روان
شکاف اصلی اینجاست. نیمی از کارکنان میگویند هر روز استرس قابلتوجهی را تجربه میکنند، بااینحال Gartner دریافت که فقط ۲۳٪ افرادی که به خدمات سلامت روان دسترسی دارند، واقعاً از آنها استفاده میکنند. مانع، بیعلاقگی نیست؛ انگ اجتماعی، دردسرهای استفاده و برنامههایی است که افراد آنها را متناسب با نیاز خود نمیبینند.
چالشها با عادیسازی این رفتارها، مشکل را حل میکنند. ده روز مدیتیشن پیوسته. نوشتن روزانهٔ چیزهایی که بابتشان سپاسگزارید. چالش «بعد از ساعت ۲۱ بدون صفحهنمایش». اینها درمان نیستند؛ نقطههای شروع در دسترسی هستند که رسیدگی به سلامت روان را از اعتراف به یک مشکل شخصی، به فعالیتی تیمی تبدیل میکنند. وقتی همهٔ همکاران با هم در چالش تمرین تنفس شرکت میکنند، انگ اجتماعی بیسروصدا از بین میرود.
3. چالشهای نوشیدن آب و تغذیه
ساده، اما بهطرز شگفتآوری مؤثر. یک فراتحلیل نشان داد کمآبی به میزان ۲٪ وزن بدن یا بیشتر، توجه، کارکردهای اجرایی و هماهنگی حرکتی را مختل میکند (Wittbrodt و Millard-Stafford، ۲۰۱۸). یک چالش دوهفتهای نوشیدن آب، همراه با ثبت روزانهٔ مصرف، میتواند با کمترین تلاش عادتهای ماندگار بسازد؛ مطلب نوشیدن آب در محیط کار را ببینید.
چالشهای تغذیه هم به همین شکل عمل میکنند. لازم نیست دستوری یا متمرکز بر رژیم غذایی باشند؛ مثلاً «این هفته هر روز یک میوه یا سبزی تازه امتحان کنید» یا «این هفته سه بار در خانه آشپزی کنید». هدف، آگاهی و تغییرهای کوچک رفتاری است، نه زیرورو کردن کامل سبک زندگی. ساده و جمعی نگهشان دارید تا افراد با اشتیاق شرکت کنند.
4. چالشهای خواب
این هم بُعدی که بیشتر برنامههای تندرستی هنوز کاملاً نادیدهاش میگیرند. طبق اعلام مرکز ملی پیشگیری از بیماریهای مزمن CDC، تقریباً یک نفر از هر سه بزرگسال آمریکایی بهطور مرتب خواب کافی ندارد. کمبود خواب روی همهچیز اثر میگذارد؛ تمرکز، تصمیمگیری، تنظیم هیجانها و خطر آسیبدیدگی. بااینحال، بهندرت در تقویم برنامههای تندرستی جایی دارد.
چالش خواب میتواند ساعتهای استراحت را ثبت کند، افراد را به خوابیدن در ساعت مشخص تشویق کند یا روتینهای آرامسازی پیش از خواب بدون صفحهنمایش را ترویج دهد. حرکت هوشمندانه این است که چالش خواب را با چالش قدمشماری یا فعالیت بدنی همراه کنید تا کارکنان خودشان تجربه کنند که استراحت بهتر چطور عملکرد جسمیشان را بهبود میدهد. همین پیوند است که تغییر رفتاری ماندگار میسازد.
5. چالشهای ارتباط اجتماعی
چالشهای اجتماعی، که بهویژه برای تیمهای ترکیبی و دورکار حیاتیاند، به همهگیری تنهایی میپردازند که به دنیای کار امروز راه پیدا کرده است. این چالشها میتوانند شامل گپ مجازی همراه با قهوه با یک همکار تصادفی، گفتوگوهای تیمی با موضوع «چیزی را که بابتش سپاسگزارید به اشتراک بگذارید» یا هدفهای مشترکی باشند که تمام اعضای گروه با هم به موفقیت میرسند.
پژوهشها هم این موضوع را تأیید میکنند. Gallup بهزیستی اجتماعی را یکی از پنج مؤلفهٔ اصلی میداند که تعیین میکنند آیا فرد در مسیر شکوفایی است یا نه. چالشهای تیمی هم همواره از نظر میزان مشارکت و تداوم همراهی، بهتر از چالشهای فردی عمل میکنند. وقتی تندرستی به کاری تبدیل شود که با دیگران انجام میدهید، نه صرفاً در کنار آنها، کل تجربه تغییر میکند.
6. چالشهای سلامت مالی
شاید این موضوع برای یک پلتفرم چالش تندرستی غیرمعمول به نظر برسد، اما استرس مالی یکی از عوامل اصلی اضطراب، غیبت و ترک کار کارکنان است. پژوهش SHRM دربارهٔ مزایای کارکنان همواره نشان میدهد استرس مالی از مهمترین دلایل درخواست حمایت کارکنان است و کارفرمایان بیشتری سلامت مالی را به مجموعهٔ مزایای خود اضافه میکنند.
چالشهای این حوزه میتوانند شامل بررسی منظم بودجه، پیگیری هدفهای پسانداز یا بخشهای آموزشی دربارهٔ برنامهریزی بازنشستگی باشند. لازم نیست پیچیده باشند. حتی چالش «این هفته سه روز ناهار از خانه بیاورید» همزمان سلامت مالی و تغذیه را به هم پیوند میدهد؛ زیبایی رویکرد جامع همین است. ابعاد مختلف کمکم یکدیگر را تقویت میکنند.
7. شش لایه در YuMuuv
| لایه | فعالیتهای YuMuuv |
|---|---|
| فعالیت بدنی | قدمها، دقایق ورزش، پیادهروی، دوچرخهسواری، شنا، یوگا |
| ذهنآگاهی و سلامت روان | ذهنآگاهی، تنفس عمیق، یادداشت روزانهٔ سپاسگزاری، زمان بدون گوشی |
| نوشیدن آب و تغذیه | نوشیدن آب، آشپزی سالم |
| خواب | خواب |
| ارتباط اجتماعی | معاشرت با دوستان، تشویق دیگران، هدفهای تیمی و جمعی |
| سلامت مالی | پیگیری امور مالی |
میتوانید اینها را بهصورت چالشهای جداگانه برگزار کنید یا چند مورد را در یک چالش امتیازی تندرستی ترکیب کنید. فهرست کامل چالشهای YuMuuv و راهنمای چالشهای تندرستی فراتر از آمادگی جسمانی ما را ببینید.
اثر همافزا: چرا تنوع، مشارکت را بیشتر میکند
این همان نکتهای است که اغلب در برنامهریزی تندرستی نادیده گرفته میشود: هر نوع چالش فقط چیزی به مشارکت اضافه نمیکند؛ آن را چندبرابر میکند.
وقتی فقط چالش قدمشماری برگزار میکنید، کارکنانی را جذب میکنید که از قبل تا حدی فعالاند. وقتی آن را با چالش ذهنآگاهی همراه میکنید، کارمند پشتمیزنشین پراسترسی را هم جذب میکنید که حاضر نبود در یک مسابقهٔ ورزشی شرکت کند. چالش خواب را اضافه کنید تا پدر یا مادری که تازه بچهدار شده و با کمبود انرژی دستوپنجه نرم میکند هم همراه شود. یک چالش اجتماعی هم به آن بیفزایید تا کارکنان دورکارتان بالاخره آنقدر احساس ارتباط کنند که در چالش بدنی بعدی هم شرکت کنند.
پژوهشهای مشارکت هم همین را نشان میدهند: برنامههایی که بر اساس نیازها و ترجیحهای متفاوت کارکنان طراحی میشوند، مشارکت بیشتری نسبت به طرحهای یکسان برای همه ایجاد میکنند (Harvard Business Review).
این فقط یک بهبود تدریجی نیست. این برنامهای است که از اساس فرق دارد.
اجرای موفق در عمل
نظریه یک چیز است و اجرا چیز دیگر. این چند اصل، برنامههای موفق را از برنامههایی جدا میکنند که بعد از سهماههٔ اول از رونق میافتند.
تنوع بدهید و تازه نگه دارید. هر ماه یک نوع چالش تکراری برگزار نکنید. بین چالشهای جسمی، ذهنی، اجتماعی و سبک زندگی جابهجا شوید تا همیشه چیزی تازه وجود داشته باشد و هر بار بخشی متفاوت از کارکنان با آن ارتباط بگیرند. موضوعهای فصلی خوب جواب میدهند: تمرکز بر فعالیت بدنی در سهماههٔ اول، سلامت روان در سهماههٔ دوم، ارتباط تیمی در سهماههٔ سوم و جمعبندی جامع در سهماههٔ چهارم. برای الگوهای آماده، برنامهٔ فصلی چهارچالشی و تقویم ۱۲ماههٔ چالشها را ببینید.
چالشها را تیمی کنید. چالشهای فردی برای ساختن عادتهای شخصی خوباند، اما چالشهای تیمی حس مسئولیت ایجاد میکنند و با همراهی جمع، افراد را تشویق میکنند. وقتی تیم روی شما حساب میکند، احتمال بیشتری دارد که میزان آب مصرفی یا جلسهٔ مدیتیشن خود را ثبت کنید.
شروع مشارکت را آسان نگه دارید. بزرگترین مانع مشارکت در برنامههای تندرستی، کمبود انگیزه نیست؛ دردسرهای مسیر است. اگر پیوستن به چالش بیش از دو بار لمس صفحهٔ گوشی زمان ببرد، از همان ابتدا نیمی از مخاطبانتان را از دست دادهاید. فناوری مهم است.
پیشرفت را جشن بگیرید، نه بینقص بودن را. مشارکت و بهبود را به رسمیت بشناسید، نه فقط عملکرد برترینها را. کارمندی که زمان ذهنآگاهیاش را از صفر به روزی پنج دقیقه رسانده، تغییر بزرگتری در زندگیاش ایجاد کرده تا کسی که از قبل هر روز مدیتیشن میکرده است. برنامهٔ شما باید این را نشان دهد.
از همینجا شروع کنید
لازم نیست فردا هر شش نوع چالش را راهاندازی کنید. با همان چیزی که دارید، احتمالاً همان چالش قدمشماری، شروع کنید و در هر فصل یک بُعد تازه به آن اضافه کنید. این ماه چالش ذهنآگاهی. ماه بعد چالش نوشیدن آب. تابستان هم یک هدف اجتماعی تیمی.
هدف این نیست که یکشبه برنامهٔ جامع بینقصی بسازید. هدف این است که دیگر تندرستی را فقط یک مورد برای تیک زدن نبینید و چیزی بسازید که واقعاً با تجربهٔ زندگی کارکنانتان همخوان باشد. چون زندگی آنها به بخشهای جداگانهٔ «سلامت جسمی»، «سلامت روان» و «سلامت اجتماعی» تقسیم نشده است. همهٔ اینها یک کل واحدند.
شرکتهایی که این موضوع را درک میکنند و برنامههای تندرستیشان را چالشبهچالش و بُعدبهبُعد میسازند، همانهایی هستند که کارکنانشان واقعاً منتظر چالش بعدیاند، نه اینکه ایمیل اعلام آن را نادیده بگیرند.
قدمشماری نقطهٔ شروع خیلی خوبی است. فقط نباید همانجا متوقف شد.
آمادهاید لایهٔ بعدی را اضافه کنید؟ یک جلسهٔ دموی YuMuuv رزرو کنید یا بخوانید تندرستی همهجانبه در عمل چه شکلی دارد.