အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့်ထက် ကျော်လွန်၍ — ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးဆိုတာ တကယ်ဘာလဲ

ကျွန်တော် မကြာခဏ ပြန်တွေးမိတဲ့ အခိုက်အတန့်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒီကဏ္ဍအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရှာဖွေနေတုန်းက အိုင်တီကုမ္ပဏီငယ်တစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က သူ့ဒါရိုက်တာအဖွဲ့နဲ့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားဝိုင်းအကြောင်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ သူမေးခဲ့တာက ရိုးရိုးလေးပါ။ “ဘယ်သူမှ မသုံးတဲ့ အားကစားရုံအကျိုးခံစားခွင့်ကို ဘာလို့ ပေးထားတာလဲ” တဲ့။ အဲဒီနောက် အခန်းတစ်ခန်းလုံး တိတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ လူတွေက ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးကို ဂရုမစိုက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ လျှော့ဈေးနဲ့ အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့်ပေးတာဟာ လူတွေကို တကယ် ပိုကျန်းမာ၊ ပိုပျော်ရွှင်စေတဲ့အရာတွေနဲ့ တခြားစီလို ဖြစ်နေလို့ပါ။ တကယ်လိုအပ်တာက စိတ်ဖိစီးမှုလျော့ဖို့၊ ပိုလှုပ်ရှားဖို့၊ နေ့စဉ်အလေ့အထကောင်းတွေ ပိုခိုင်မာဖို့နဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံ၊ နေထိုင်ပုံထဲမှာ တခြားသူတွေနဲ့ အမှန်တကယ် ဆက်နွှယ်နေတယ်လို့ ခံစားရဖို့ပါ။

အဲဒီမေးခွန်းကို ကျွန်တော် မမေ့နိုင်တာက လုပ်ငန်းခွင်ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်နေသလဲဆိုတဲ့ အဓိကအချက်ကို တည့်တည့်ထိနေလို့ပါ။ ကြိုပြောရရင် အကျိုးခံစားခွင့်စာမျက်နှာမှာ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ဖြည့်ဖို့အကြောင်း မဟုတ်ပါဘူး။

ပြဿနာက အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့် မဟုတ်ပါဘူး

အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့်ကို မျှမျှတတ ကြည့်ကြရအောင်။ သူ့ခေတ်နဲ့သူ အသုံးဝင်ခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်ရှင်တွေက “သင့်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပါတယ်” ဆိုတာ ပြသဖို့ အားကစားရုံအသင်းဝင်ကြေးကို ထောက်ပံ့ပေးလေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဝန်ထမ်းအချို့အတွက်တော့ တကယ်ကောင်းခဲ့ပါတယ်။ နဂိုကတည်းက တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေ၊ အားကစားရုံသွားရတာ အဆင်ပြေသူတွေ၊ မနက် ၆ နာရီ စက်ဘီးစီးလေ့ကျင့်ခန်းအတန်းကို ကိုယ့်အချိန်ဇယားထဲ ထည့်နိုင်သူတွေပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကို ကြည့်ပါ။ နိုင်ငံ ၁၀ နိုင်ငံက ဝန်ထမ်း ၅,၀၀၀ ကျော်ကို စစ်တမ်းကောက်ထားတဲ့ Wellhub ရဲ့ ၂၀၂၆ ခုနှစ် အလုပ်နှင့်ဘဝ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး အခြေအနေအစီရင်ခံစာအရ အခုအခါ ဝန်ထမ်း ၉၅% က ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်း၊ စိတ်ခံစားမှုပိုင်းနဲ့ လူမှုရေးဆိုင်ရာ ကျန်းမာပျော်ရွှင်မှုတွေဟာ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေတယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ လူနည်းစုရဲ့ အမြင်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ လူအများစု အခိုင်အမာ သဘောတူကြတဲ့ အမြင်ပါ။ လူတွေက “ခန္ဓာကိုယ်ကိစ္စ”၊ “စိတ်ကိစ္စ”၊ “ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စ” ဆိုပြီး ခွဲခြားမထားကြပါဘူး။ အားလုံးကို တစ်ဆက်တည်း ခံစားကြရတာပါ။ အလုပ်ရှင်တွေကိုလည်း အဲဒါ နားလည်စေချင်ကြပါတယ်။

ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးဆိုတာကို အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရင် ကလေးထိန်းဖို့နဲ့ အကြွေးပေးဖို့ တစ်ပြိုင်နက် ရုန်းကန်နေရတဲ့ တစ်ဦးတည်းမိဘတစ်ယောက်ကို “ကျန်းမာပျော်ရွှင်ဖို့ ပြေးစက်ပေါ်မှာ ၄၅ မိနစ် အချိန်ပေးလိုက်ပါ” လို့ ပြောလိုက်သလိုပါပဲ။ အဲဒါက သူ့အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး။

“ဘက်စုံ” ဆိုတာ တကယ်ဘာလဲ

ဝန်ခံရရင် “ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး” ဆိုတာ ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်မှာ တရားထိုင်နေတဲ့ပုံနဲ့တွဲပြီး အပန်းဖြေကျန်းမာရေးခရီးစဉ် လက်ကမ်းစာစောင်မှာ တွေ့ရမယ့် စကားမျိုးနဲ့ တူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလှဆင်ထားတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် အယူအဆက အတော်လေး လက်တွေ့ကျပါတယ်။ လူတွေဟာ မတူညီတဲ့ ကိစ္စအများကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရတာဖြစ်ပြီး အဲဒီထဲက တစ်ခုတည်းကိုပဲ ပံ့ပိုးပေးရုံနဲ့ သိသာတဲ့ ပြောင်းလဲမှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

လက်တွေ့မှာ ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးဆိုတာ ရှိသမျှ အကျိုးခံစားခွင့်အားလုံးကို ပေးဖို့ ကြိုးစားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတိုင်း အတူတကွ ပိုကျန်းမာတဲ့ အလေ့အထတွေ တကယ်တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ ရိုးရှင်းပြီး အားလုံးပါဝင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဖန်တီးပေးတာပါ။ ဒီနေရာမှာ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး စိန်ခေါ်မှုတွေက အရေးပါလာပါတယ်။

ကုမ္ပဏီအများစုအတွက် အကြီးဆုံးအခွင့်အလမ်းက အသုံးနည်းတဲ့ အကျိုးခံစားခွင့် နောက်တစ်ခု ထပ်ထည့်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝန်ထမ်းတွေ ပိုလှုပ်ရှားလာဖို့၊ စိတ်ဖိစီးမှုတွေကနေ ခဏရုန်းထွက်နိုင်ဖို့၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ပြန်လည်ရင်းနှီးလာဖို့နဲ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးကို မြင်သာပြီး အတူတကွ ပုံမှန်လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာစေဖို့ ကူညီပေးတာပါ။ ကောင်းကောင်းစီစဉ်ထားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုက နေ့စဉ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးကို ပံ့ပိုးနိုင်သလို အနားယူအားဖြည့်မှုနဲ့ ပုံမှန်အလေ့အထတွေကို အားပေးခြင်းဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုလည်း ပံ့ပိုးနိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ရုံးတက်၊ အိမ်မှလုပ် ရောနှောစနစ်နဲ့ အဝေးမှအလုပ်လုပ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွေမှာ အသင်းတွေ အတူတကွ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်လာစေခြင်းဖြင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကိုလည်း အားပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက အကျိုးခံစားခွင့်စာမျက်နှာပေါ်မှာပဲ ရှိနေတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုထက် ဝန်ထမ်းတွေ တကယ်လိုအပ်တာနဲ့ အများကြီး ပိုနီးစပ်ပါတယ်။

Wellhub အစီရင်ခံစာ ကလည်း ဒါကို ထောက်ခံထားပါတယ်။ အခု ဝန်ထမ်း ၈၆% က ကိုယ့်ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးကို လစာနဲ့ တန်းတူ အရေးကြီးတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားကြပါတယ်။ ပြန်ဖတ်ကြည့်ပါဦး။ လစာနဲ့ တန်းတူ အရေးကြီးတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်လောက်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒါဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲဖြစ်ပြီး ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ပြသနေပါတယ်။

အလုပ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုရဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေက မလိမ်ပါဘူး

ခံစားချက်ပိုင်းနဲ့ ပြောတာက အကြောင်းအရာရဲ့ တစ်ဝက်ပဲဖြစ်လို့ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ခဏ ကြည့်ကြရအောင်။

Gallup ရဲ့ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့လုပ်ငန်းခွင်အခြေအနေ အစီရင်ခံစာအရ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဝန်ထမ်း သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကိုယ့်ဘဝကို “တိုးတက်ကောင်းမွန်နေတယ်” လို့ သတ်မှတ်ကြပြီး အလုပ်အပေါ် စိတ်ပါဝင်စားမှုလည်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကျဆင်းခဲ့ပါတယ်။ အဓိကအကြောင်းရင်းက မန်နေဂျာတွေကြားမှာ စိတ်ပါဝင်စားမှု ကျဆင်းလာတာပါ။

ဒီကျဆင်းမှုက လူတိုင်းမှာ တူညီတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစီရင်ခံစာထဲမှာပဲ အမျိုးသမီးမန်နေဂျာတွေရဲ့ စိတ်ပါဝင်စားမှုက ရာခိုင်နှုန်းအမှတ် ၇ မှတ် ကျဆင်းခဲ့ပြီး ငယ်ရွယ်တဲ့ မန်နေဂျာတွေမှာလည်း ကျဆင်းခဲ့ပါတယ်။ တခြားသူတွေကို ပံ့ပိုးပေးရသူတွေ ကိုယ်တိုင် ရုန်းကန်နေရတဲ့အခါ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး ပြဿနာတွေက အသင်းတစ်ခုလုံးဆီ ပျံ့နှံ့သွားပါတယ်။

ဒါတွေဟာ စာရွက်ပေါ်က ကိန်းဂဏန်းသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်ကုမ္ပဏီမှာ ဆက်နေမလား၊ ထွက်သွားမလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်နေကြတဲ့ တကယ့်လူတွေကို ကိုယ်စားပြုနေတာပါ။ Gallup ရဲ့ တွေ့ရှိချက်အရ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဝန်ထမ်းတစ်ဝက်ခန့်က အလုပ်သစ်အခွင့်အလမ်းတွေကို စောင့်ကြည့်နေတာ ဒါမှမဟုတ် တက်တက်ကြွကြွ ရှာဖွေနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးကို လျစ်လျူရှုခြင်းရဲ့ ပေးဆပ်ရမှုက လူမှုကျင့်ဝတ်ပိုင်းတင် မကပါဘူး။ Gallup ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို အစားထိုးခန့်ထားရတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ဟာ သူ့တစ်နှစ်စာလစာရဲ့ တစ်ဝက်ကနေ နှစ်ဆအထိ ရှိနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အသိပညာနဲ့ လုပ်ငန်းအရှိန်ကိုတောင် ထည့်မတွက်ရသေးပါဘူး။

ROI အပေါ် ဆွေးနွေးပုံ ပြောင်းလာပြီ

အချိန်အတော်ကြာအောင် ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးကို ကန့်ကွက်သူတွေ ပြောလေ့ရှိတာက “ကိန်းဂဏန်းနဲ့ ပြပါ” ဆိုတာပါ။ ဒါလည်း သဘာဝကျပါတယ်။ ရိုးရိုးသားသား ဖြေရရင် အထောက်အထားတွေက တစ်သမတ်တည်း မဟုတ်ဘဲ ငွေဘယ်လောက်သုံးသလဲဆိုတာထက် အစီအစဉ်ကို ဘယ်လိုရေးဆွဲထားသလဲဆိုတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

မကြာခဏ ကိုးကားလေ့ရှိတဲ့ Health Affairs ရဲ့ ၂၀၁၀ ခုနှစ် သုတေသနပြန်လည်သုံးသပ်ချက်မှာ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ်တွေအတွက် တစ်ဒေါ်လာသုံးတိုင်း ဆေးကုသစရိတ် $၃.၂၇ ခန့်နဲ့ အလုပ်ပျက်ကွက်မှုကြောင့် ကုန်ကျစရိတ် $၂.၇၃ ခန့် လျော့ကျခဲ့တယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ် (Baicker, Cutler and Song)။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဦးဆောင်သုတေသီကိုယ်တိုင် ပူးတွဲရေးသားခဲ့တဲ့ နောက်ပိုင်း ကျပန်းခွဲဝေစမ်းသပ်မှုအကြီးစားတစ်ခုမှာတော့ ၁၈ လအကြာ ဆေးကုသစရိတ်နဲ့ ကျန်းမာရေးရလဒ်အများစုမှာ သိသာတဲ့ ပြောင်းလဲမှု မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး (Song and Baicker, JAMA, ၂၀၁၉)။ အတိုင်းအတာကျဉ်းလွန်းတာ၊ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဖို့ မလိုတာ ဒါမှမဟုတ် အသုံးပြုသူနည်းတာမျိုးရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေက သူ့ဘာသာသူ အကျိုးရှိလာဖို့ ခက်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် တန်ဖိုးရှိမရှိ ဆွေးနွေးတဲ့အခါ “ဒါက အာမခံစရိတ် လျှော့ပေးနိုင်မလား” ဆိုတာကနေ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ စိတ်ပါဝင်စားမှု၊ ဝန်ထမ်းထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှုနဲ့ သင့်ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ရတာကို သူတို့ ဘယ်လိုခံစားရသလဲဆိုတဲ့ဘက်ကို ရွေ့လာတာပါ။ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ပိုပြည့်ပြည့်စုံစုံ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သိချင်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေး ROI လမ်းညွှန်ကို ဖတ်ပါ။ ဒါမှမဟုတ် ROI တွက်ချက်ကိရိယာကို စမ်းသုံးကြည့်ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဘယ် ROI တွက်ချက်မှုထက်မဆို ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော် ယူဆတာက ဒီအချက်ပါ။ ထိရောက်တဲ့အစီအစဉ်တွေဟာ အားကစားရုံလျှော့ဈေးပေးပြီး တာဝန်ကျေပြီလို့ ယူဆတဲ့ အစီအစဉ်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ်ဦးချင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့၊ လိုသလို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဘက်စုံလွှမ်းခြုံတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို တည်ဆောက်ပေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေပါ။

အကောင်းဆုံးအစီအစဉ်တွေရဲ့ အားသာချက်များ

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာန ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြီး ဘာတွေ အလုပ်ဖြစ်နေသလဲ လေ့လာကြည့်တဲ့အခါ တူညီတဲ့ အချက်တချို့ ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့ရပါတယ်။

ပထမအချက်က အကောင်းဆုံးအစီအစဉ်တွေဟာ သတ်မှတ်ပေးတာထက် ရွေးချယ်ခွင့်ပေးတာကို ဦးစားပေးပါတယ်။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးက ဘယ်လိုဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီး “ဒီမှာ သင့်အားကစားရုံ၊ ဒီမှာ သင့်တရားထိုင်အက်ပ်” လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ့်အစား ဝန်ထမ်းတွေ ကိုယ့်ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးခရီးကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နိုင်မယ့် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် မူဘောင်တွေ ပေးပါတယ်။ မိဘဖြစ်ခါစတစ်ယောက်က အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ငွေရေးကြေးရေးစီမံကိန်းကို ဦးစားပေးနိုင်ပါတယ်။ Gen Z ဆော့ဖ်ဝဲဖန်တီးသူတစ်ယောက်က လူမှုဆက်ဆံရေးတိုးစေတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးအထောက်အကူပြု ရင်းမြစ်တွေကို ပိုစိတ်ဝင်စားနိုင်ပါတယ်။ လူတိုင်းအတွက် ပုံစံတစ်မျိုးတည်း သတ်မှတ်ပေးရင် ဘယ်သူနဲ့မှ အံမဝင်ပါဘူး။ စိန်ခေါ်မှုတွေက ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးအကြောင်းပဲ ဖြစ်ဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးမဟုတ်တဲ့ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးစိန်ခေါ်မှုများကို ကြည့်ပါ။

ဒုတိယအချက်က အတူတကွ ပါဝင်နိုင်အောင် ဖန်တီးပေးတာပါ။ YuMuuv မှာ ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးက တစ်ယောက်တည်းလုပ်ရတဲ့ တာဝန်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အတူမျှဝေခံစားရတဲ့ အတွေ့အကြုံဖြစ်လာတဲ့အခါ ပါဝင်မှု တိုးလာရုံတင်မကဘဲ ရေရှည်လည်း ဆက်ရှိနေပါတယ်။ အသင်းလိုက်စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေနဲ့ အများတူ ရည်မှန်းချက်တွေက လူ့သဘာဝရဲ့ အခြေခံအချက်တစ်ခုကို အားယူထားတာပါ။ တခြားသူတွေက ကိုယ့်ကို အားကိုးမျှော်လင့်နေတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ ပိုပါဝင်ဖြစ်ကြပါတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အမှတ်ပေးဇယားပါလာတဲ့အခါမှာလည်း အတူတူပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို စိန်ခေါ်မှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုဖတ်နိုင်ပါတယ်။

တတိယအချက်က အရေးကြီးတာတွေကို တိုင်းတာတာပါ။ ပါဝင်မှုနှုန်းတင်မကဘဲ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအပေါ် တကယ့်ရလဒ်တွေကိုပါ တိုင်းတာပါတယ်။ လူတွေက စိတ်ဖိစီးမှု လျော့လာတယ်လို့ ပြောကြသလား။ ဝန်ထမ်းထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှု ကိန်းဂဏန်းတွေ ပိုကောင်းလာသလား။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို အသုံးပြုပုံက အရေးပေါ်ကုသမှုထက် ကြိုတင်ကာကွယ်ရေးဘက်ကို ပိုဦးတည်လာသလား။ ဒီအချက်အလက်တွေက သင့်အစီအစဉ်ဟာ ဘတ်ဂျက်ထဲက အသုံးစရိတ်တစ်ကြောင်းပဲလား၊ တကယ့်မဟာဗျူဟာတစ်ခုလားဆိုတာ ပြောပြပေးပါတယ်။

စတုတ္ထအချက်က ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ထားတာပါ။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ်တွေမှာ ပါဝင်အသုံးပြုဖို့ အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးတစ်ခုက စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အသုံးပြုရာမှာ အခက်အခဲတွေ ရှိနေတာပါ။ ထပ်ဝင်ရတဲ့ အကောင့်တစ်ခု၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စာရင်းသွင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု၊ သုံးရခက်တဲ့ မျက်နှာပြင်တစ်ခုတိုင်းဟာ လူတစ်ယောက် ပါဝင်မှုရပ်လိုက်ဖို့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အလုပ်ဖြစ်တဲ့အစီအစဉ်တွေဆိုတာ ပါဝင်ဖို့ လွယ်ကူပြီး သုံးရတာလည်း တကယ်ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်တွေပါ။

ရှေ့ဆက်မယ့် ဦးတည်ချက်

နောက်လာမယ့် နှစ်နှစ်ကနေ သုံးနှစ်အတွင်း ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင် ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးဟာ ဒီနေ့ခေတ် ကျန်းမာရေးအာမခံလိုပဲ မရှိမဖြစ် အခြေခံအချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောချင်ပါတယ်။ ထူးခြားချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ အခြေခံမျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာမှာပါ။ ဒီအချက်ကို စောစောနားလည်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက ပြိုင်ဆိုင်မှု ပိုပြင်းထန်လာနေတဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ခေါ်ယူရေးဈေးကွက်မှာ သိသိသာသာ အသာစီးရပါလိမ့်မယ်။

အားကစားရုံအသင်းဝင်ခွင့်က လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးက အရေးကြီးနေဆဲပါ။ ဒါပေမဲ့ အများကြီး ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ပုံရိပ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဒါကိုပဲ အားလုံးလို့ သတ်မှတ်ထားတာက ခေတ်မမီတော့တဲ့ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။

မေးခွန်းက သင့်ကုမ္ပဏီဟာ ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ တတ်နိုင်သလားဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အလုပ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှုန်းတွေ၊ ဝန်ထမ်းအဝင်အထွက်ကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်တွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ဦးတည်နေတဲ့ဘက်ကို ကြည့်ရင် တကယ်မေးရမှာက အဲဒီမှာ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံဘဲ နေဖို့ရော တတ်နိုင်သလား ဆိုတာပါ။

အတူတကွ ချိတ်ဆက်ပါဝင်နိုင်ပြီး လူတိုင်းအကျုံးဝင်တဲ့ ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ်တစ်ခုက လက်တွေ့မှာ ဘယ်လိုလဲ ကြည့်ချင်ပါသလား။ YuMuuv စိန်ခေါ်မှုစာရင်းအပြည့်အစုံကို လေ့လာပါ။ ဘက်စုံကျန်းမာပျော်ရွှင်ရေးအစီအစဉ် တည်ဆောက်နည်းကို ဖတ်ပါ။ ဒါမှမဟုတ် သရုပ်ပြသမှုအတွက် ရက်ချိန်းယူပါ။