ਨਵਾਂ ਸਾਲ, ਉਹੀ ਜਾਲ: ਟੀਚੇ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀਆਂ (ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ)

ਹਰ ਜਨਵਰੀ ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਨਵਾਂ ਕੈਲੰਡਰ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਇੰਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਟੀਚੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਫ਼ਰਵਰੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵਾਹ ਹੀ ਨਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਨਿਯਮਤ, ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸਤੈਦ ਰਹਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਜੋਸ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਹੈ।

ਫਿਰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਦਾ ਰੁਝੇਵਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨੀਂਦ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੌਸਮ ਖ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਛੁੱਟਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ। “ਸਿਹਤਮੰਦ ਹਫ਼ਤਾ” ਬਦਲ ਕੇ “ਸੋਮਵਾਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ” ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਟੀਚਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤਾਅਨਾ ਮਾਰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਲਸੀ ਹੋ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫੰਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਫਸਦੇ ਹਨ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਵਾਜਬ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਲੇਖ ਟੀਚੇ ਤੈਅ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਅਮਲੀ, ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ।

ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ: “ਚੰਗਾ” ਟੀਚਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇ। ਚੰਗਾ ਟੀਚਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਮਲ ਕਰ ਸਕੋ।

1. ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਟੀਚੇ ਫੇਲ੍ਹ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ)

ਫੰਧਿਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਟੀਚੇ ਇਸ ਲਈ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ—ਪਰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਣਾਅ, ਨੀਂਦ, ਮੌਸਮ, ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਜਨਾ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।

ਟੀਚੇ ਉਦੋਂ ਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਯੋਜਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ:

• ਸੌਖੇ ਕੰਮ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰ ਸਕੋ,
• ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਮੁਤਾਬਕ ਢੁਕਵੀਂ ਰੁਟੀਨ,
• ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ,
• ਅਤੇ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ।

ਜੋ ਲੋਕ “ਟੀਚਿਆਂ ’ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ”, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀ ਯੋਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਘੱਟ ਹੋਣ ’ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਡਾ ਮਕਸਦ ਇਹੀ ਹੈ। ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਹੈ: ਖੋਜਕਰਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟਿਕਾਊ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ।

2. ਫੰਧਾ #1: ਅਮਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਸਪਸ਼ਟ ਟੀਚੇ

ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੀਚੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:

• “ਫਿੱਟ ਹੋਣਾ”
• “ਬਿਹਤਰ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ”
• “ਹੋਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣਾ”
• “ਤਣਾਅ ਘਟਾਉਣਾ”
• “ਵੱਧ ਸੌਣਾ”
• “ਹੋਰ ਨਿਯਮਤ ਹੋਣਾ”

ਇਹ ਮਾੜੇ ਇਰਾਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਅਮਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਟੀਚੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਟੀਚਾ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤਰੱਕੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕਰਨਾ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਜਾਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਥੱਕ ਕੇ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਅਸਪਸ਼ਟ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ

ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਟੀਚਾ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

1. ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
2. ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਕਰੋਗੇ?
3. ਕਦੋਂ ਕਰੋਗੇ?

ਉਦਾਹਰਨਾਂ:

• “ਫਿੱਟ ਹੋਣਾ” ਦੀ ਥਾਂ → “ਸੋਮ/ਬੁੱਧ/ਸ਼ੁੱਕਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 30 ਮਿੰਟ ਤੁਰਨਾ।”
• “ਬਿਹਤਰ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ” ਦੀ ਥਾਂ → “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 4 ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ + ਸਬਜ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨੀ।”
• “ਵੱਧ ਸੌਣਾ” ਦੀ ਥਾਂ → “ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ 10:45 ਵਜੇ ਤੱਕ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ; ਫ਼ੋਨ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣਾ।”

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਟੀਚੇ ਲਗਭਗ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਸੌਖੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਖੋਜ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ: 94 ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਮੈਟਾ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ “ਜਦੋਂ X ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ Y ਕਰਾਂਗਾ” ਵਰਗੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਅਮਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ (Gollwitzer ਅਤੇ Sheeran, 2006)।

3. ਫੰਧਾ #2: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ (ਜਨਵਰੀ ਦੀ ਦੌੜ)

ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਅਕਸਰ “ਲੰਘੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਸਰ ਕੱਢਣ” ਦਾ ਅਣਕਿਹਾ ਦਬਾਅ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ:

• ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦਿਨ ਕਸਰਤ,
• ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ,
• ਚੀਨੀ ਬਿਲਕੁਲ ਬੰਦ,
• ਸ਼ਰਾਬ ਬਿਲਕੁਲ ਬੰਦ,
• ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣਾ,
• 10,000 ਕਦਮ,
• ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ 5:30 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨਵੀਂ ਰੁਟੀਨ।

ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਸਮੱਸਿਆ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਅਜਿਹੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਜਿਸ ਲਈ ਹਰ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਔਖੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਟੀਚਾ ਚੁਣੋ

ਮਜ਼ਬੂਤ ਟੀਚਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟਿਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

• ਤਣਾਅ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ,
• ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਮਾੜੀ ਨੀਂਦ,
• ਸਫ਼ਰ,
• ਸਰਦੀਆਂ ਦਾ ਮੌਸਮ,
• ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ,
• ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਬੱਚਾ।

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਤੋਂ ਜਿੰਨੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਇੱਕ ਕੰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ: ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ 60% ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਧਾਓ।

ਆਦਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਾਉਣਾ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਹੈ।

4. ਫੰਧਾ #3: ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਤੀਜੇ ਚੁਣਨਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੀਚੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:

• “10 ਕਿਲੋ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ”
• “10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੌੜ 50 ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ”
• “ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਉਭਾਰਨੀਆਂ”
• “ਤਣਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾ”
• “ਹੋਰ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ”

ਨਤੀਜੇ ਮਾੜੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਬੱਸ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਅਸਰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਇਸੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਟੀਚੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜੋਖ਼ਮ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਕਿਉਂਕਿ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਕਾਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ

ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਢਾਂਚਾ ਹੈ:

• ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਟੀਚਾ (ਚਾਹੋ ਤਾਂ) + ਨਿਯਮਤ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਟੀਚਾ (ਲਾਜ਼ਮੀ)

ਉਦਾਹਰਨਾਂ:

• ਨਤੀਜਾ: “ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ”

  ਤਰੀਕਾ: “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰ ਤਾਕਤ ਦੀ ਕਸਰਤ + ਰੋਜ਼ 8,000 ਕਦਮ ਤੁਰਨਾ + ਨਾਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ।”

• ਨਤੀਜਾ: “ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨਾ”

  ਤਰੀਕਾ: “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 3 ਦੌੜਾਂ: ਹਲਕੀ ਦੌੜ, ਵਕਫ਼ਿਆਂ ਵਾਲਾ ਅਭਿਆਸ, ਲੰਮੀ ਦੌੜ।”

• ਨਤੀਜਾ: “ਘੱਟ ਤਣਾਅ”

  ਤਰੀਕਾ: “ਰੋਜ਼ 10 ਮਿੰਟ ਬਾਹਰ ਬਿਤਾਉਣਾ + ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 5 ਮਿੰਟ ਸਾਹ ਦੀ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨਾ + ਰਾਤ 8 ਵਜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਈਮੇਲਾਂ ਨਾ ਦੇਖਣੀਆਂ।”

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ’ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਸਮਾਂ ਵੱਧ ਲੱਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਤਰੱਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

5. ਫੰਧਾ #4: ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ:

• “ਕਸਰਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀ।”
• “ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ।”
• “ਮਿੱਠਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ।”
• “ਸ਼ਰਾਬ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ।”
• “ਸਿਰਫ਼ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖਾਣਾ।”
• “ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਛੋਟ ਦੇ।”

ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਉਲਟ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਨਿਯਮ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ” ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: “ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ, ਹੁਣ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗਾ।”

ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਚੱਕਰ ਹੈ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲਚਕ ਰੱਖੋ

“ਕਦੇ ਨਹੀਂ” ਦੀ ਥਾਂ ਅਜਿਹਾ ਢਾਂਚਾ ਵਰਤੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਹੋਵੇ:

• “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 3 ਦਿਨ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 2 ਦਿਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।”
• “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 2–3 ਵਾਰ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ।”
• “ਸਿਰਫ਼ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣੀ ਹੈ।”
• “ਜੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।”

ਤੁਸੀਂ ਮਿਆਰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਔਖਾ ਹਫ਼ਤਾ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਢਹਿ ਨਾ ਜਾਵੇ।

6. ਫੰਧਾ #5: ਦਿਨ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟੀਚੇ “ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ:

• ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ,
• ਮੌਸਮ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ,
• ਸਰੀਰ ਥੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
• ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਆਰਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸੇ ਲਈ ਪਰਵਾਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੰਨੇ ਟੀਚੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਸਮਾਂ ਬਦਲੋ ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੌਖੀ ਬਣਾਓ

ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਰਾਹ ਹਨ:

1. ਆਦਤ ਲਈ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਾਂ ਰੱਖੋ (ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ): ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
2. ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾਓ: “10 ਮਿੰਟ” ਵੀ ਗਿਣੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸੋਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸਰਦਾਰ ਤਰੀਕਾ:

ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਸਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਿਯਮਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

7. ਫੰਧਾ #6: ਦਿਨ ਛੁੱਟਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ (ਤੇ ਫਿਰ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰਨਾ)

ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਟੀਚੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਦਿਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੁੱਟੇਗਾ। ਪਰ ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੁੱਟ ਜਾਣਾ ਅਸਲ ਨਾਕਾਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਸਲ ਨਾਕਾਮੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

• ਪਛਤਾਵਾ,
• ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੋਸਣਾ,
• “ਮੈਂ ਸਭ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,”
• ਅਤੇ ਫਿਰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਓ

ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ’ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਉਦਾਹਰਨਾਂ:

• “ਜੇ ਕਸਰਤ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ 10 ਮਿੰਟ ਤੁਰਨਾ ਹੈ।”
• “ਜੇ ਦੋ ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਆਦਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।”
• “ਜੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਰੁਟੀਨ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਹੈ।”

ਮਕਸਦ ਹਰ ਦਿਨ ਬਿਨਾਂ ਚੂਕ ਦੇ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮਕਸਦ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਕੇ ਸਭ ਛੱਡ ਦੇਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੈ। ਆਦਤਾਂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਇੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਦਤ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ’ਤੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਿਆ (Lally ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ, 2010)। ਮਾਇਨੇ ਇਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

8. ਫੰਧਾ #7: ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼

ਟੀਚੇ ਨਿੱਜੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਆਪੇ ਸੰਭਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਪਰ ਸਹਿਯੋਗ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਵਿਹਾਰ ਬਦਲਣਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਐਲਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਜੁੜਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ:

• ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਜਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ,
• ਇੱਕ ਟੀਮ ਚੈਲੈਂਜ,
• ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਤਰੱਕੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ,
• ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਜਿਹਾ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਰੱਕੀ ਦਿਸ ਸਕੇ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਜੋੜੋ

ਹਲਕੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ:

• ਘੱਟ ਦਬਾਅ,
• ਖ਼ੂਬ ਹੌਸਲਾ-ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ,
• ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਕਿ ਹਰ ਹਫ਼ਤਾ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾ ਹੋਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਉਦਾਹਰਨਾਂ:

• “ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਸੈਰ ਕਰੀਏ?”
• “ਚਲੋ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਐਪ ਵਿੱਚ ਕਸਰਤ ਦਰਜ ਕਰੀਏ।”
• “ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ’ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਾਂਗੇ।”

ਲੋਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਫੇਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

9. ਫੰਧਾ #8: ਸਫ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਣਾ

ਜਨਵਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ “ਸੰਪੂਰਨ ਦਿਨਾਂ” ਨੂੰ ਗਿਣਨਾ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫ਼ਲਤਾ ਇੰਝ ਮਾਪੋਗੇ, ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ—ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਆਦਤ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋਵੋ।

ਕਿਵੇਂ ਬਚੀਏ: ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਮਤਲਬ “ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ” ਬਣਾਓ, “ਸੰਪੂਰਨ” ਨਹੀਂ

ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦਿਓ:

• ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ,
• ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ,
• ਬਿਹਤਰ ਚੋਣ ਕਰਨੀ,
• ਜਲਦੀ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ,
• ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਨਿਯਮਤ ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ।

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ:

• 15 ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਵੀ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
• ਤਾਕਤ ਦੀ ਕਸਰਤ ਦਾ ਛੋਟਾ ਸੈਸ਼ਨ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
• ਇੱਕ ਵਾਰ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਚੁਣਨਾ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
• 30 ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌਣ ਜਾਣਾ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਜਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਹੋਰ ਮੌਕੇ ਦਿਓ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ: ਲਗਾਤਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ।

10. ਮਜ਼ਬੂਤ ਟੀਚੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਢਾਂਚਾ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਟੀਚਾ-ਢਾਂਚਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਤੋ:

1. ਇੱਕ ਤਰਜੀਹ ਚੁਣੋ (ਪੰਜ ਨਹੀਂ)।
2. ਇੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਦਤ ਤੈਅ ਕਰੋ (ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਜੋ ਫਿਰ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇ)।
3. ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਤ ਤੈਅ ਕਰੋ (ਤੁਹਾਡਾ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦਾ ਟੀਚਾ)।
4. ਇੱਕ ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਤੈਅ ਕਰੋ (ਦਿਨ ਛੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ)।
5. ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖੋ।

ਉਦਾਹਰਨ (ਸਰੀਰਕ ਸਰਗਰਮੀ):

• ਤਰਜੀਹ: ਸਰੀਰਕ ਸਰਗਰਮੀ
• ਘੱਟੋ-ਘੱਟ: ਰੋਜ਼ 10 ਮਿੰਟ ਜਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰ ਕਸਰਤ
• ਆਮ ਟੀਚਾ: ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 3 ਵਾਰ ਕਸਰਤ + 2 ਸੈਰਾਂ
• ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ: “ਦਿਨ ਛੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ”
• ਰਿਕਾਰਡ: ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿਣ ਦੇ ਮਿੰਟ

ਇਹ ਕੋਈ ਚਮਕਦਾਰ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਹੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।

11. ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ

ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕੀ ਹਨ?

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹਨ ਅਸਪਸ਼ਟ ਟੀਚੇ ਬਣਾਉਣਾ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣਾ, “ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ” ਵਾਲੇ ਨਿਯਮ ਵਰਤਣਾ ਅਤੇ ਛੁੱਟੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ।

ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਲਈ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਟੀਚੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਵਾਂ?

ਕੰਮਾਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਟੀਚੇ ਬਣਾਓ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੀ ਆਦਰਸ਼ ਯੋਜਨਾ ਦੇ 60% ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਾਓ। ਛੁੱਟੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਲੀਹ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਵੀ ਰੱਖੋ।

ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ’ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਿਆ ਰਹਾਂ?

ਆਦਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਸੌਖੀ ਬਣਾਓ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ, ਔਖੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਓ। ਨਿਯਮਤ ਰਹਿਣਾ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

ਥੱਕ ਕੇ ਹਾਰ ਮੰਨੇ ਬਿਨਾਂ ਟੀਚੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ?

ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ’ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਪਣਾ ਸਕੋ, “ਕਦੇ ਨਹੀਂ” ਵਾਲੇ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਤਰੱਕੀ ਮਾਪੋ।

12. ਇਸ ਸਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਛੱਡੋ

ਜੇ ਇਸ ਲੇਖ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ:

ਟੀਚੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹੋਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਮਲ ਹੋ ਸਕਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਥਕਾਵਟ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਰੁਝੇਵੇਂ ਭਰੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟਿਕਣ ਵਾਲਾ ਟੀਚਾ ਉਸ ਸੰਪੂਰਨ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜੇ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਘੱਟ ਟੀਚੇ, ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੰਮ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਛੋਟਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਰੱਖੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਭਾ ਸਕੋ।

ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

HR ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਟੀਮਾਂ ਲਈ: ਇਹੀ ਅਸੂਲ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਟੀਚੇ ਵਾਲਾ YuMuuv ਚੈਲੈਂਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਕੁੱਲ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਿਨ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੀਮ ਜਾਂ ਸਾਂਝਾ ਟੀਚਾ ਉਹ ਹਲਕੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। YuMuuv ਚੈਲੈਂਜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੂਚੀ ਵੇਖੋ ਜਾਂ ਡੈਮੋ ਬੁੱਕ ਕਰੋ।