Η δύναμη της πρόκλησης: γιατί ο φιλικός ανταγωνισμός φέρνει πραγματική αλλαγή

Όλα ξεκινούν με ένα μήνυμα: "Η ομαδική πρόκληση ξεκινά τη Δευτέρα. Βήματα, κίνηση και ποιος θα έχει να καμαρώνει. Χωρίς δικαιολογίες." Μέχρι την Τετάρτη, η συνομιλία έχει πάρει φωτιά. Οι συνάδελφοι συγκρίνουν διαδρομές, ανταλλάσσουν λίστες αναπαραγωγής και πειράζουν ο ένας τον άλλο ότι βγάζουν τον σκύλο βόλτα δύο φορές μόνο και μόνο για τους πόντους. Μέχρι την Παρασκευή, το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού δεν χρειάζεται να στείλει υπενθυμίσεις, γιατί όλοι υπενθυμίζουν ο ένας στον άλλο. Αυτή είναι η δύναμη της πρόκλησης: ένας μικρός κοινός στόχος που φέρνει πραγματική συλλογική αλλαγή. Ας δούμε την ψυχολογία πίσω από το γιατί ο φιλικός ανταγωνισμός λειτουργεί για την ευεξία των εργαζομένων και πώς να σχεδιάσεις προκλήσεις που τον κρατούν φιλικό.

Τι συμβαίνει όταν ανταγωνιζόμαστε (λίγο)

Οι ψυχολόγοι το μελετούν εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. Το 1898, ο Norman Triplett παρατήρησε ότι οι ποδηλάτες κινούνταν πιο γρήγορα μαζί με άλλους παρά μόνοι τους, ενώ τη δεκαετία του 1960 ο Robert Zajonc έδειξε ότι η παρουσία άλλων τείνει να βελτιώνει την απόδοση σε απλές, καλά εξασκημένες δραστηριότητες. Και δύσκολα θα βρεις κάτι πιο απλό και οικείο από το περπάτημα.

Όταν οι άνθρωποι βλέπουν την προσπάθειά τους να αποτυπώνεται σε μια κατάταξη, σε μια μπάρα προόδου ή στην ενθάρρυνση ενός συμπαίκτη, παύουν να νιώθουν ότι περνά απαρατήρητη. Με τον καιρό, η ορατή προσπάθεια μπορεί να διαμορφώσει την ταυτότητά μας: δεν περπατάμε απλώς περισσότερο, αρχίζουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας ως έναν άνθρωπο που κινείται.

Σύγχρονες μελέτες το επιβεβαιώνουν. Στην τυχαιοποιημένη μελέτη STEP UP του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, η προσθήκη στοιχείων παιχνιδιού και κοινωνικών κινήτρων στην καταγραφή βημάτων αύξησε τη δραστηριότητα· η ομάδα ανταγωνισμού έκανε περίπου 920 περισσότερα βήματα την ημέρα από την ομάδα ελέγχου κατά τη διάρκεια του προγράμματος (Patel και συν., JAMA Internal Medicine, 2019).

Η ορατή πρόοδος κρατά το ενδιαφέρον ζωντανό

Οι προκλήσεις λειτουργούν καλύτερα όταν η πρόοδος είναι συχνή και ορατή. Οι μακροχρόνιες, αόριστες πρωτοβουλίες ξεφουσκώνουν επειδή δεν έχουν ρυθμό· οι σύντομες προκλήσεις με εβδομαδιαία ορόσημα κάνουν την επιτυχία να μοιάζει κοντινή. Δεν χρειάζεται να προσπαθεί ο κόσμος περισσότερο, χρειάζεται να νιώθει ότι η επιτυχία είναι πιο κοντά. Για την επιστήμη του εγκεφάλου πίσω από την ανταμοιβή και την παρακίνηση, δες την επίδραση της ντοπαμίνης, και για το γιατί αποδίδουν οι σύντομες δράσεις, γιατί λειτουργούν οι σύντομες προκλήσεις.

Ανταγωνισμός ή συλλογική προσπάθεια;

Στην εταιρική ευεξία συχνά υπερεκτιμάται το πόσο ενδιαφέρει τους ανθρώπους η νίκη. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν θέλουν να νικήσουν τους συναδέλφους τους· θέλουν να νιώθουν μέρος μιας ομάδας που προχωρά. Γι' αυτό οι ομαδικοί και συλλογικοί στόχοι είναι τόσο αποτελεσματικοί: το "σε κέρδισα" γίνεται "τα καταφέραμε μαζί".

Πραγματικά παραδείγματα από πελάτες της YuMuuv:

• Η Windrose βασίστηκε αποκλειστικά στα ομαδικά αποτελέσματα για τη βαθμολόγηση της καλοκαιρινής πρόκλησης βημάτων, με μικτές ομάδες από διαφορετικά τμήματα, και όλοι μαζί περπάτησαν από το Βερολίνο μέχρι το Τόκιο (διάβασε τη μελέτη περίπτωσης).
• Η DHR Global χρησιμοποιεί ομάδες που σχηματίζονται τυχαία από όλο τον κόσμο και έναν συλλογικό στόχο βημάτων για να φέρει κοντά εργαζομένους από περισσότερα από 50 γραφεία (διάβασε τη μελέτη περίπτωσης).
• Η Richcroft μετέτρεψε τον φιλικό ανταγωνισμό σε κίνημα στις ομάδες του μη κερδοσκοπικού οργανισμού της (διάβασε τη μελέτη περίπτωσης).

Η δύναμη του χαμηλού διακυβεύματος

Οι προκλήσεις με υψηλό διακύβευμα, ακριβά έπαθλα και εντατική παρακολούθηση μπορούν να φέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η πίεση οδηγεί σε βραχυπρόθεσμη συμμόρφωση και μακροπρόθεσμη αποφυγή, ενώ αυξάνει τον πειρασμό να «πειράξει» κανείς τους αριθμούς. Οι ψυχολόγοι αποκαλούν μια πτυχή αυτού του φαινομένου φαινόμενο της υπερδικαιολόγησης: όταν μια εξωτερική ανταμοιβή επισκιάζει τη δραστηριότητα, το εσωτερικό κίνητρο μπορεί να εξασθενήσει.

Οι προκλήσεις με χαμηλό διακύβευμα και έντονη κοινωνική αλληλεπίδραση τείνουν να διαρκούν περισσότερο. Μια δημόσια αναγνώριση, ένας πίνακας κατάταξης ομάδων ή μια ανασκόπηση με τίτλο "δείτε τι καταφέραμε" συχνά προσφέρουν περισσότερα από ένα μεγάλο χρηματικό έπαθλο. Αν προσφέρεις έπαθλα, μοίρασέ τα σε πολλούς· δες τις ανταμοιβές για προκλήσεις ευεξίας και πώς να δημιουργήσεις μια κουλτούρα όπου κανείς δεν κλέβει.

Γιατί η κοινή κίνηση μας φέρνει κοντά

Κάθε οργανισμός έχει αόρατα τείχη ανάμεσα σε τμήματα, ρόλους και ιεραρχικά επίπεδα. Η κοινή κίνηση τα χαμηλώνει αθόρυβα. Όταν ο οικονομικός διευθυντής και ένας εκπρόσωπος εξυπηρέτησης πελατών συγκρίνουν τις βόλτες του Σαββατοκύριακου στη συνομιλία της πρόκλησης, ουσιαστικά χτίζουν εταιρική κουλτούρα μέσα από τη φυσική δραστηριότητα.

Και αυτό υποστηρίζεται από έρευνες. Σε πειράματα στο Stanford, οι άνθρωποι που περπατούσαν με τον ίδιο βηματισμό ή κινούνταν συγχρονισμένα με άλλους συνεργάζονταν περισσότερο στη συνέχεια από εκείνους που δεν το έκαναν (Wiltermuth και Heath, Psychological Science, 2009). Ο κοινός ρυθμός ενισχύει την αίσθηση ότι ανήκουμε στην ίδια ομάδα. Μια φυσική συνέπεια: περισσότερες συναντήσεις με περπάτημα.

Τα συστατικά μιας πετυχημένης πρόκλησης

Για να μετατρέψεις αυτά τα συστατικά σε ενημερώσεις που ο κόσμος παρακολουθεί, διάβασε για την αφήγηση ιστοριών στις προκλήσεις ευεξίας.

Πώς κρατάμε τον ανταγωνισμό φιλικό

• Χρησιμοποίησε τους μέσους όρους των ομάδων όταν τα μεγέθη τους διαφέρουν, ώστε οι μικρές ομάδες να μην βρίσκονται σε μειονεκτική θέση.
• Όρισε ένα ημερήσιο όριο ανά χρήστη ώστε μια μέρα μαραθώνιας προσπάθειας να μην καθορίζει το αποτέλεσμα.
• Πρόσφερε επιλογές χωρίς ανταγωνισμό: οι συλλογικοί στόχοι και οι ημερήσιοι στόχοι επιτρέπουν τη συμμετοχή χωρίς κατάταξη. Δες προκλήσεις για εργαζομένους που δεν αγαπούν τον ανταγωνισμό.
• Ποτέ μην εκθέτεις όσους βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Αντί γι' αυτό, επιβράβευσε την προσπάθεια και τη βελτίωση.

Όταν οι προκλήσεις αποτυγχάνουν: τι μαθαίνουμε

Κάποιες προκλήσεις αποτυγχάνουν επειδή ο στόχος δεν είναι σαφής· άλλες επειδή μοιάζουν υποχρεωτικές. Το δίδαγμα είναι συνήθως το ίδιο: η ευεξία λειτουργεί όταν η συμμετοχή είναι εθελοντική, η προσπάθεια ορατή και η εμπειρία κοινή. Οι ομάδες που ανακάμπτουν καλύτερα κάνουν έναν σύντομο απολογισμό, ρωτώντας τους συμμετέχοντες τι τους άρεσε, όχι μόνο τι λειτούργησε, και αξιοποιούν τις απαντήσεις για να κάνουν την επόμενη πρόκληση καλύτερη.

Το συμπέρασμα

Ο φιλικός ανταγωνισμός δεν έχει στόχο να ξεπεράσεις τους συναδέλφους σου. Στόχος του είναι να θυμίσει σε όλους ότι η αλλαγή είναι πιο ευχάριστη όταν είναι συλλογική. Η πραγματική πρόοδος δεν είναι αγώνας δρόμου· είναι ρυθμός, και όταν οι ομάδες κινούνται στον ίδιο ρυθμό, οι οργανισμοί προχωρούν μπροστά. Θέλεις να ξεκινήσεις τη δική σου πρόκληση; Κλείσε μια επίδειξη της YuMuuv.